Follow by Email

Sunday, 30 March 2014

நஜிப் ரசாக் மன்னிப்பு கோர வேண்டும்


காணாமல் போன மாஸ் எம்எச்370 தின் பயணம் இந்திய பெருங்கடலில் முடிந்து விட்டது என்று பிரதமர் நஜிப் ரசாக் வெளியிட்ட அகாலமான அறிக்கைக்கு அவர் மன்னிப்பு கோர வேண்டும் என்று அந்த காணாமல் போன விமானத்திப் பயணித்த சீன பயணிகளின் உறவினர்கள் கூறுகின்றனர்.

அதில் எவரும் உயிருடன் இல்லை என்று அறிவித்த மாஸ் விமான நிறுவனமும் மன்னிப்பு கோர வேண்டும் என்றும் அவர்கள் கோரியுள்ளனர். பிரதமர் நஜிப்பும் மாஸ்சும் வெளியிட்ட அறிக்கைகளுக்கு போதுமான ஆதரம் இல்லை என்று அவர்கள் கூறினர்.

இன்று பெய்ஜிங்கிலிருந்து இங்கு வந்து சேர்ந்ததும், 35 உறவினர்கள் அடங்கிய குழுவின் பேச்சாளர் ஒருவர் பிற்பகல் மணி 2.00 அளவில் ஒரு செய்தியாளர் கூட்டத்தை நடத்தினார்.

“இப்போதிலிருந்து மலேசிய அதிகாரிகள் அவர்களின் முழு ஆதாரங்களை வெளியிடுவார்கள் என்றும், எங்களுடைய கேள்விகளுக்கு பதில் அளிப்பார்கள் என்றும் நாங்கள் நம்புகிறோம்.

“அடுத்து, கடந்த வாரம் குழப்படியான தகவல்களை அளித்து தேடல் மற்றும் மீட்பு பணிகளை முடக்கியதற்காக மலேசிய அரசாங்கம் மன்னிப்பு கோர வேண்டும்.

“மேலும், மலேசிய அரசாங்கமும் மாஸ்சும் எவ்வித ஆதாரமும் இன்றி அந்த விமானம் சிதைந்து விட்டது என்றும் எவரும் உயிர் பிழைக்கவில்லை என்று பொறுப்பற்ற முறையில் கூறியதற்காக மன்னிப்பு கோர வேண்டும்”, என்று அப்பேச்சாளர் ஜியாங் ஹுய் செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்.

சிவந்த கண்ணுடன் காணப்பட்ட அவரது மகன், “எங்களுக்கு ஆதாரம், உண்மை மற்றும் எங்களின் அன்பானவர்கள் வேண்டும்” என்று கத்தினார்; கூட இருந்தவர்கள் தங்களுடைய கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டனர்.

மார்ச் 24 இல், பிரதமர் நஜிப் எம்எச்370 இன் பயணம் இந்திய பெருங்கடலில் “முடிந்து” விட்டது என்று அறிவித்தார். அது விழுந்து நொறுங்கி விட்டது என்று கூறவில்லை.

இதனிடையே, சீனாவில், நஜிப்பின் அறிக்கை வெளியிடப்படுவதற்கு 30 நிமிடங்களுக்கு முன்னதாக மாஸ் நிறுவனம் பயணிகளின் உறவினர்களிடம் இதனைத் தெரிவிக்க தொடங்கியதோடு அதில் எவரும் உயிர் பிழைக்கவில்லை என்றும் தெரிவித்தது.


0.2 வினாடியில் சரிபார்த்துக்கொள்ள முடியும்


அனைத்துலக  போலீஸ்  அமைப்பான இண்டர்போல்,  அதன்  தரவுத்தளத்தில் கடப்பிதழ்களைச்  சரிபார்ப்பது  சிக்கலான  வேலை  என்று  மலேசியா  கூறி  இருப்பதை  நிகாரித்துள்ளது.

மலேசிய  உள்துறை  அமைச்சர்  ஜாஹிட்  ஹமிடி,  புதன்கிழமை  நாடாளுமன்றத்தில்  இண்டர்போலின்  தரவுத்தளத்தில்  கடப்பிதழ்களைச்  சரிபார்க்கத்  தொடங்கினால்  குடிநுழைவுத்துறையின்  வேலை  வேகமாக  நடக்காது  என்று  கூறியதை  அடுத்து  அது  இவ்வாறு பதிலளித்தது.

ஒரு  கடப்பிதழ்  திருடப்பட்டதா  என்பதை  0.2  வினாடியில்  தனது  தரவுத்தளத்தில்  சரிபார்த்துக்கொள்ள  முடியும்  என  இண்டர்போல்  கூறியது. இந்தச்  சரிபார்க்கும்  வேலை  மிக  மெதுவாக  நடப்பதாக  எந்த  உறுப்புநாடும்  இதுவரை  முறையிட்டதில்லை  என்றும்  குறிப்பிட்ட  அது, . மலேசியா  தான்  செய்யத்தவறிய  ஒரு  செயலுக்கு  இண்டர்போல்மீதோ  தொழிநுட்பத்தின்மீதோ  பழிபோடக்கூடாது  என்றும்  கூறிற்று.

திருடுபோன  ஆஸ்திரிய, இத்தாலி   கடப்பிதழ்களை  வைத்திருந்த  இருவர்  மார்ச்  8-இல்  காணாமல்போன  எம்எச்370-இல்  பயணம்  செய்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால்,  விமானம்  காணாமல்போனதற்கும்  அவர்களுக்கும்  தொடர்பிருப்பதாக   அதிகாரிகள்  நம்பவில்லை.

எம்எச்370


பிரிட்டனைச்   சேர்ந்த  செயற்கைக்கோள்  நிறுவனமான  இம்மார்சாட்,  எம்எச்370  “இந்தியப்   பெருங்கடலில்  விழுந்தது”  என்ற  மலேசிய  பிரதமர்  நஜிப்  அப்துல்  ரசாக்கின்  அறிவிப்புக்கும்  தனக்கும்  தொடர்பில்லை  எனக்  கூறியுள்ளது.

இம்மார்சாட் வழங்கிய  தகவல்களை  வைத்து  அப்படியொரு  முடிவை  எடுத்தது  மலேசிய  அரசாங்கம்தான்  என  இம்மார்சாட்  பேச்சாளர்  ஜோனதன்  சின்னாட்  தெரிவித்தார்.


“நாங்கள்  மலேசியர்களுக்குத்  தகவல்களை  வழங்கினோம்.  அவர்கள்  அவர்களிடமிருந்த  மற்ற  தகவல்களையும்  சேர்த்து,  அந்தத்  தகவல்களைப்  பற்றி  எங்களுக்குத்  தெரியாது, அவற்றின்  அடிப்படையில்  அந்த  முடிவுக்கு  வந்தனர்.

“மலேசியர்களின்  அறிவிப்புக்கும்  எங்களுக்கும்  சம்பந்தமில்லை. அது  அவர்களின்  முடிவு. நாங்கள்  தகவல்களில்  ஒரு  பகுதியை  அளித்தோம். அவ்வளவுதான்”, என்றவர்  கூறியதாக  சைனா  டெய்லி  தெரிவித்தது.

நஜிப்,  இம்மார்சாட்  நிறுவனம்  வழங்கிய  தகவல்களின்  அடிப்படையில்  எம்எச்370  “இந்தியப்  பெருங்கடலில்  விழுந்தது”  என   மார்ச்  24-இல்  செய்தியாளர்  கூட்டமொன்றில்  அறிவித்தார்.

Thursday, 27 March 2014

உன் தேவதையின் பெயர் அம்மா


ஒரு குழந்தை கடவுளிடம் கேட்கிறது.

 “கடவுளே என்னை நீங்கள் நாளைக்குப் பூமிக்கு அனுப்பப்போவதாய் எல்லோரும் பேசிக் கொள்கிறார்கள்.. இவ்வளவு சின்னதாக இருக்கும் என்னைத் தனியாகப் பூமிக்கு அனுப்புகிறீர்களே?  எனக்கு மிகவும் பயமாக இருக்கிறதே..” 

  “பயப்படாதே அங்கே உனக்காக ஒரு தேவதை காத்துக்  கொண்டிருக்கிறாள். அவள் உன்னை அக்கறையோடு கவனித்துக்  கொள்வாள்.” 

  “இங்கே பாடிக் கொண்டும் சிரித்துக் கொண்டும் மகிழ்ச்சியோடு இருக்கின்றேனே?” 

   “ அங்கே உன் தேவதை உனக்காக பாடுவாள்.. உனக்காக சிரிப்பாள். அவளது அன்பை நீ உணர்ந்து கொண்டு நீ சந்தோஷப்படுவாய்.” 


 “ஆனால் கடவுளே.. அவர்களின்  மொழி தெரியாமல் ,அவர்கள் பேசுவதை நான் எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்? அவர்கள் மொழியை எனக்கு பேசவும் தெரியாதே?”

 “நீ இதுவரை கேட்காத இனிமையான அழகான அன்பு வார்த்தைகளையெல்லாம் உன் தேவதை உன்னிடம் பேசுவாள். . உனக்குப் பசியெடுத்தால் அவள் துடித்துப் போவாள். உனக்கு பேசுவது எப்படி என்று பொறுமையாகச் சொல்லித் தருவாள்”.  

“கடவுளே உன்னிடம் பேச வேண்டும் என்று நான் விரும்பினால் உன்னை எப்படித் தொடர்பு கொள்வது?”

“கவலைப் படாதே.  உன் இருகைகளையும் பிடித்து என்னை எப்படி வணங்குவது என்று அவளே சொல்லித் தருவாள்.. நீ என்னுடன் பேசுவதை நான் கேட்பேன்.” 

“ஆனாலும் கடவுளே உன்னைக் காணாமல் நான் மிகவும் வருத்தப்படுவேனே?”

“நீ என்னை எப்படி அடைவது என்பது  பற்றியெல்லாம் உன் தேவதையே உனக்குக் கற்றுத் தருவாள். அது மட்டுமல்ல.. எப்போதும் நான் உன்னைக் கவனித்துக் கொண்டுதானிருப்பேன் கவலைப்படாதே”. 

அப்போது சொர்க்கத்தில் திடீரென அமைதி நிலவியது. பூலோகத்தில் கசமுச என பேசும் குரல்கள், அங்கேக் கேட்டது..  தான் புறப்படும் வேளை இது என்பதைப் புரிந்துக் கொண்ட குழந்தை..

அவசர  அவசரமாகக் கடவுளிடம் கேட்டது.. “ கடவுளே என் தேவதையின் பெயரை  இன்னும் நீங்கள் என்னிடம் சொல்லவில்லையே?”  

  கடவுள் உடனே  குழந்தையின் காதுகளில் உச்சரித்தார்..

 “உன் தேவதையின் பெயர்   அம்மா..” 




காந்தாரியின் பதிவிரதா தன்மை

“மரணம் என்பது நிச்சயமான ஒன்று,   அது வந்து விட்டுப் போகட்டும். எனக்கு நாள் குறிக்கப்பட்டு விட்டது.. அது நாளை அல்லது அதற்கு அடுத்த நாள் என்பதும் தெரியும்.  உயிருக்கு பயந்தவன் நானில்லை.. 

ஆனால் அவமானப்பட்டு உயிரிழப்பதை நான் விரும்பவில்லை..  99 தம்பிகள், பாசமிக்க ஒரு மைத்துனன்,  உயிருக்கு உயிரான நண்பர்கள், மேலான உறவுகள், ரத கஜ தூரக பதாதிகள், நாடு நகரம்  என   கௌரவமாக வாழ்ந்தவன்.. 

என் மரணம் இழிந்த நிலையை அடைந்து விடக்கூடாது. காலம் என்னை அவமானத்தின் சின்னமாய் பேசிவிடக் விடக்கூடாது. அதற்காகத்தான் பயப்படுகிறேன்..  இந்த பீமன் என் தொடையை கதையால் அடித்து நொறுக்கி ரத்தத்தை குடிப்பதாக சபதம் செய்திருக்கிறான். 

பாஞ்சாலியோ.. என் ரத்தத்தினால்தான் தன் கூந்தலை முடிப்பாளாம்.. என்ன ஒரு அவமானம்.. 

