Follow by Email

Tuesday, 11 September 2012

ராஜிவ் காந்தி கொலையில், புலிகள் சிக்கிய கதை – 26


அத்தியாயம் 26

விழுப்புரத்தில் இருந்து புறப்பட்ட பஸ் இரவு 11 மணியளவில், சென்னை சைதாப்பேட்டை பஸ் நிலையத்தில் பஸ் நின்றபோது, நளினியும், முருகனும் இறங்கினர். 

இறங்கிய இருவரும் ஆட்டோ ஒன்றை அழைத்து ஏறிக் கொண்டனர். அந்த ஆட்டோ கிளம்புவதற்குமுன், சி.பி.ஐ. புலனாய்வுக் குழுவினர் ஆட்டோவை சூழ்ந்து கொண்டனர்.

இருவரையும் அங்கிருந்து ‘மல்லிகை’ அலுவலகத்துக்குக் கொண்டு சென்றனர். 

அங்கு வைத்து அவர்கள் இருவரும் முறைப்படி கைது செய்யப்பட்டனர். கைது செய்யப்பட்டபோது, நளினி இரு மாதங்களுக்கு மேல் கர்ப்பமாக இருக்கிறார் என்று தெரியவந்தது.

மறுநாள் காலை இருவரும் தனித்தனியாக விசாரிக்கப்பட்டனர். இருவரும் கூறிய தகவல்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தெரிந்து கொண்ட விபரங்கள்:

ராஜிவ் காந்தி கொல்லப்பட்டபின் புலனாய்வுக் குழுவின் சந்தேகம் தம்மீது வீழ்ந்து விட்டது என்பதை தெரிந்து கொண்டவுடன் இருவரும் தப்பிச் செல்வது என்று முடிவு செய்தனர். அதற்குமுன் திருப்பதி சென்று திருமணம் செய்து கொள்வது என்றும் திட்டமிட்டனர்.

சென்னையிலிருந்து திருப்பதிக்கு தப்பிய அவர்கள், நளினிக்கு சில நகைகளை வாங்கினர். பின்னர் திருமணமும் செய்துகொண்டனர். 

அதன் பின்னர் நளினியின் முன்னாள் தோழியைச் சந்திக்க மதுரை சென்றனர். அந்தத் தோழிக்குச் சந்தேகம் எழுந்ததால், மதுரையிலிருந்து புறப்பட வேண்டியதாயிற்று.

ராஜிவ் கொலை தொடர்பாக நளினியின் போட்டோ பத்திரிகைகளில் வெளியாகத் துவங்கிய நேரம் அது. 

தமிழகம் முழுவதிலும் நளினியைப் பற்றி தெரியவந்திருக்கும் என்பதால், தமிழகத்தை விட்டு வேறு மாநிலம் செல்வது என்று முடிவு செய்தனர். தாவண்கரேவில் நளினியின் மற்றொரு நண்பர் இருந்தார்.

இருவரும் மதுரையில் இருந்து பெங்களூர் வழியாக தாவண்கரே சென்றனர். அங்கு நளினியின் நண்பரைச் சந்தித்தனர். 

அவரோடு பேசியபோது, ராஜிவ்காந்தி கொலையில் நளினி தேடப்படுகிறார் என்ற விஷயம் அந்த நண்பருக்குத் தெரிந்துவிட்டது என்பது இவர்களுக்கு புரிந்தது. அவர் நளினிக்கும் முருகனுக்கும் இடமளிக்க மறுத்துவிட்டார்.

இதையடுத்து விழுப்புரம் வந்து மற்றொரு நண்பரைப் பார்த்து உதவி கேட்டனர். அவரும் உதவ மறுத்து விட்டார். 

வேறு எங்கும் போகமுடியாத நிலையில், இருவரும் சென்னை திரும்பினர். சைதாப்பேட்டையில் இறங்கியபோது புலனாய்வுக் குழுவினரால் கைது செய்யப்பட்டனர்.

ஆரம்ப விசாரணையில் இந்த விபரங்களை தெரிந்து கொண்டபின், அடுத்த கட்ட விசாரணை துவங்கியது.

ராஜிவ் காந்தி கொல்லப்பட்ட தினத்தன்று, பொதுக்கூட்டம் நடைபெற்ற இடத்துக்கு தாம் சென்றது உண்மைதான் என்று ஒப்புக் கொண்டார் நளினி. 

பொதுக்கூட்ட மைதானத்தில் ஹரிபாபு எடுத்த போட்டோவில் நளினி அமர்ந்திருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது என்பதால், அதை மறுக்க முடியாது.