இவ்வளவு வீராதி வீரர்கள் இருந்தும்.. தம்பிகள் இருந்தும்.. வீரமிக்க பாட்டனார், ஆசாரியர் அனைவரும் இருந்தும்.. இத்தனைக்கும் மேலாக வில் வித்தையில் ராமனுக்கு நிகரான வீரன், என் நண்பன் கர்ணன் இருந்தும் இந்தப் போரில் தோற்று விட்டேனே..  என்ன காரணம்?  

என் வம்சம் முழுதும் என்னுடன் முடிந்து விடுமோ?  என் தாய் தந்தையர் இருவரும் இருக்கிறார்கள்.. அவர்களுக்குப் பின்?.. 

இறைவன் என்னை முற்றிலுமாய்  கைவிட்டு விட்டான் என்றே நினைக்கிறேன்.. ஒரு அரசனாக எனக்கு சரி என்று பட்டதைத் தான் செய்து வந்தேன்.. ஆனால் எல்லோரும் என்னைத்தான் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.. 

இந்தக் கண்ணன் உட்பட.. அவர்களின் மேல் எந்தத் தவறும் இல்லையாம்.. ஒருக்கால் உண்மை அதுதானோ? என் மேல்தான் தவறோ?

 பாண்டவர்களிடம்  கொஞ்சம்  இரக்கத்துடன் நடந்து கொண்டிருக்க வேண்டுமோ? தவறு செய்து விட்டேனோ?    என்ன நினைத்து என்ன செய்வது?  எல்லோரையும் இழந்து விட்டேன்.. இனி போய் என் ஒரு  உயிருக்காக யாருடைய காலிலும் மண்டியிட மாட்டேன்.  

இதுதான் விதி என்றால் அது அப்படியே நடந்து விட்டுப் போகட்டும்.. போராடிச் சாகிறேன்.. தொடையை நொறுக்கினால் என்ன? சிரசையே சிதைத்தால்தான்  என்ன? உறவுகளை பலி கொடுத்த பதினேழு நாட்கள் போர் நடந்து விட்டது..  இன்னும் ஓரிருநாட்களில்  என் தலை தரையில் சாய்ந்து விட்டால் பாண்டவர்களின்  கொடி உயரும்.. உயர்ந்து விட்டுப் போகட்டும்..”.

துரியோதணனுக்கு உறக்கம் வரவில்லை..    எப்படி வரும்? வந்தால்தான் அது அதிசயம்..  பல சிந்தனைகள் அவன் மனதில் அலைபாய  பாசறையில் உலவிக் கொண்டிருந்தான். 

பாசறை வாயிலில் நிழலாய் ஒரு உருவம் தெரிந்தது.. யாரது இந்த இரவு நேரத்தில்? அதுவும்  பெண் போலத் தெரிகிறது.. யாராக இருக்கும்..

‘யார் அது?’ துரியோதணன் குரலைச் சற்று உயர்த்தினான்.

பதில் பேசாமல் அந்த பெண்ணுருவம் உள்ளே நுழைந்தது..

‘அம்மா.. நீங்களா? இந்த நேரத்தில்..  நாய் நரிகளும் , கழுதைப் புலிகளும் நடமாடும் இந்த யுத்த பூமியில்..  நீங்கள் ஏனம்மா வந்தீர்கள்?’ துரியோதணின் குரல் நெகிழ்ந்தது . கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.

‘மகனே துரியோதணா!’ காந்தாரி துரியோதணனை ஆசையுடன்  அணைத்துக் கொண்டு அவனது தலையை வருடினாள். 

‘நீ  இங்கே மனம் அலைபாய்ந்து தவித்துக் கொண்டிருக்க.. என்னால் எப்படியப்பா நிம்மதியாக இருக்க முடியும்?  உன்னை சந்தித்து பேசி விட வேண்டும் என்று இதயத்தில் ஓர் உந்துதல்.. அதனால் ஓடோடி வந்தேன்..’

‘அம்மா! இனிமேல் எங்கே என் குரலைக் கேட்க  முடியும் என்று வருந்துகிறீர்களா? 99 பிள்ளைகளை பறிகொடுத்து விட்டீர்கள்? நான் ஒருவன் போனால் என்ன இருந்தால் என்ன? ‘

‘துரியோதணா! கௌரவக் குலச் செல்வமே! எங்களுக்கு கொள்ளிப்போட  நீ ஒருவன் இருக்கிறாய் என்று நம்பிக்கையில்தான் இந்த உயிரை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கிறேனப்பா.. நீ இப்படியெல்லாம் பேசாதே..  எனக்கு தாங்கவில்லை..’ 

‘அம்மா!  நாளை என் இறுதி நாள் என்றே  என் உள்ளுணர்வு சொல்கிறதம்மா..  வீரனுக்கு நித்தம் மரணம் தானம்மா.. மரணத்தின் எதிர் நிற்க நான் பயப்படவில்லை..  வயதான காலத்தில்  பெற்றவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமையைக் கூடச் செய்யாமல் உங்கள் இருவரையும் தனியே விட்டுவிட்டுச் செல்கிறேனே என்பதுதான் என் மன வேதனைக்குக் காரணம்.. உறக்கம் தொலைந்ததற்கு காரணம்.  வேறொன்றும் இல்லையம்மா..’

‘மகனே சுவேதனா!   நீ எங்களுக்கு வேண்டும்..  நான் சொல்வதை தயவு செய்து கேள்..  என் வேண்டுகோளை மறுக்காதே..  எனது கற்பு நெறியும் பதிவிரதா தர்மமும் உண்மையாக இருக்குமானால் எந்த அஸ்திரத்தினாலும் உன்னை வெல்ல முடியாது. மரணமும் உன்னை நெருங்காது.. நான் சொன்னபடி செய்வாயா மகனே? ‘

‘அம்மா..  நான் உயிர்வாழ்வது உங்களுக்கு முக்கியம் என்றால் அதைச் செய்ய நான் தயாராக இருக்கிறேன்.. ஆனால் அதற்காக யார் காலிலும் விழச்சொல்லாதீர்கள்  உங்கள்  மகன் வீரத்தோடும் மானத்தோடும் வாழ்ந்தான்.. மறைந்தான் என்பதைத் தவிர வேறொரு அவச் சொல்லை எனக்குத் தேடித் தந்துவிடாதீர்கள் அம்மா!’ 

‘மகனே! நீ யார் காலிலும் விழ வேண்டாம்..  இந்தப் போர்க்களத்தின் அருகிலுள்ள தடாகத்தில் குளித்துவிட்டு.. குழந்தையாய் எப்படி என் கையில் தவழ்ந்தாயோ.. அந்த நிலையில் உடலில் ஓராடையும் இன்றி நீ வா.. 

இத்தனைக் காலம் என் கணவரைப்போலவே  நானும் வெளி உலகத்தை பார்க்கக்கூடாது என்று என் கண்களைக் கட்டி விரதமிருக்கின்றோனோ.. அந்த கட்டுகளை களைந்து, என் இருவிழிகளாலும் உன்னை பார்க்க வேண்டும்.. 

அப்படி என் கண்களின் வழியே நான் உன்னைப் பார்த்து , நீ மரணமின்றி இன்னும் நெடுநாள் வாழ வேண்டும் என்று ஆசிர்வாதிக்கிறேன்.. அதன் பின் உன்னை மரணம் நெருங்காது..’

‘அம்மா! என்ன இது?...’

‘மறுக்காதே மகனே! நான் உன் தாயடா.. என் பேச்சைக் கேள்..’

தாயின் பேச்சைத் தட்ட மனமின்றி துரியோதணன் பாசறையை விட்டு வெளியேறி தடாகத்தை நோக்கி நடந்தான்.  

அதே சமயத்தில் இந்த உரையாடல் , பாண்டவர்களின் பாசறையில் இருந்த சர்வ வியாபியான கண்ணனின் மனதில்  கேட்டது.  

காந்தாரியின் பதிவிராதா தன்மையையும் அவளது கற்பின் ஆற்றலையும் கண்ணன் அறிவான்..  அவள் கூறியது மட்டும் நடந்து விட்டால் துரியோதணனை வெல்ல முடியாது என்று கவலைப்பட்டான்.. என் சக்திகளும் காந்தாரியின் கற்பின் சக்தி முன் பலிக்காது..  என்ன செய்யலாம்..யோசித்தான். 

திரௌபதை அவிழ்ந்த கூந்தலுடன் செய்த சபதமும் அவனது மனதில்  தோன்றியது.. 

பாசறையை விட்டு கண்ணன் வெளியேறினான்..  தடாகத்தின். அருகில் உள்ள சோலையில் நின்று கொண்டான்.  

துரியோதணன் தடாகத்தில் மூழ்கி குளித்தான்.. தன் உடைகளை அங்கேயே களைந்து ஓர் ஓரத்தில் போட்டு விட்டு , உடைகளற்ற உடலில் நீர்த் துளிகள் வழிந்தோட  கரையேறி  பாசறையை நோக்கி¢ நடந்தான்..

“துரியோதணா! என்ன இது கோலம்? நீயா இப்படி? எல்லா சாஸ்திரங்களும் அறிந்தவன் தானே நீ.. இந்த வானமும் கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும், இரவுத் தேவதைகளும் பார்க்க நிர்வாணமாய்  வரலாமா? எங்கே உன் உடைகள்?  இதோ என்னிடம் புதிய உடைகள் இருக்கிறது அணிந்து கொள்.. “  என்றபடியே  கண்ணன் துரியோதணனின் முன்னே வந்து கொண்டிருந்தான். 

‘கண்ணா! வழி விட்டு விலகி நில்.. உன்னிடம் பேசுவதற்கு எனக்கு நேரமில்லை.. நான் என் தாயைச் சந்திக்க வேண்டும்..’ 

“என்ன இது அநியாயம்.. துரியோதணா.. நீ என்ன சின்னக் குழந்தையா? இல்லைச் சிறுவனா?   உடையின்றி, பிறந்த மேனியுடன் தாயின் முன் செல்வதற்கு உனக்கே அசிங்கமாய் தெரியவில்லையா?  

என்னதான் உன் தாய் கண்ணைக் கட்டிக் கொண்டிருந்தாலும்.. அவள் முன் ஒரு வயது வந்த ஆண்மகன் , அவன் மகனாகவே இருந்தாலும் இப்படி நிற்பது மிகப்பெரிய பாதகமானச் செயல் என்பது உனக்குத் தெரியாதா?  

எங்கேயாவது இப்படி நடந்தது எனக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாயா?  சாஸ்திரங்களை படித்தவன்தானே நீ? எதற்கு இந்த விபரீத புத்தி.?” யாராவது இதை அறிந்தால் அவர்கள் உன் தாயைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்? நாளை இந்த உலகம் உன்னைப் பற்றி என்ன பேசும்? 

கண்ணனின் பேச்சால் துரியோதணன் குழம்பிப் போனான். 

‘கண்ணா.. என் தாயின் கட்டளைப் படியே நான் செல்கிறேன்.. எனது நன்மைக்காகவே இதைச் செய்யச் சொல்லி வற்புறுத்தினார்..’

‘எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கட்டுமே.. நாளை உன் செயல் எப்படிப் பேசப்படும் என்று  எண்ணிப் பார்த்தாயா?’

‘கண்ணா! இப்போது நான் என்னதான் செய்யட்டும்?’

 ‘நீ உடைகள் அணியாமல் இந்த வாழை மரத்தின்  மட்டைகளை உன் இடுப்பில் அணிந்து கொண்டு செல்.. அது கூட ஒரு விதத்தில் ஏற்புடையதுதான்..  சாஸ்திரக் குற்றமும் இல்லை.. உன் தாயின் கட்டளையையும்  நீ நிறைவேற்றியது போல்   ஆகும்..’  

‘சரி கண்ணா.. எனக்கும் அதுதான் சரியெனப்படுகிறது’..   வாழை இலை ஒன்றை எடுத்து தன் இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டான் துரியோதணன்.

வந்த வேலை முடிந்த திருப்தியில் அங்கிருந்து புறப்பட்டான் கண்ணன்.  

வந்து விட்டேன் அம்மா! பாசறைக்கு வந்து   தாயின் முன் நின்றான் துரியோதணன்.  

காந்தாரி இறைவனை வேண்டினாள்.. ‘நான் கற்புக்கரசி என்பது உண்மையானால் என் மகனை நான் பார்த்த பின், என் பார்வை பட்ட அவன் உடலிலிருந்து உயிரை வலுக்கட்டாயமாக எவராலும் அழிக்க இயலாமல் போகவேண்டும்..  

இதோ இத்தனைக் காலம் நான் கொண்டிருந்த விரதத்தையும் மீறி இப்போது என் கண்களின் கட்டுகளை அவிழ்க்கிறேன்’.. காந்தாரி தன் கட்டுக்களை அவிழ்த்தாள்.  

எதிரில் நின்ற மகன் துரியோதணனை  வாஞ்சையுடன் பார்த்தாள்.. ‘இவன் பிறந்ததிலிருந்து நான் இவனைப் பார்க்க வில்லை.. இதோ என் முன்னால் என் மூத்தச் செல்வன்.. எவ்வளவு கம்பீரத்துடன் அவன் முகம் காட்சியளிக்கிறது.. 

கண்களில் மட்டுமே மெல்லிய சோகம் படர்ந்திருக்கிறது..  திரண்ட புஜங்கள் அவனது வீரத்தைப் பறைசாற்றுகிறது.. அவன் என்னை கும்பிட்டு வணங்கிக்கொண்டிருக்கும் உறுதியான கைகள் எவராலும் தோற்கடிக்கவே முடியாத மாவீரன் என்றல்லவாச் சொல்கிறது.. 

எப்படி என் மகனை தோல்வி நெருங்க முடியும்.. என்னால் நம்ப முடியவில்லையே..   அய்யோ! என்ன இது, இவன் இடுப்புக் கீழ் வாழை இலையை  கட்டிக¢கொண்டிருக்கிறானே.. இடுப்புக்கு கீழ் இவன் தாக்கப்பட்டால் இவன் உயிர் போய்விடுமே.. கடவுளே! நான் என்ன செய்வேன்’..  காந்தாரி வருத்தத்தினால் கண்ணீர் வடித்தாள்.  கண்களைக் கட்டிக் கொண்டு பாசறையை விட்டு வெளியேறினாள்.. 

விடிந்தது.. போர் தொடங்கி பதினெட்டாம் நாள் யுத்தம்.   பீமனுக்கும் துரியோதணனுக்கும் கடும் கதையுத்தம்.  துரியோதணனை  துரத்தி துரத்தி அடித்தான் பீமன்.. துரியோதணன் களைத்துப் போனாலும்     , சண்டையைத் தொடர்ந்தான்..  பீமனை அடிக்க, தன் வலுவனைத்தையும் ஒன்று திரட்டிக்கொண்டு ஆக்ரோஷத்தோடு கத்தியவாறு   கதையை ஓங்கினான்.

கண்ணன் பீமனுக்கு  சைகைக் காட்டினான்.

 ஓங்கிய கதை கீழே விழுவதற்குள் பீமனின் கதை   துரியோதணனின் இடுப்பிற்கு கீழ்  வலுவாய்  தாக்கியது. துரியோதணனின் தொடை எலும்பு நொறுங்கும் சத்தம் கேட்டது.  
           *    * 
எங்கு தர்மம் இருக்கிறதோ.. அங்கே தான் ஜெயம் உண்டாகும்.  இறைவனும் தர்மத்தின் பக்கமே இருப்பான்.    துரியோதணனிடம் சிறந்த பண்புகள் இருந்தாலும், அவன்  பாதை தர்மத்திற்கு விரோதமாகவே இருந்தது.  

வீரத்தின் மூலம் அல்லாமல் வஞ்சக சூதாட்டத்தின் மூலம் பாண்டவர்களின் நாட்டினை பறித்துக் கொண்டு, பாண்டவர்களின் உடைகளை களைந்து  சாதாரண உடை கொடுத்து அவமானப்படுத்தி, சகோதரர்களின்  மனைவி என்றும் பாராமல்,   பெண் என்ற இரக்கமும் கொள்ளாமல்  திரௌபதியை சபையோர் முன் நிறுத்தி , மானப்பங்கப் படுத்தி, பாண்டவர்களை அழிக்க தர்மத்திற்கு முரணாகச் செயல்பட்டான். 

பாண்டவர்களோ.. கொடுத்த வாக்குபடி காடுகளில் வாழ்ந்து.. நியாயமாக தங்களுக்கு சேர வேண்டிய நாட்டினை கேட்டார்கள். அவர்களுக்காக கண்ணனே தூது சென்றான்.  தன்னிடம் சிறந்த வீரர்கள் இருக்கிறார்கள் , படை பலம் இருக்கிறது என்ற ஆணவத்தினால் ஐந்தடி நிலம் கூட கொடுக்க மறுத்து விட்டான் துரியோதணன்.  பாசமும் இல்லை.. இரக்கமும் இல்லை. 

தர்மம் ஜெயிக்க வேண்டும். கற்புக்கரசியான   திரௌபதியின் சபதம் பலிக்க வேண்டும்  என்பது தானே நியாயம்.  கண்ணன் நியாயத்தின் பக்கமே செயல்பட்டான். 

அதே சமயம் காந்தாரியின் பதிவிராதா தன்மையின் சக்தியையும், அவள்  வாக்கும் பலிதம் ஆகும் என்பது தெரிந்து , அது நடக்காமலிருக்க முயற்சியை மேற்கொண்டான்.

தான் தாயின் கட்டளையை முழுமையாய் நிறைவேற்ற முடியாமல் போனான் துரியோதணன். 

சாஸ்திரம் கூறும் ஒழுக்க நெறியும் காப்பாற்றப்பட்டது.  தர்மமும்  ஜெயித்தது.    

வேதாளமும் வேதியனும்

தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத வேதியன் புளிய   மரத்தில்   தொங்கிக் கொண்டிருந்த  பிரேதத்தைக்   கீழேத் தள்ளி அதை எடுத்து தோளில் போட்டுக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தான். 

 அப்போது அந்த உடலில் குடியிருந்த வேதாளம் பேச ஆரம்பித்தது.

வாரும் பிள்ளாய்  வேதியனே!  நான் கொடாக் கண்டனாக இருந்தாலும் நீ விடாக் கண்டனாக இருக்கிறாய்.!  முடியாது என்று தெரிந்த  பின்னும் பின்வாங்காமல்  நீ விழலுக்கு நீர் இறைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயோ என்றுத் தோன்றுகிறது.  சரி, பார்க்கலாம் இதில் யார் வெற்றிபெறுகிறார்கள் என்பதை.

வேதியா! இந்த மனித வாழ்க்கையே ஒரு புதிர்போல்தான். சில சமயம் சில கேள்விகளுக்கு  விடைதெரியாது.   எது சரி எது தவறு என்பதைச் சொல்லமுடியாமல்    அறிவு மயங்கி நிற்கும் நேரமும் உண்டு.  

சிலரின் செயல்கள், இப்படிப்பட்ட   மனிதர்களும்  இப்பூமியில் வாழ்கிறார்களா என்று  நம்மை திகைப்பில் ஆழ்த்துவதும் உண்டு.

 அப்படிப்பட்ட பெரியார்  ஒருவரின் கதையை இன்று உனக்காக    சொல்லப் போகிறேன்.    

அவர் சிவபக்தர். சிவ பக்தர் என்பதை விட  சிவனின் மேல் அளவற்ற பித்து உடையவர்.  சிவனடியார்களுக்கு செய்யும் தொண்டு அந்த ஈசனுக்கே செய்யும் தொண்டு என்று வாழ்ந்து வந்தார். இயற்பகை என்பது  அவரது பெயர்.  ஊர் காவிரிப் பூம்பட்டினம்.  

பரம்பரைத் தொழில் வாணிபம் என்பதால் சொத்து பத்து அதிகம்.  அவருக்கு ஒரு அழகு மனைவி. கணவன் கிழித்த கோட்டைத் தாண்டாதவள்.  பெயர் மணக்குல மடந்தை. 

சிவனின் அடியவர்கள் அனைவருக்கும் அவரின் வீட்டில்தான் தினசரி உணவு. அதிகாலையில் பற்ற வைக்கப்படும் அடுப்பு  இரவு 12மணிவரை எரிந்து கொண்டேயிருக்கும். 

இயற்பகை வீட்டிற்கு போனால் வயிறார உண்டு வரலாம் என்று நெற்றியில் திருநீறு பூசிக்கொண்டு வருபவர் ஏராளம்.

சமையல்ஆட்களை வைத்து சமைத்து, பசியோடு வரும்  அடியர்களுக்கெல்லாம் இன்முகத்துடன் பரிமாறுவாள் இயற்பகையின் மனைவி. 

கணவர் இருந்தாலும் வியாபார விசயமாய் வெளியில் சென்றிருந்தாலும் சிவனடியார்களுக்கு உணவிடும் பணி  தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டே வந்தது.

தன்னைத் தேடி வரும் சிவனடியார்களுக்கு  உணவு மட்டும் அல்ல, அவர்களுக்கு தேவைப்படும் பொருட்களையும் இல்லையென்று சொல்லாமல் கொடுத்தனுப்புவார். இதனால் அவரது பெயர் ‘இல்லையென்று சொல்லாத இயற்பகை’ என்றே மக்களால்  வழங்கப்படலானது.  

அன்று இயற்பகை வீட்டில் சுமங்கலி பூஜை. தன் கணவர் நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ வேண்டும் என்று சுமங்கலிப் பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்கிறாள் மணக்குல மடந்தை.  இப்பூமியில் நெடுநாள் வாழ, நீண்ட ஆயுள் வேண்டும் என்ற ஆசையெல்லாம் இயற்பகைக்கு இல்லை.

 சுமங்கலி பூஜையில் கலந்து கொள்வதற்காகவேணும் நிறைய பேர் இல்லத்திற்கு வருவார்கள். அவர்களுக்கு உணவளித்து, தேவையான பொருட்களையும் கொடுத்தனுப்பலாம் என்பதால் மனைவியின் வேண்டுகோளுக்கு சம்மதம் தெரிவித்தார்.

ஊரே திரண்டது.  சுமங்கலிகள் அனைவரும் ஒன்று கூடி மகாலக்ஷ்மியை வழிபட்டனர்.  வழக்கமாய் நடைபெறும் சிவவழிபாடும் நடைபெற்றது.  அனைவரும் வயிறார அறுசுவையுடன்  உணவுண்டு மகிழ்ந்தனர். 

வந்திருந்த சுமங்கலிகள் அனைவருக்கும் உயர்ரக பட்டுச் சேலைகள் ,இன்னும் அவர்களே எதிர்பார்க்கா வண்ணம், தட்டுகளில் அணிகலன்களும் தங்க குங்குமச் சிமிழ்வைத்துத் தரப்பட்டது. 

சிவனடியார்களின் கூட்டமும் அன்று அதிகம் . அனைவரும்  திருப்தியுடன் உண்டு வாழ்த்திச் சென்றனர். 

மாலை நேரம். இயற்பகை வீட்டைச் சுற்றி வந்தார். நெருங்கிய உறவினர் ஒரு சிலரைத் தவிர பிறர் திரும்பிவிட்டனர். பணியாட்கள்  துப்புறவு பணியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

அடுப்பில் நெருப்பு புகைந்து கொண்டிருந்தது. 

‘மடந்தை’ பணியாட்கள் அனைவரும் உண்டுவிட்டார்களா? வேறுயாரேனும் உணவு உண்ணாமல் இருக்கிறார்களா? 

‘எல்லோரும் உணவருந்தி விட்டார்கள் ஸ்வாமி, உணவுண்ட திருப்தியுடன் சிவனடியார்களும் திரும்பி விட்டனர்.  தாங்கள் மட்டும் இன்னும் உணவருந்தவில்லை’.

 ‘நீ¢  உணவு உண்டாயா மடந்தை?’

தங்களை விட்டு நான் என்று தனியா உணவருந்தியிருக்கிறேன் ஸ்வாமி

சரி வா, இருவரும் சேர்ந்து உண்ணலாம்.

இருவரும் உட்பக்கமாகத் திரும்பும் வேளையில்  வாயிலில் ’சிவோஹோம்’ என்று குரல் கேட்டது.