தற்கொலைத் தாக்குதல் மூலம் ராஜிவ் காந்தியைக் கொன்ற தனு, சிவராசன், சுபா ஆகியோருடன் பொதுக்கூட்ட மைதானத்துக்கு சென்றதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

ஹரிபாபு எடுத்த போட்டோக்களைக் காட்டி, இந்த போட்டோக்களில் இருந்து வேறு எதையாவது சொல்ல முடியுமா என்று கேட்டபோது, “போட்டோவில் தனு அணிந்திருக்கும் ஆரஞ்சு, பச்சை நிற சல்வார் கமீஸ், காலணிகள் ஆகியவற்றை வாங்குவதற்கு தனுவை நான்தான் அழைத்துச் சென்றேன்” என்றார்.

இதையடுத்து, சிறப்புப் புலனாய்வுக்குழு அதிகாரிகள் நளினியை சென்னையிலுள்ள சில கடைகளுக்கு அழைத்துச் சென்றனர். 

ஆரஞ்சு, பச்சை நிற சல்வார் கமீஸ், காலணிகள் ஆகியவற்றை வாங்கிய கடைகளை அடையாளம் காட்டினார் நளினி.

ஸ்ரீபெரும்புதூரில் படுகொலை நடந்த நாளன்று தனு அணிந்திருந்தது இந்த உடைகளைத்தான்.

புலனாய்வுக் குழுவின் ஒரு டீம் நளினியை விசாரித்துக் கொண்டிருக்க, மற்றொரு டீம், முருகனை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தது.

“நளினியை பார்க்க வந்த நாட்களில் நீங்கள் தங்கியிருந்த இடம் எது?” என்று விசாரித்தபோது, சென்னை புறநகர்ப் பகுதியான மடிப்பாக்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் காட்டினார். 

வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்ட அந்த வீடு பூட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்தது. வீட்டைத் திறந்து சோதனையிட்டபோது, போலியாகத் தயாரிக்கப்பட்ட பத்திரிகையாளருக்கான அங்கீகார அட்டை முருகன் பெயரில் இருந்தது கைப்பற்றப்பட்டது.

உள்ளூர் பத்திரிகை ஒன்றின் செய்தியாளர் என அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

அத்துடன் அவரது டைரிகள், வயர்லெஸ் ரகசியக் குறியீட்டு (டீகோடிங்) அட்டைகள், வெற்றிவேல் சிவஸ்ரீ என்ற பெயரில் இருந்த இலங்கை பிரஜைக்கான அடையாள அட்டை ஆகியவையும் கைப்பற்றப்பட்டன. இலங்கை பிரஜைக்கான அடையாள அட்டையில் சிவஸ்ரீயின் போட்டோ ஒட்டப்பட்டிருந்தது. 

அது முருகனின் போட்டோ அல்ல. முருகனை விசாரித்தபோது, அது அவரது அண்ணனின் அடையாள அட்டை என்று சொன்னார்.

சிவராசன் மற்றும் சுபா ஆகிய இருவரும் சென்னையில் இருந்து எங்கே சென்றனர் என்ற விஷயம், முருகனுக்கோ, நளினிக்கோ தெரிந்திருக்கவில்லை. அவர்கள் சென்னையில் இருந்து தப்பிச் செல்வதற்குமுன், இவர்கள் இருவரும் தப்பிச் சென்று விட்டனர்.

அதனால், முருகளும், நளினியும் சென்னையை விட்டு கிளம்பிச் சென்றபின் அவர்களுக்கு என்ன ஆனது என்பதை, இவர்கள் இருவரும் நிஜமாகவே அறிந்திருக்கவில்லை என்பதை புலனாய்வு அதிகாரிகள் புரிந்து கொண்டனர்.

இந்த விசாரணைகள் ஒருபுறமாக நடந்து கொண்டிருக்க, மறுபுறமாக சிவராசன் பற்றிய செய்திகள் தமிழ் பத்திரிகைகளில் சக்கை போடு போட்டுக் கொண்டிருந்தன. 

அதிக சர்க்குலேஷன் உள்ள பத்திரிகை ஒன்று சிவராசனை ஒற்றைக்கண் மாயாவி எனப் பிரபலமாக்கி விட்டிருந்தது.

சிவராசனை பற்றித் தகவல் தருமாறு புலனாய்வுக்குழு செய்திருந்த விளம்பரத்துக்கு ஓரளவு பலன் கிடைத்தது. 