இயற்பகை கண்கள் மலர வாயில் பக்கம் திரும்பினார்.

சிவனடியார் ஒருவர் நின்று கொண்டிருந்தார்.

இயற்பகையும், மடந்தையும் விரைந்து சென்று சிவனடியாரை வணங்கி ,வாருங்கள் ஸ்வாமி!  உணவருந்தலாம். அழைத்தனர்.

உள்ளே அழைத்துச் சென்று சிவனடியாருக்கு கைகால் கழுவ நீர் கொடுத்தார்கள்.

அதன்பின் தம்பதி சகிதமாய் அடியாருக்கு பாத பூஜை செய்து , அவரது காலில் விழுந்து வணங்கி, அவரை உணவுக் கூடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, அருகிருந்து பரிமாறினர்.

 சிவனடியார் திருப்தியுடன் உண்டபிறகு  கைகழுவ சொம்பினால் நீரெடுத்துக் கொடுத்தாள் மடந்தை.

நிமிர்ந்து பார்த்தார் அடியார். ய்ஏவ்... ஏப்பம் விட்டார்.

அடியார் கைத் துடைக்க புதுத் துணியை பணிவுடன் நீட்டினாள் .

ம்ம் .. இல்வாழ்க்கைக் கூட சுகமாக இருக்கும்தான் போலிருக்கு.. பணிவிடை செய்ய இப்படி ஒரு பெண்ணிருந்தால் சுகமோ சுகம்.  தனக்குள் முணுமுணுத்துக் கொண்டே  முன் கதவை நோக்கி நடந்தார் அடியார்.

‘ஸ்வாமி! என்ன சொன்னீர்கள்? ஏதோ கேட்டது போல் தோன்றியது சரியாக விளங்கவில்லை’.  பணிவுடன் கேட்டார் இயற்பகை. 

 ‘ஊருக்குள் பேசிக் கொள்கிறார்கள்  உன்னைப் பற்றி. ஈசனின் மேல் அளவு கடந்த பக்தியாமே.?’

ஆம் ஸ்வாமி! இந்த அடியேனுக்கு எல்லாமே ஈசன்தான். இந்த உடல் ,உயிர் , என் உடைமைகள் அனைத்தும் அவருக்கே சொந்தம். அடியார்க்கு செய்யும் தொண்டு , அந்த மகேசனுக்கு செய்யும் தொண்டெனவே வாழ்ந்து வருகிறேன் ஸ்வாமி.

‘ஆம்.. அதையும் தான் கேள்விப்பட்டேன். அதோடு இன்னொன்றையும் கேள்விப்பட்டேன். இல்லையென்று சொல்லாமல் கொடுப்பவனாமே நீ?’ 

‘ஆம் ஸ்வாமி! அந்த பரமனின் அடியவர்கள் என்னிடம் இருப்பதை எதைக் கேட்டாலும் இல்லையென்னாது கொடுப்பது என்பாக்கியம் என்றே வாழ்ந்து வருகிறேன்.’

‘எதைக் கேட்டாலும் கொடுத்துவிடுவாயா?’

‘என்னிடம் இருப்பதை எதைக் கேட்டாலும் உடனே கொடுத்து விடுவேன் ஸ்வாமி. என்னிடம் இல்லையென்றால் வெளியில் வாங்கி வந்தாவது கொடுப்பேன் ஸ்வாமி.’

‘அப்படியா? சந்தோஷம். உன்னிடம் இருப்பது ஒன்று எனக்குத் தேவைப்படுகிறது தருவாயா  இயற்பகை?’

‘தந்தேன் ஸ்வாமி! இனி அப்பொருள் என்னுடையது  இல்லை,  உங்களுக்குச் சொந்தமானது. என்னவென்று சொல்லுங்கள் இப்பொழுதே எடுத்து வந்து தருகிறேன்.

‘வாக்குமாற மாட்டாயே இயற்பகை?’

‘ஸ்வாமி! என்ன இப்படிக் கேட்டுவிட்டீர்கள்?  கொண்ட கொள்கையிலிருந்து வாக்கு மாற மாட்டான் இந்த இயற்பகை. இது நான் வணங்கும் எம்பெருமான் ஈசன் மேல் சத்தியம்.!’

‘அப்படியென்றால் உன் மனைவியை எனக்குத் தா இயற்பகை! உனக்கு பணிபுரிந்த அவள் இனி எனக்குப் பணி  புரியட்டும்’.

‘தந்தேன் ஸ்வாமி! இப்பொழுதே அழைத்துச் செல்லுங்கள்.’

‘மடந்தை வா இங்கே.  உன்னை இந்த சிவனடியார்க்கு தருவதாக வாக்களித்துவிட்டேன்.  என் சொல்லை மீறாத தர்ம பத்தினி நீ.  என் வாக்கை காப்பாற்று. இந்த சிவனடியாருடன் செல்.’

கணவன் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள்  மடந்தை. ‘ஸ்வாமி! உங்கள்  கரம் பற்றிய நாளிலிருந்து உங்கள் வாக்கை இதுவரை நான் மீறியதில்லை.  இப்போது மட்டும் மீறுவேனா?  உங்கள் கட்டளைப்படியே  சிவனடியாருடன் செல்கிறேன்.  விடைகொடுங்கள்.’

‘மகிழ்ச்சி மடந்தை.  ஸ்வாமி! மடந்தை இனி உங்கள் சொத்து. அழைத்துக் கொண்டு புறப்படுங்கள். நானே ஊர் எல்லைவரை வந்து உங்களை  வழியனுப்பி வைக்கிறேன்.’

இயற்பகை சிவனடியாரையும் , மடந்தையையும் அழைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார்.

 விவரம் தெரிந்து உறவுகள்  கொந்தளித்தனர்.

கட்டிய மனைவியை எவனாவது அடுத்தவனுக்கு விட்டுக் கொடுப்பானா? என்ன மனிதன் இவன்?

ஈசனின் மேல் பக்தி இருக்கவேண்டியதுதான்,  பைத்தியக்காரனாக  அல்லவா இவன் இருக்கிறான். 

என்ன தினவிருந்தால் அந்தச் சாமியார்  அன்னமிட்ட கையையே அசிங்கப்படுத்த நினைப்பான்? வாருங்கள், மனைவியை வைத்து  காப்பாற்ற  வகைதெரியாத அந்த மடையனுக்கும் , பெண்ணை வெறும்  பொருளாக எண்ணும் அந்த சாமியாருக்கும் சரியான பாடம் புகட்டுவோம்.

ஒன்று திரண்டு எல்லோரும் விரைந்தனர். அதற்குள் மூவரும் ஊர் எல்லையை நெருங்கி விட்டிருந்தனர்.

‘நில் இயற்பகை!  வைத்து வாழத்தானே என்  பெண்ணை  உனக்குக் கொடுத்தேன். இப்படி வந்தவன் போனவனுக்கு தாரை வார்க்கவா கொடுத்தேன். பெண்டாட்டியை நீ வேண்டுமானால் விட்டுக் கொடுக்கலாம். என்பெண்ணை ஒரு பரதேசி கூட்டிச் செல்ல ஒருக்காலும் அனுமதிக்க மாட்டேன்.’  

‘அவள்  என் மனைவி . தாரை வார்த்துக் கொடுத்த  போதே உங்களுக்கு அவள் மீது உள்ள உரிமைபோய்விட்டது. அவளின் வாழ்க்கை எப்படி என்பதைத் தீர்மானிப்பது என்னிஷ்டம். எல்லோரும் வழிவிட்டு விலகுங்கள்.  மீறி எவனாவது எங்களைத் தடுத்தால் அடுத்த நொடியில் அவன் தலை  தரையில் உருளும். இயற்பகை வாளை  உருவி உயர்த்தினார்.’

‘முட்டாள். தாரை வார்த்துக் கொடுத்து விட்டால் உரிமை போகலாம், உறவு எப்படியடா போகும்? பெற்றோர் பிள்ளை உறவு  சுடுகாடு மட்டும் தொடரும் பந்தம். அது என்றும் நீங்காது.  என்  பெண் தாலியறுத்தாலும் சரி,  இப்படி ஒரு ஈனமான காரியத்தை நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்க மாட்டேன்’.  மடந்தையின் தகப்பனும் வாள்  உருவினான்.

பல தலைகள் தரையில் உருண்டன. இயற்பகையின் வாழ்வீச்சுக்கு பயந்த மற்ற உறவினர்கள் பின் வாங்கினர்.  இயற்பகை மனைவியை சிவனடியாருடன் அனுப்பி வைத்து கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றினார். 

வேதியா! கதை இத்துடன் முடிகிறது.  கேள்விக்கு வருகிறேன்.

தன்னையே நம்பி வந்த ஒரு பெண்ணை, ஆயுள் முழுதும் உன்னை வைத்துக் காப்பாற்றுவேன் என்று அக்கினியை  வலம்வந்து கரம் பற்றிய  மனைவியை , ஒரு ஆண்மகன்,  அடுத்தவனோடு அனுப்பலாமா?  

என்னதான் இறைபக்தி என்றாலும், கொள்கையென்றாலும்  இப்படி கண்மூடித்தனமாய் நடந்து கொள்வது அறிவீனம் இல்லையா?  

குடும்பஸ்தன் ஒருவன்  இப்படி தன் பெண்டாட்டி,  பிள்ளைகளை தானம் செய்வதெல்லாம்  முறையா?  இயற்பகை செய்தது சரியா? தவறா?    என் கேள்விக்கு பதில் சொல்!   தெரிந்தும் தெரியாததும் போல்  இருந்தாயானால் உனக்குத் தான் ஆபத்து. உன் தலை வெடித்துச் சிதறும்..

“வேதாளமே!  நீ ஆரம்பத்தில் கூறியது போல் இந்த மனித வாழ்க்கையே  புதிரானதுதான். வாழ்க்கையில் நடந்து விடும் சில விசயங்களை நம்மால் விளங்கிக் கொள்ளவே முடியாது.  

வேதாளமே! இந்த வாழ்க்கை என்பது யானையைப் போல். அறிவு  சிறு எறும்பைப் போல். சில கேள்விகளுக்கு அறிவால் விடை தேட முடியும்.  சில கேள்விகளுக்கு விடையை மனதால்தான் தேட முடியும். 

இது போன்ற தருணங்களில் எது சரி? எது தவறு? என்பதை தீர்மானிக்கும் வேலையை மனதிடம் விட்டுவிடுவதே சரியானது.

ஞானிகள் சொல்வார்கள்! இந்த உலக வாழ்க்கையே மாயை, உறவுகளும் மாயை என்று.  கிருஷ்ணரிடம் ஒரு முறை இந்தக் கேள்வியை நாரதர் கேட்டார். கிருஷ்ணா!, மாயை, மாயை என்கிறார்களே அப்படியென்றால் என்ன? 

 கிருஷ்ணர் சிரித்தபடி, நாரதரே, தாகமாய் இருக்கிறது.  எங்கேயாவது தண்ணீர் கிடைக்குமா  பார்க்கிறீர்களா? என்று கேட்கிறார்.

தண்ணீரைத் தேடிச் செல்கிறார் நாரதர். அங்கே ஒரு அழகியைப் பார்த்து காதல் கொள்கிறார். மணந்து கொள்கிறார்.  பிள்ளைகள் பிறக்கிறார்கள். காலங்கள்  பல கடக்கிறது.  

ஒரு நாள் ஆற்றில் வெள்ளம் வருகிறது. வாழ்ந்த வீடு அடித்துச் செல்லப்படுகிறது.  நாரதர் தன் மனைவி பிள்ளைகளையெல்லாம் கட்டிப் பிடித்துக் கொள்கிறார். 

பிள்ளைகள்ஒவ்வொருவராக தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்படுகிறார்கள். இறுதியில் மனைவியும் தண்ணீரில் அடித்துச்செல்லப்படுகிறாள். துக்கம் தாங்காமல் நாரதர் ஓ வென்று அலறி கதறுகிறார்.

கிருஷ்ணர் நாரதரை தட்டி எழுப்புகிறார். நாரதரே,  தண்ணீர் கொண்டு வருகிறேன்  என்று  சென்றீர்கள்!  ஒருநாழிகை ஆகிவிட்டதே ,ஆளைக்காணாமே என்று வந்தேன்,  ஏன்  இங்கே படுத்துக்கிடக்கிறீர்கள்? என்று வினவுகிறார். 

நாரதர் எழுந்து என்னது ஒரு நாழிகைதான் ஆனதா?  அங்கே ஒரு வாழ்க்கையே நடந்து முடிந்து விட்டதே.   கிருஷ்ணா இதுதான் மாயையா? நான் ? என் சுகம், துக்கம் என் மனைவி பிள்ளைகள் பிரிவு, எல்லாமே மாயையா? விளங்கிக் கொண்டேன். என்கிறார் நாரதர்.

வேதாளமே!  இந்த வாழ்க்கை மாயை என்றால் நிஜம் எது? நிரந்தரம்எது?  பரம்பொருளின் பாதம் ஒன்றே!  அதைப் பற்றிக் கொள்வதற்கான வழியைக் கண்டறியவே இந்த வாழ்க்கையைப் பயன்படுத்தின்கொள்ள  வேண்டும். 

ஞானிகள்   இதை உணர்ந்து கொண்டவர்கள். எனவே அவர்கள் பந்த பாசத்தை அறுத்துக் கொண்டு   வெளியில்   வந்து விடுகிறார்கள்.  இல்லற வாழ்வில் உள்ளோன் படிப்படியாய் தான் இந்த நிலைக்கு வரமுடியும். ஒருசிலருக்கு ஒரு பிறவியிலே இந்த நிலை கிடைக்கும். சிலருக்கு பல பிறவிகள் ஆகலாம். 

இயற்பகை போன்றோர்கள் முற்றும் உணர்ந்த ஞானிகளுக்கு சற்றுக் குறைந்தவர்கள். ஆனாலும் இல்லற வாசிகளை விட மேம்பட்டவர்கள். அவர்களின் வழி பக்தி நெறி.  

இறைவன் மேல் அதீத பக்தி வைப்பதினால் இறைவனைத் தவிர வேறொன்றையும் பெரிதாக எண்ண மாட்டார்கள். தன்னையே இறைவனுக்குத் தரத்துணிவார்கள்! நந்தனாரைப் போல்.  தன் உடல் உறுப்பையும் தரத்துணிவார்கள்! கண்ணப்பனைப் போல். தன் குழந்தை குட்டிகளையும் தரத்துணிவார்கள்! சிறுத்தொண்டரைப் போல்.  இயற்பகை இறைவன் மேல் கொண்டிருப்பதும் அத்தகைய பக்தித்தான்.

சாதாரண மனநிலை உள்ளவர்களுக்கு இது பைத்தியக்காரத்தனமான செயலாகத் தான் தெரியும்.   இது பக்தியின் உச்ச கட்டம் என்பது ஆழ்ந்து  யோசிக்கையில் நம்  மனதுக்கு புரியும். 

 இறைத் தொண்டே பெரிதென வாழ்ந்த இயற்பகையும், கணவன் சொல்லை மீறாமல் நடந்து இறைசேவை செய்து வந்த மணக்குல மடந்தையும் ஈசனின் திருவடியில் இணைவதுதான்  நீ கூறிய கதையின் முடிவு. 

 முடிவு சுபமானதாவே இருக்கிறது.  எனவே  இயற்பகை செய்தது சரியே! என்று என் மனது பதில் சொல்கிறது.” வேதியன் கூறி முடிக்கிறான்.

வேதாளத்தின் கேள்விக்கு சரியான பதிலை சொல்லியதன்  மூலம் வேதியனின் மௌனம் கலைந்ததால்  வேதாளம் அவனிடமிருந்து விடுபட்டு மீண்டும் புளிய மரத்திற்குச்  சென்று,   கிளையொன்றைப் பற்றிக்கொண்டு   தலைகீழாக தொங்க ஆரம்பித்தது.

Thursday, 20 March 2014

புலிகளின் இன்னொரு முகம் -24

1992ம் ஆண்டு பிறந்துவிட்டது. பிறந்த கையோடு புத்தாண்டு தினம் முடிந்தும் விட்டது. புலிகளின் வதை முகாமில் வாடிக்கொண்டிருக்கும் எம்மைப் போன்ற கைதிகளுக்கு புத்தாண்டு தினம் எத்தகைய சிறப்புகளுக்கும் உரிய ஒன்றல்ல. ‘நாளை மற்றொரு நாளே’ என்பது போல, எமக்கு புத்தாண்டு தினமும் மற்றொரு நாளாகக் கழிந்துவிட்டது.

புத்தாண்டுக்கு அடுத்த நாள் வழமைபோல கைதிகளின் விசாரணைகள் ஆரம்பமாயின. எனது விசாரணையையும் தயாபரன் ஆரம்பித்தான். இந்தத் துன்பத்திலும் சில நகைச்சுவைகளைப் பரிமாறி கைதிகள் சிறிது நேர இன்பம் காணவும் தவறவில்லை.

“ஒருநாள் விசாரணை, அடிதடி என்டு இல்லாமல் நேற்று கழிந்ததால், விசாரிக்கிறவங்களின்ரை கை கால்கள் உளைவெடுத்திருக்கும்” என ஒரு கைதி இரகசியமாகச் சொல்ல, அது சிறையெங்கும் நொடிப்பொழுதில் பரவி மௌனச் சிரிப்பலையைக் கிளப்பியது.

தயாபரன் மீண்டும் விசாரணை தொடங்கியதும் என்னிடம் கேட்ட முதல் கேள்வி, “புதுவருசத்திலண்டு என்ன செய்தியள்?” என்பதாகும். வெளியே சுதந்திரமாகத் திரிபவன் ஒருவனிடம் கேட்க வேண்டிய கேள்வியை, சிறைக்கூண்டுக்குள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருப்பவனிடம் அடைத்தவனே கேட்பது என்பது, நான் முன்பு கண்டு கேட்டு இருக்காத ஒன்றாகும்.

“நல்லாகக் குளிச்சுச்; சாப்பிட்டு நித்திரையும் கொண்டன்” என துணிந்து, மனமறிந்து ஒரு பொய்யைச் சொன்னேன்.

“அப்ப நேற்று உங்கடை எல்லாற்றை பாடும் கொண்டாட்டம் தான் எண்டு சொல்லுங்கோ” என்று சொல்லிவிட்டுச் சிரித்தான் அவன்.

அவனுடைய கேள்வியையும், அதற்கு நான் சொன்ன பதிலையும், அதற்கு அவன் சொன்ன பதில் கருத்தையும் எண்ணுகையில் எனக்கே சிரிப்பாக இருந்தது. ஆனால் அதை வெளிக்காட்ட முடியாதே. வெளிக்காட்டினால் அதற்கு விளக்கம் வேறு சொல்ல வேணுமே. அவன் சொன்னதை ஆமோதிப்பது போல மெதுவாகத் தலையை ஆட்டினேன். அவனது முகத்தில் திருப்தி பளிச்சிடுவதைக் காண முடிந்தது.

அடுத்ததாக அவன் திடீரென என்னிடம், “உங்கள் கால் சங்கிலி நேற்று ஏன் வெட்டப்பட்டது எண்டு தெரியுமோ?” எனக் கேட்டான். நான் ‘இல்லை’யெனத் தலையசைத்தேன். அவன் ஏதாவது விளக்கம் சொல்லுவான் என எதிர்பார்த்தேன். அவன் அதுபற்றி மேற்கொண்டு எதுவும் பேசாமல் தனது விசாரணையை ஆரம்பிப்பதில் அக்கறை காட்டினான்.

:”நீங்கள் எந்த இயக்கத்துக்கு சப்போட்?” என நான் எதிர்பாராத ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான்.

“நான் ஒரு இயக்கத்துக்கும் சப்போட் இல்லை” எனப் பதிலளித்தேன்.

“கம்பசுக்கு (கம்பஸ்: யாழ்ப்பாணம் பல்கலைக்கழகம்) முன்னாலை உள்ள உங்கடை கடைக்கு எல்லா இயக்கக்காரரும் வந்து போறவைதானே?” என்று கேட்டான்.

“ஓம் எல்லாரும் வாறவை. எல்லா இயக்கத்தின்ரை வெளியீடுகளும் நான் விக்கிறனான். அதோடை இந்தியாவிலிருந்து வெளிவாற சிறு சஞ்சிகைகள் எல்லாம் எனக்குக் கிடைப்பதால், அது வாங்குகிறதுக்காகவும் ஆட்கள் வாறவை. 

எல்லா இயக்கக்காரரும் என்னோடை நல்ல சிநேகிதமாகத்தான் பழகிறவை. எனது கடை ஒரு பொது இடம் மாதிரி. எனது கடைக்கு ‘மரினா பீச்’ (அதாவது சென்னையில் எல்லோரும் கூடும் மரீனா கடற்கரை போல) என்று ஒரு பெயரும் இருக்கிறது” என்று விளக்கினேன்.

“அது என்ன மரினா பீச்? ஆர் வைச்சது அந்தப் பேரை?” என்று ஆவலுடன் வினவினான்.

“உங்கடை இயக்கத்தினர் தான் அந்தப் பெயரை வைச்சதாக அறிஞ்சனான்” என்று சொன்னேன்.

“அது எப்பிடி உங்களுக்குத் தெரியும்?” என எதிர்க் கேள்வி எழுப்பினான்.

“எனது கடைக்கு ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இயக்கத்தினரும் வாறவை. அந்த இயக்கம் தPrison -1டை செய்யப்பட்ட போது, எனது கடைக்கு வழமையாக வரும் அந்த இயக்க ஆட்கள் யாராவது அங்கு இருக்கிறார்களா என அறிஞ்சு வரும்படி கம்பசுக்குள் இருந்து உங்கள் இயக்கம் அனுப்பிய ஆளிடம் ‘மணியண்ணையின்ரை மரினா பீச்சுக்குள் ஆராவது இருக்கிறாங்களா’ என்டு பார்த்து வரும்படி சொன்னதாக அறிந்தேன். அதற்குப் பிறகுதான் எனது கடைக்கு உங்கடை ஆட்கள் அப்பிடியொரு பேர் வைச்ச விடயம் எனக்குத் தெரியும்” எனத் தெரிவித்தேன்.

“அப்பிடியா விசயம்” என்றதோடு அந்த விவகாரத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டான். ஆனால் இன்னொரு முக்கியமான கேள்வியை என்னை நோக்கி வீசினான்.

“நீங்கள் எல்லா இயக்கத்தோடையும் பழகியும் ஏன் ஒரு இயக்கத்திலையும் சேரல்லை?” என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி. இந்தக் கேள்விக்கு விடை சொல்வதற்கு எனக்கு எந்தவிதமான சிரமமும் இல்லை. 

ஆனால் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டிருப்பவன் எனது தலைவிதியைத் தனது கையில் வைத்திருப்பவன். எனவே மிகவும் கவனமாகத்தான் இதற்குப் பதிலளிக்க வேண்டும் எனத் தீர்மானித்தேன். அதேநேரத்தில் அதில் உண்மையும் இருக்க வேண்டும். எனினும் ஒரு விடயம் சந்தோசமாக இருந்தது. அதாவது அவனது கேள்வியின்படி, நான் எந்தவொரு இயக்கத்தையும் சாராதவன் என அவர்கள் கருதுகிறார்கள் எனப் புரிந்தது.

“நான் சேருவது பற்றி யோசிக்கல்லை” எனச் சொன்னேன்.

“அதைத்தான் ஏன் என்று கேட்கிறேன்” என அவன் திரும்பவும் கேட்டான். நான் அவனுக்குத் திருப்தியான ஒரு பதிலைச் சொல்லும் வரை அவன் விடமாட்டான் எனத் தெரிந்தது. அவன் அவ்வாறு கேட்டதற்கு வேறு சில காரணங்களும் இருக்கலாம்.

அதாவது ஒரு காலத்தில் எமது கட்சி கொள்கைப் பிடிப்பில் மிகவும் உறுதியானதாகவும், கட்டுக்கோப்பில் உருக்குப் போலவும் இருந்த ஒன்றாகும். பொதுவாகவே அந்தக் காலத்தில் உலகம் முழுவதும் ஒரு கருத்துச் சொல்வார்கள். அதாவது இறுக்கமான கட்டுக்கோப்பில் கத்தோலிக்க திருச்சபையும் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கமும் ஒரே மாதிரியானவை என்று. ஆனால் கால ஓட்டத்தில் இரண்டுமே ஆட்டம் கண்டுவிட்டன.