சென்னை மீனம்பாக்கத்தில் உள்ள வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலக ஊழியர் ஒருவர், சிவராசன் டிரைவிங் லைசென்ஸ் பெறுவதற்காக தமது அலுவலகத்துக்கு வந்திருந்ததாக தகவல் கொடுத்தார்.

அவர் குத்துமதிப்பாக கொடுத்த தேதிகளில் பதிவான டிரைவிங் லைசென்ஸ் விண்ணப்பங்கள் அனைத்தையும் ஆராய்ந்ததில், சிவராசனின் விண்ணப்பம் சிக்கியது. 

சிவராசன் கொடுத்த விண்ணப்பப்படிவம் பதியப்பட்ட இலக்கத்துக்கு அடுத்தடுத்த இலக்கங்களில் பதிவான விண்ணப்பங்களையும் ஆராய்ந்தனர் புலனாய்வுக் குழுவினர்.

அப்போது, சிவராசனின் விண்ணப்பத்துக்கு அடுத்து பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு விண்ணப்பமும், சிவராசனின் விண்ணப்பமும் ஒரே பேனாவால், ஒரே கையெழுத்தில் நிரப்பப்பட்டிருந்ததை கண்டு பிடித்தார்கள். ராபர்ட் பயஸ் என்ற பெயரில் இருந்தது அந்த விண்ணப்பம்.

சிவராசன், ராபர்ட் பயஸ் ஆகிய இருவருக்கும் டிரைவிங் லைசென்ஸ் வழங்கப்பட்டிருந்தது. இரண்டு பேரின் டிரைவிங் லைசென்சிலும் ஒரே முகவரிதான். போரூரில் உள்ள ராபர்ட் பயஸ் வீட்டு முகவரிதான் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

இருவரின் போட்டோக்களும் விண்ணப்பங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தன.

இதற்குமேல் என்ன வேண்டும்? அடுத்து, கைது செய்யப்படப் போகிறவர் இந்த ராபர்ட் பயஸ்தான்.

அதற்குமுன் மிகச் சிறியதாக ஒரு பிளாஷ்-பேக். தஞ்சாவூருக்கு அருகே ரூசோ என்ற விடுதலைப்புலி உறுப்பினர் கைது செய்யப்பட்ட விபரம் பற்றி எழுதியிருந்தது உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கலாம். 

அப்போது அவரிடம் இருந்து கைப்பற்றப்பட்டவை இரு துண்டுச்சீட்டுகள். அவற்றில் ஒன்றில் நளினி, தாஸ் (முருகன்) என்ற இரு பெயர்களும், தொலைபேசி எண்களும் இருந்தன என்றும் எழுதியிருந்தோம்.

இரண்டாவது துண்டுச் சீட்டில் யாருடைய பெயரும் இல்லாமல், ஒரு போன் நம்பர் மட்டுமே எழுதப்பட்டிருந்தது. அந்த போன் நம்பர் எழுதப்பட்ட துண்டுச் சீட்டை தம்மிடம் யார் கொடுத்தார்கள் என்பது சரியாக ஞாபகமில்லை, நீண்ட நாட்களாக தன்னுடைய பர்ஸில் அது இருந்தது என்று ரூசோ சொல்லியிருந்தார்.

புலனாய்வுக்குழு அந்த தொலைபேசி எண்ணுக்குரிய போன் எங்கே இருக்கிறது என்று ட்ரேஸ் பண்ணியது. அது, போரூரில் உள்ள ஒரு பலசரக்குக் கடை தொலைபேசி எண்!

செல்போன் ஏதுமற்ற அந்த நாட்களில் இந்த போரூர் பலசரக்குக் கடை போன் நம்பரை அந்த ஏரியாவில் வசித்த பலர் தமது தொடர்பு இலக்கமாக கொடுத்திருந்தனர். 

இதனால், ரூசோவுக்கு அதை யார் கொடுத்தார்கள் என்பதை புலனாய்வுக் குழுவால் கண்டுபிடிக்க முடிந்திருக்கவில்லை.

இப்போது சிவராசன் உட்பட, மூவருக்கும் வழங்கப்பட்ட டிரைவிங் லைசென்ஸில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த ராபர்ட் பயஸ் இல்ல முகவரியை தேடிப் போனால், அந்த வீடு, போரூர் பலசரக்குக் கடைக்கு அருகில் இருந்தது.

புலனாய்வுக் குழுவினரின் தலைக்குள் ஒரு மணி ஒலித்தது!

 …… (தொடரும்)

நன்றி விறுவிறுப்பு

No comments:

Post a Comment