இந்த நிலை எங்கள் கட்சியிலும் ஏற்பட்டது. எங்கள் கட்சியிலிருந்து கருத்து வேறுபாட்டால் ரோகண விஜேவீர விலகிச் சென்று ஜே.வி.பியை உருவாக்கிய போது, எமது அணியிலிருந்து ஒரு சிலரே அவருடன் சென்றனர். 

அவரது இயக்கம் ஒரு குட்டி முதலாளித்துவ சிங்கள குறுந்தேசியவாத இயக்கம் என்ற தத்துவார்த்தத் தெளிவு எமது கட்சியினர் அனைவருக்கும் இருந்தது. 

ஆனால் அவர் 1971ம் ஆண்டு ஏப்ரலில் ஆயுதக் கிளர்ச்சி செய்த போது, அவரது இயக்கத்தின் சரி பிழை எல்லாவற்றையும் ஒருபக்கம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, ‘ஜே.வி.பி. தான் உண்மையான புரட்சிகர இயக்கம்’ என்ற கருத்து எமது கட்சியில் - குறிப்பாக இளைஞர் அணியினர் மத்தியில் உருவாகி, எமது கட்சி முதல் தடவையாக ஆட்டம் காணத் தொடங்கியது. 

அதேபோல தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி உருவாகி 1976ல் வட்டுக்கோட்டையில் ‘தமிழீழ’ தீர்மானம் எடுக்கப்பட்ட போது, அந்த இயக்கம் சம்பந்தமாகவும் அதனது தனிநாட்டு கொள்கை சம்பந்தமாகவும் (அது ஏகாதிபத்திய சார்பானது, தவறானது என்ற) தெளிவான உறுதியான நிலைப்பாட்டில் இருந்த எமது கட்சியினர், 1983ன் பின்னர் தமிழ் இளைஞர்களின் ஆயுதப் போராட்டம் ஆரம்பமான போது பலர் நிலை தளும்பி விட்டனர். 

தீவிரமான தமிழ் தேசியவாத அலையில் எமது கட்சி ஆட்டம் கண்ட சூழ்நிலையில், பலர் பல்வேறு தமிழ் தேசியவாத இயக்கங்களுடன் இணைந்து கொண்டனர். 

1972க்கு முன்னர் எமது கட்சியின் பொதுச்செயலாளராகவிருந்த நா.சண்முகதாசன் கூட (அந்த ஆண்டுதான் அவர் கட்சியின் சகல பொறுப்புகளிலிருந்தும் விலக்கப்பட்டார்) பின்னர் புலிகள் இந்தியாவை எதிர்த்துப் போரிட்டார்கள் என்ற ஒரேயொரு காரணத்தை வைத்து, (1962ல் நடைபெற்ற இந்திய – சீன யுத்தத்துக்குப் பின்னர் இந்தியாவை விஸ்தரிப்புவாத நாடு என்றே எமது கட்சி கூறி வந்தது) புலிகளை ஆதரித்து அறிக்கை விடும் நிலைக்குச் சென்றார் என்றால், நிலைமையின் விபரீதத்தைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்த நிலைமையில் என்னைப் போன்ற சில ‘பேயன்கள்’ தமிழ் தேசியவாத இயக்கங்களில் சேர்ந்து பிழைக்கத் தெரியாமல் போனதை தயாபரன் ஒரு தரக்குறைவாக எண்ணினானோ என்னவோ? (இவன் போன்றவர்களும் இப்படித்தான் எண்ணியிருப்பார்களோ என்னவோ)

அவன் கேள்வி கேட்ட பின்னரான சற்று நேரத்துக்குள்ளாகவே எமது கட்சியில் இருந்து வெளியேறி பல்வேறு தமிழ் தேசியவாத இயக்கங்களில் சேர்ந்தோரை நினைத்த போது, இவ்வளவு தொகையானோர் சேர்ந்திருக்கிறார்களே என முதல் தடவையாக அதிர்ச்சியாகவும் சற்று சீரணிக்க முடியாததாகவும் இருந்தது.

முதல் இயக்கமாக புலிகள் இயக்கத்தை நினைத்துப் பார்த்தேன். அங்கே எமது கட்சியிலிருந்து சென்ற மூர்த்தி – எமது கட்சியுடன் இருக்கும் போது பாலு – (மூர்த்தி: புலிகளின் அரசியல் பொறுப்பாளராக இருந்த தமிழ் செல்வனின் சொந்த அண்ணன்) புலிகளின் அரசியல் பொறுப்பாளராக இருக்கிறார். 

எமது கட்சியிலிருந்து சென்ற பதுவை இரத்தினதுரை புலிகளின் கலை பண்பாட்டுத்துறைப் பொறுப்பாளர். என்னுடன் ஸ்கந்தவரோதயாக் கல்லூரியிலிருந்து படிப்பைத் துறந்து கட்சிக்கு ஒன்றாக வந்தவரும், என்னுடன் கிளிநொச்சிப் பிரதேசத்தில் கட்சி மற்றும் விவசாயிகள் சங்க பணிகள் செய்தவருமான நா.யோகேந்திரநாதன் புலிகளின் கலை பண்பாட்டுக் கழக முக்கியஸ்தராக இருப்பதுடன், கிளிநொச்சியிலிருந்து வெளியாகும் புலிகளின் ‘ஈழநாதம்’ பத்திரிகைக்கும் ஆசிரியர். 

அதேபோல என்னுடன் அதே கல்லூரியிலிருந்து படிப்பைத் துறந்து கட்சிக்கு வந்து, வவுனியா பிரதேசத்தில் கட்சி மற்றும் விவசாயிகள் சங்கப் பணிகள் செய்த அ.கௌரிகாந்தன், அரசியல் பொறுப்பாளர் மூர்த்தியின் தாவடிக் காரியாலயத்தில அவரது முக்கிய உதவியாளர். (கௌரிகாந்தன் முன்னதாக புளொட் இயக்கத்தில் டி.சிவராமுடன் சேர்ந்து, தத்துவ ஆசிரியராக இருந்து பின்னர் தான் புலிகள் இயக்கத்துக்குச் சென்றவர். கடைசியாக ஈ.என்.டி.எல்.எப். இயக்கத்தில் இணைந்து பெங்களுரில் இருந்தார். இப்போதைய நிலை தெரியவில்லை) எமது கட்சியைச் சேர்ந்த மட்டுவில் மானாவளை கிராமத்தைச் சேர்ந்த முருகேசு ஆசிரியர் ‘அன்பு மாஸ்டர்’ என்ற பெயரில் புலிகளின் இராணுவப் பயிற்சிக் கல்லூரியில் அரசியல் விரிவுரையாளர். இப்படி இன்னும் பலர்.

ஏனைய தமிழ் தேசியவாத இயக்கங்களை எடுத்துக்கொண்டால் அங்கும் ஒரு காலத்து எம்மவர்களே முக்கிய பொறுப்புகளில் அணிவகுத்து நிற்பதைக் காணலாம்.

தொடரும்
நன்றி.
அன்புடனும் தோழமையுடனும்,
மணியம்.  இது தேனீ’ பிரசுரம்

: வாய்மையே வெல்லும்- நரேந்திர மோதி உரை



என் அன்பார்ந்த சகோதர, சகோதரிகளே,

உண்மை மட்டுமே வெல்லுமென்பதே இயற்கையின் சட்டம். அதாவது வாய்மையே வெல்லும் (சத்யமேவ ஜெயதே). நமது நீதியமைப்பு இதை வெளிப்படுத்தியுள்ள இந்த தருணத்தில் நான் அனைவருக்கும் எனது மனதில் உள்ள கருத்துக்கள் மற்றும் உணர்வுகளை தெரிவிப்பது முக்கியம் என்று கருதுகிறேன்.

இந்த முடிவு ஆரம்பத்தின் நினைவலைகளைக் கிளர்ந்தெழச் செய்கிறது. 2001ம் ஆண்டில் குஜராத்தையே குலுக்கிய பூகம்பம், பலபேரை பலிவாங்கி, பேரழிவை ஏற்படுத்தி, பலரை ஆதரவற்றவர்களாக்கியது. 

ஆயிரக்கணக்கானோர் மரணமடைந்தனர், லட்சக்கணக்கானோர் வீடுகளை இழந்தனர், ஏராளமானவர்கள் தங்கள் வாழ்வு ஆதாரங்களை பறி கொடுத்தனர். கற்பனை செய்ய முடியாத இத்தகைய இயற்கையின் கோர தாண்டவம் 

நிகழ்ந்த நேரத்தில் மக்களை அமைதிப்படுத்தவும் மற்றும் புனர்வாழ்வு அளிக்கவும் பாடுபட என்னிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. நாங்கள் இந்த சவாலை ஏற்றுக் கொண்டு முழு மனதுடன் இதில் ஈடுபட்டோம்.

எனினும், அதற்கு பின் வெறும் ஐந்தே மாதங்களில் 2002ம் ஆண்டு நிகழ்ந்த ஒரு கொடிய வன்முறை மற்றொரு எதிர்பாராத பெரிய பிரச்சினை. இதில் அப்பாவிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர், குடும்பங்கள் ஆதரவின்றி தவித்தன. 

ஆண்டுக் கணக்கில் உழைத்து உருவாக்கிய சொத்துக்கள் அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டன. இயற்கை ஏற்படுத்திய பேரழிவிலிருந்து மீள்வதற்குள், ஏற்கனவே மிக அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டு நிலை குலைந்திருந்த குஜராத்திற்கு இது மற்றொரு பேரிடி.

நான் உண்மையிலேயே மிகவும் நிலை குலைந்து போய்விட்டேன். வருத்தம், துயரம், சோகம், வலி, துன்பம் என்று எதைச் சொல்வது. இத்தகைய மனித நேயமற்ற ஒரு சூழ்நிலையை காணும்போது அது ஒருவருக்கு ஏற்படுத்தும் உணர்வுகளை வெறும் வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்த இயலாது.

ஒரு புறத்தில் பூகம்பத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் துயரம், மற்றொருபுறத்தில் கலவரங்களின் விளைவால் கதிகலங்கி நிற்கும் மக்கள். இத்தகைய ஓர் கொடிய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள மிகவும் தீர்மானமாக, இறைவன் எனக்கு கொடுத்த பெரும் மன வலிமையுடன் நான் அமைதி, நீதி, மற்றும் புனர்வாழ்வு அளிக்கும் பணியில் துணிந்து செயல்பட்டேன். தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு ஏற்பட்ட வலி மற்றும் துயர உணர்வை மனதில் அடக்கிக் கொண்டேன்.

அத்தகைய சவாலான தருணங்களில், நான் நமது பாரம்பரிய நூல்களில் குறிப்பிட்டுள்ள விவேகத்தை நினைவு கூர்ந்தேன். உயர்பதவிகளில் இருப்போருக்கு பிறருடன் அவர்களின் சொந்த வலி மற்றும் துயரத்தை பகிர்ந்து கொள்வதற்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது. 

அவர்கள் தனிமையில்தான் அதை நினைத்து வேதனைப்பட வேண்டியிருக்கும். அதேபோல் நான் இந்த துயரத்தை மிகவும் வேதனையுடன் அனுபவித்தபடி வாழ்ந்தேன். அத்தகைய துயரமான நாட்களை நினைவு கூரும்போதெல்லாம் நான் ஆண்டவனிடம் வேண்டிக் கொண்டது ஒன்றே ஒன்றுதான். 

இத்தகைய துரதிருஷ்டமான நாட்கள் வேறு எந்த ஒரு நபருக்கும், சமூகத்திற்கோ, மாநிலத்திற்கோ அல்லது நாட்டிற்கோ மீண்டும் ஒருபோதும் நிகழக் கூடாது என்பதுதான்.

அந்த காலகட்டத்தில் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு ஏற்பட்ட இந்த திகிலூட்டும் மன வருத்தத்தை உங்களுடன் நான் இப்போது பகிர்ந்து கொள்வது இதுவே முதல் முறை.

கோத்ரா ரயில் எரிப்பு நடந்த நாளன்றே, இதே மன உணர்வுகளுடன் நான் குஜராத் மக்களிடம் ஓர் கோரிக்கை வைத்தேன்; அமைதியாவும், கட்டுப்பாடாகவும் இருந்து, அப்பாவிகளின் உயிர்கள் பலியாகாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யுங்கள் என்று அடிக்கடி வலியுறுத்தினேன். 

2002 பிப்ரவரி - மார்ச் மாதத்தில் அந்த துயரமான நாட்களில் மீடியாக்களில் நான் உரையாடும்போதெல்லாம் நான் இதே கொள்கைகளைத்தான் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தினேன். 

எனது அரசியல் மன உறுதி மற்றும் அதே போல ஒரு பண்பான பொறுப்பு இரண்டையும் பொதுவாக குறிப்பிடும் விதத்தில் அமைதியை உறுதிப்படுத்த, நீதியை வழங்கிட மற்றும் வன்முறையில் ஈடுபட்ட குற்றவாளிகள் அனைவரையும் தண்டிக்க அரசு கொண்ட உறுதியை நான் வெளிப்படுத்தினேன். 

எனது சத்பாவனா உண்ணா விரதங்களில் எனது சமீபத்திய பேச்சுக்களில் எனது இந்த ஆழ்ந்த உணர்வு வெளிப்பாடுகளை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம். அப்போது, நாகரீகமான ஒரு சமுதாயம், அதன் வாழ்க்கையில் இத்தகைய துயரமான சம்பவங்களை அனுமதிக்கவே செய்யாது என்று நான் எடுத்துக் கூறியுள்ளேன் மற்றும் இது தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு மிகவும் வேதனை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்றும் கூறியுள்ளேன்.

உண்மையில் நான் மிக முக்கியமாக வலியுறுத்துவது என்னவென்றால், அது ஒற்றுமைக்கான ஒரு உத்வேகத்தை உருவாக்கி அதற்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதே. நான் முதல்வராக பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட ஆரம்பத்திலிருந்தே நான் முக்கியத்துவம் அளிக்கும் விஷயம் எனது 5 கோடி குஜராத்தி சகோதர சகோதரிகள் ஒற்றுமையுடன் இருப்பதே.

எனினும், இந்த அத்தனை துயரங்களும் போதாதென்று, எனது அன்புக்குரியவர்களாக இருந்தவர்களின், என் குஜராத்தி சகோதர சகோதரிகளின் மரணம் மற்றும் துயரங்களுக்கு பொறுப்பாளி நான்தான் என்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டேன். அப்போது எனக்கு ஏற்பட்ட வேதனை மற்றும் மனக் கொந்தளிப்பை நீங்கள் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியுமா?

பல ஆண்டுகளாக அவர்கள் தொடர்ந்து என் மீது இத்தகைய கருத்து தாக்குதல்களை செய்து வருகிறார்கள். ஆனால் என்னை அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய இயலவில்லை. 

குறுகிய மனப்பான்மை மற்றும் சுயநல அரசியல் ஆதாயத்துக்காக மிகுந்த பொறாமையுடன் எனது மாநிலம் முழுவதையும் மற்றும் நாட்டையும் அவமானப்படுத்தும் விதத்தில் அவர்கள் இவ்வாறு நடந்து கொள்வது எனக்கு மிகவும் வேதனை அளிக்கிறது. 

நாங்கள் ஆற்றிக்கொள்ள முயன்று வரும் காயங்களை இந்த இரக்கமற்ற செயல்கள் மீண்டும் ரணமாக்குகின்றன. மேலும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் போராடி வரும் நீதியும் இதனால் தாமதமானது. ஏற்கனவே வருந்தி வதங்கிக் கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு மேலும் எத்தகைய துயரத்தை தாங்கள் ஏற்படுத்துகிறோம் என்பதையும் அவர்கள் உணராமல் இருக்கலாம்.

எனினும் குஜராத் அதன் சொந்த பாதையை தீர்மானித்துள்ளது. வன்முறைக்கு பதிலாக அமைதி, வேற்றுமைக்கு பதிலாக ஒற்றுமை, வெறுப்புக்கு பதிலாக அன்பு என நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்து கொண்டுள்ளோம். 

இவை எல்லாம் எளிதாக இருக்கவில்லை. ஆனால், நீண்ட கால வளமைக்கு இவை முக்கியம் என்று நாங்கள் தீர்மானித்துள்ளோம். தினசரி நிச்சயமற்ற நிலை மற்றும் பீதி என்றதொரு வாழ்க்கையிலிருந்து இப்பொழுது எனது குஜராத் அமைதி, ஒற்றுமை மற்றும் நல்லெண்ணம் கொண்ட ஓர் மாநிலமாக உருமாறியுள்ளது. 

இப்போது நான் மிகுந்த திருப்தி உடையவனாக எதையும் சாதிக்கும் ஒரு நபராக இப்போது உங்கள் முன் நிற்கிறேன். இவை அனைத்துக்கும் ஒவ்வொரு குஜராத்திக்கும் நான் நன்றி கூறுகிறேன்.

குஜராத் அரசு, நம் நாட்டில் முன்பு நிகழ்ந்த எந்த ஒரு கலவரங்களிலும் யாரும் செயல்படாத விதத்தில் குஜராத்தில் வன்முறை நிகழ்ந்தபோது மிகவும் விரைவாக, சிறப்பாக செயல்பட்டு அதை அடக்கியது. 

நம் நாட்டின் மிகப் பெரிய நியாயத்தலமான இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்றம் முன் எப்போதுமில்லாத விதத்தில் மிகவும் ஆய்ந்து, ஆலோசித்து நேற்று தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது. குஜராத்தின் 12 ஆண்டுகால போராட்டம் ஓர் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இப்போது நான் சுதந்திரம் மற்றும் அமைதியை முழுமையாக உணருகிறேன்.

இந்த சோதனைக் காலத்தில் என் தோளோடு தோள் நின்ற அனைவருக்கும் உண்மையிலேயே எனது நன்றி. பொய்கள் மற்றும் சூது இவைகளையே பார்த்து, அதன் மூலம் தவறான தகவல்களைப் பரப்பி எதிரிகள் மகிழ்ந்திருந்த நேரத்தில், இப்போது நான் இதைப்பற்றி அனைவரும் புரிந்து கொள்வார்கள் என்றும் அசல் நரேந்திர மோடி சிறப்பாகச் செயல்பட ஆற்றல் மிக்கவர் ஆகிறார் என்றும் அறிந்து கொள்வார்கள் என்றும் நம்புகிறேன்.

பிறருக்கு மன வேதனை ஏற்படும் விதத்தில் செயல்பட்டு, அதன் மூலம் திருப்தி அடைவோர், எனக்கு எதிரான கண்டனத்தை நிறுத்தாமல் மேலும் தொடரலாம். அவர்கள் அதை நிறுத்துவார்கள் என்று நானும் எதிர் பார்க்கவில்லை. 

ஆனால் நான் அவர்களிடம் கேட்டுக் கொள்வதெல்லாம் குஜராத்தின் 6 கோடி மக்களை அவனமானப்படுத்தும் விதத்தில் பொறுப்பின்றி பேசுவதை, செயல்படுவதை இப்போதாவது நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள் என்பதே. 

வலி மற்றும் துயரம் நிறைந்த இந்த பயணத்திலிருந்து இனி என் உள்ளத்தில் எந்த ஒரு கசப்பும் ஏற்படும் சூழ்நிலை வரக்கூடாது என்றே இறைவனிடம் நான் பிரார்த்திக்கிறேன். இது என் சொந்த வெற்றி என்றோ, அல்லது பிறரின் தோல்வி என்றோ நான் இந்த தீர்ப்பை பார்க்கவில்லை. 

நான் எனது நண்பர்களுக்கும் குறிப்பாக என் எதிரிகளுக்கும் அவ்வாறு கருதாதீர்கள் என்றே கூற விரும்புகிறேன். 2011ம் ஆண்டில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு இதே விஷயத்தில் வெளிவரும்போதும் நான் இதே கொள்கையைத்தான் பின்பற்றினேன். 

ஆக்கப்பூர்வமான தீர்ப்பை செயல்படும் நடவடிக்கையாக மாற்றிட நான் 37 நாட்கள் சத்பாவனாவுக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்தேன். இதன் மூலம் நமது சமூகத்தில் பெருமளவு ஒற்றுமை மற்றும் சத்பாவனாவை வலியுறுத்தினேன்.

எந்த ஒரு சமூகமோ, மாநிலமோ அல்லது நாடோ அதன் வருங்காலம் மனித நேயத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதை நான் மிகவும் நம்புகிறேன். முன்னேற்றமும் செழிப்பும் வேண்டுமானால், அதற்கு இதுதான் ஒரே அஸ்திவாரம். 

இதற்காக ஒருங்கிணைந்து பாடுபட நான் அனைவரையும் வலியுறுத்துகிறேன் மற்றும் அதற்காக கைகோர்த்து பாடுபட தயாராக இருக்கிறேன். உங்கள் அனைவர் முகத்திலும் புன்னகை மலர உறுதிப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.

மீண்டும் கூறுகிறேன், வாய்மையே வெல்லும்!

வந்தே மாதரம்!

நரேந்திர மோடி.

Tuesday, 18 March 2014

mh 370 விமானம் - தரை இறங்க சாத்தியம் உள்ள நாடு!!

மலேசியா தலைநகர் கோலாலம்பூரில் இருந்து சீன தலைநகர் பீஜிங்குக்கு கடந்த 8ம் தேதி புறப்பட்ட மலேசிய  விமானம், நடுவானில் மாயமானது. மாயமான விமானம் பற்றி எந்த தகவலும் இல்லை.

இத்தனை  தகவல் தொழில் நுட்பம் வளர்ந்த நிலையிலும் அப்படி இருக்கலாம், இப்படி இருக்கலாம் என்ற ஊக செய்திகள் உலா வருகிறதே தவிர உருப்படியான துப்பு எதுவும் கிட்டவில்லை.

ஆஸ்திரேலியா 6
ஆஸ்திரியா          1
கனடா                          2
சீன மக்கள் குடியரசு 153
பிரான்ஸ்                 4
 ஹாங்காங்         1
இந்தியா                 5
இந்தோனேசியா 7
 இத்தாலி                 1
மலேசியா               38
                                    +12 பணிக்குழுவினர்
 நெதர்லாந்து         1
 நியூசிலாந்து         2
 ரஷ்யா                        1
உக்ரைன்                 2
ஐக்கிய அமெரிக்கா 3
மொத்தம் (15 நாட்டினர்) 239

இந்த 239 பேரின் கதி என்னவானது என்பது தெரியவில்லை. விமானம் புறப்பட்ட ஒரு மணி நேரத்தில் கோலாலம்பூர் கட்டுப்பாட்டு அறையுடனான அதன் தொடர்பு துண்டித்தன. இதனால், தெற்கு சீன கடல் பகுதியில் விமானம் விழுந்திருக்கலாம் என முதலில் சந்தேகிக்கப்பட்டது. 

அங்கு கிடைக்காததால், மலாக்கா கடல், இந்திய பெருங்கடல், அந்தமான் கடல் பகுதியில் தேடப்பட்டது. எங்குமே விமானம் பற்றிய எந்த தகவலும் கிடைக்கவில்லை. 

இந்த தேடுதல் பணியில் மலேசியா,  ஆஸ்திரேலியா,  புருனே,  சீனா, இந்தியா, இந்தோனேசியா, ஜப்பான், நியுசிலாந்து, பிலிப்பைன்ஸ்,  சிங்கப்பூர், தைவான்,  தாய்லாந்து,  ஐக்கிய அமெரிக்கா, வியட்நாம்,  வங்காளதேசம் முதலிய நாடுகள் கடற்பகுதியில் தேடுதல் வேட்டையில் இறங்கின. ஆனால் எந்த முனேற்றமும் இல்லை.

இந்நிலையில் பத்திரிக்கையாளர்கள் சந்தித்தார் நஜீப்


தொழில்நுட்ப கோளாறு, விமானத்தின் ஸ்டக்ஷரல் டேமேஜ் ஆகியவற்றின் சாத்தியங்களை ஒதுக்கி விட்டார். 

எமது புலனாய்வு தற்போது, விமானத்தை செலுத்திய விமானிகள், விமானத்தில் இருந்த பயணிகளை மையம் கொண்டே உள்ளது. அவர்களது பின்னணிகள் பற்றி ஆராயத் தொடங்கியுள்ளோம்.   

வேண்டுமென்றே யாரோ ஒருவராலோ, சிலராலோ விமானம்  திசைதிருப்பி கொண்டு செல்லப்பட்டது என்று புலனாய்வில் இருந்து தெரியவருகிறது என்ற பிரதமர்,  விமானத்தை அதன் வழமையான பாதையில் இருந்து திருப்பி, மேற்கு நோக்கி கொண்டு சென்றவர்கள், அதன் தொடர்பு சாதனங்கள் அனைத்தையும் நிறுத்தி விட்டனர் என்றார்.

இந்த தகவலை பத்திரிக்கையாளர்கள் மத்தியில் சொல்லும் போது கீழ் காணும் மேலதிக விபரங்கள் அவருக்கு தெரியுமா, அல்லது முற்றிலும் தெரியாதா என்பது கேள்விக்குறி.

மலேசிய விமானம் கோலாலம்பூரில் இருந்து புறப்பட்டு பீய்ஜிங் நோக்கி தன் வழக்கமான   பாதையில், மலேசியாவின் தரைப் பகுதியை கடந்து கடல் பகுதிக்கு மேலாக பறந்து, வியட்நாமை நோக்கி சென்றது முதல் நிலை.

அப்போதுதான் விமானத்தில் இருந்து ஆல் ரைட் குட் நைட் என்று சொல்லி விட்டு விமானம் பறந்திருக்கிறது.  

அப்போது ட்ராபிக் கன்ட்ரோல் டவர், மலேசிய டவர்தான். அப்போது விமானம், மலேசிய டவரின் கட்டுப்பாட்டு எல்லைக்குள்தான் பறந்து கொண்டிருந்தது.

சர்வதேச விமான பயணங்களின்போது விமானிகள், விமானம் ஒரு நாட்டு வான் எல்லையை கடக்கும்போது, அந்த நாட்டு டவருடன் இறுதி தொடர்பை மேற்கொள்ளுவார்கள். 

அதன்பின், இந்த டவர் தொடர்பை துண்டித்து  விட்டு, எல்லைக்கு மறுபுறம் உள்ள மற்ற நாட்டின் டவரை ரேடியோவில் அழைத்து தொடர்பை ஏற்படுத்துவார்கள் என்பதே நடைமுறை.

அந்த விமானம் தமது இறுதி தொடர்பை மலேசிய டவருடன் மேற்கொண்டு துண்டித்த  சிறிது நேரத்தில், வியட்நாம் டவரின் அலைவரிசை ஆட்டோமேட்டிக்காக காக்பிட் ரேடியோவில் டியூன் பண்ணப்பட்டிருக்கும்.

ஆனால், மாயமான மலேசியன் விமானத்தின் விமானிகள், அந்த அலைவரிசையில் பேசவே இல்லை. 

காரணம்  விமானம் வியட்நாம் வான் எல்லைக்குள் நுழையும்  முன்னர், கடலுக்கு மேலே பறந்து கொண்டிருந்தபோதே, மேற்கு நோக்கி திரும்பியது. அதாவது  வடகிழக்கு நோக்கிய பாதையில் இருந்து, வடமேற்கு நோக்கிய பாதைக்கு  விமானத்தின் பிளைட்பாத் காக்பிட்டில் இருந்தவர்களால் மாற்றப்பட்டது.

அதாவது விமானம் தான் செல்லவேண்டிய பாதையில் இருந்து திசைதிருப்பப்பட்டது, அல்லது இப்போது எழுந்து நிற்கும் விஷ்வரூப கேள்வியான  கடத்தப்பட்டது.

விமான கட்டுப்பட்டு அறையுடனான தொடர்பை துண்டித்து விட்டு விமானம் பறந்ததால் சந்தேகம் விமானிகள் மேல் வந்தது. ஒரு வேலை விமானிகளே விமானத்தை கடத்தி இருப்பார்களோ என்பதுதான் அது.  விமானியின் வீட்டில் போலீசார் சோதனை நடத்தினார்கள்.

இந்த சோதனைக்கு   பிறகு பல கேள்விகள் எழுந்து நிற்கின்றன. விமானி, கேப்டன் ஜகாரி அஹ்மத் ஷா, மலேசியாவின் எதிர்க்கட்சி தலைவர் அன்வார் இப்ராஹிமின் தீவிர ஆதரவாளர் என தெரிகிறது.

அன்வர் இப்ராஹிமுக்கு மலேசிய நீதிமன்றம், 5 ஆண்டு சிறைத்தண்டனை விதித்து தீர்ப்பளித்துள்ளது.

எதிர்க்கட்சி தலைவர் இப்ராஹிமுக்கு தண்டனை வழங்கப்பட்ட தினம் எது தெரியுமா?

மாயமாக மறைந்த மலேசியன் ஏர்லைன்ஸ் கோலாலம்பூரில் இருந்து புறப்பட்டுச் சென்ற அதே தினம்தான்.  மாயமாகியுள்ள மலேசியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானத்தின் பைலட் ஜகாரி அகமது ஷா, தனது நெருங்கிய உறவினர்தான் என்று முன்னாள் பிரதமரும், தற்போதைய எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான அன்வர் இப்ராகிம் தெரிவித்துள்ளார்.

இதுகுறித்து அன்வர் கூறுகையில், எனது ஒரு மருமகனின் சொந்தக்காரர்தான் ஜகாரி. இதை நான் மறுக்கவில்லை, மறைக்கவும் இல்லை. நான் அவரை பலமுறை சந்திக்கவும் செய்துள்ளேன் என்றார் அன்வர்.

(விமானி ஷா, ‘ஜனநாயகம் செத்து விட்டது’ என்ற வாசகத்துடன் டீ-ஷர்ட் அணிந்திருப்பதை போட்டோவில் பார்க்கவும்)

சரி  நாம் விஷயத்திற்கு  வருவோம். சீனாவை நோக்கி செல்ல வேண்டிய விமானம் மேலும் மேற்கு நோக்கி திரும்பி, அதன்பின் தென்மேற்கு நோக்கி தன் பயணத்தை தொடர்ந்தது. . 

அதாவது முதலில் மலேசிய நிலப்பரப்பை கடந்து கடலுக்கு மேலாக பறந்த விமானம், இந்த திருப்பல்களின் பின் மீண்டும் மலேசியாவை நோக்கியே பறந்தது.

தன் பயண பாதையை தவிர்த்து விட்டு 
மலேசியாவின் பினாங் பகுதியில் உள்ள தீவுகளை நெருங்கிய விமானம் மீண்டும் மலேசியாவை கடந்து, கடலுக்கு மேலாக பறந்தது.

இது நடந்து கொண்டிருக்கும் போது மலேசிய ராணுவம் கொறட்டை விட்டு தூங்கி  கொண்டிருந்தது. அவர்கள் இதை கவனித்திருந்தால் விமானத்தை வழிமறித்து தரை இறக்கி இருக்கலாம், போகட்டும்.

இப்போது விமானம் மீண்டும் ஒருதடவை திசை திரும்பியது. இம்முறை மீண்டும் மேற்காக திரும்பியது. மேற்கே திரும்பிய விமானம், கடலுக்கு மேலாக பறந்துகொண்டு இருக்கையில் விமானத்தின் அல்டிடியூட் மிக அபாயகரமான அளவில், 5,000 அடிக்கு குறைக்கப்பட்டது. 

கடல் மட்டத்தில் இருந்து 5,000 அடி உயரத்தில், இந்தியக் கடலின் அந்தமான் பகுதியை நோக்கி பறந்து சென்றது. அதன்பின் என்ன ஆனது என்று இதுவரை தெரியவரவில்லை.

இந்நிலையில்  சந்தேக வளையம் சக விமானியின் மீதும் படிந்தது. காரணம் தரை கட்டுப்பட்டு தொடர்புடன் ஆல் ரைட் குட் நைட் என்று பேசியது இவர்தான் என்பது இப்போது ஊர்ஜீதம் செய்யப்பட்டு விட்டது.

சரி விமானத்திய  கடத்தியர்கள் இவர்கள் தானா? அல்லது பயணம் செய்த பயணிகளை யாரவது தீவிரவாதிகள் இருப்பார்களா என்ற கோணத்தில் விசாரணை முடுக்கி விடப்பட்டது. 

அப்போதுதான் அந்த விமானத்தில் பயணம் செய்த பயணிகளில் விமான பொறியாளர் ஒருவர் என்பது தெரிய வந்தது. அவர் பெயர் முகமது கைருல் அம்ரி சலாமாத்(29). 

அவரும் இந்த விமானத்தில்  பயணம் செய்துள்ளார். விமானம் பற்றி நன்றாக தெரிந்த ஒருவர் தான் அதை வேறு பாதையில் செலுத்தி இருக்க வேண்டும் என்றும், தகவல் தொடர்பு சிஸ்டம்களை சுவிட்ச் ஆப் செய்திருக்க வேண்டும் என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்நிலையில் விமானத்தின் என்ஜினியர் சலாமத் மீது சந்தேப் பார்வை விழுந்துள்ளது.



இது குறித்து சலாமத்தின் தந்தை உமர் கூறுகையில், ஒரு குழந்தைக்கு தந்தையான சலாமத் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக விமான என்ஜினியராக உள்ளார். அவருக்கும், விமானம் மாயமானதற்கும் தொடர்பு இருக்காது. என் மகன் சிறப்பாக பணியாற்றி வந்தார். அவர் நல்ல மகனாக இருந்தார். மாதத்தில் ஒரு முறையாவது எங்களை வந்து பார்ப்பார் என்றார். 

இப்போது விமாம் மாயமானது தொடர்பாக வெளிவரும் அனனைத்து தகவல்களும் வேறு வேறு ஊடகங்கள் தரும் தகவல்களே தவிர மலேசிய அரசின் தகவல்கள் அல்ல.

மலேசியாவின் நம்பகத்தன்மையின் மீதும், அதன் விசாராணை போக்கையும் கவனிக்கும் நாடுகள் கடுமையான விமர்சனத்தை வைக்கின்றன.

முதலில் ஆசிய நாட்டவரை போல் தோற்றம் அளித்த இருவர் ஐரோப்பியர் பாஸ்போர்டில் திருட்டு தனமாக பயணம் செய்த போது கவனிக்க தவறியது முதல், தங்கள் நாட்டின் மீது பறந்த விமானத்தை கோட்டை விட்டது வரை மலேசியாவின் இயலாமை பற்றி உலகம் பேச ஆரம்பித்து விட்டது.

இதில் கொடுமை என்னவென்றால் புறப்பட்ட விமானம் தங்கள் நாட்டிற்கு வரவில்லை என்று சீனா சொன்ன பிறகுதான் மலேசியாவிற்கே விஷயம் தெரியும்.

கடுமையான உள்நாட்டு அழுத்தத்தால் தவிக்கும் சீனா, மலேசியாவின் மீது தன் கோவப் பார்வையை திருப்பி இருக்கிறது. சீன நாளிதழ்களும் மிக கடுமையான விமர்சனத்தை முன் வைக்கின்றன.  இந்த தேடுதல் வேட்டைக்கு தலைமை தாங்கும் தகுதி மேலேசியாவிற்கு இல்லை என்று.

இந்நிலையில் உறுதி படுத்தப் படாத சில தகவல்கள் உலா வருகின்றன. விமானம் மங்கோலியாவில் அல்லது சோமாலியா விமானம் இறங்கியிருக்கலாம் என்ற சந்தேகம். 



அப்படி வருவதற்கான  காரணம், அந்த நாடுகளில் ஒரு விமானத்தை தரையிறக்க முன் அனுமதி பெறத் தேவையில்லாயாம். கார் பார்க்கிங் செய்வது போல் செய்து விட்டு போகலாமாம். 

மலேசியாவில் இருந்து ஏழு மணிநேர பயண தூரத்தில் இருக்கிறது மங்கோலியா.



மேலும் சோமாலியாவில் முறையான அரசும் இல்லை. உள்நாட்டுப் போர் களை கட்டியுள்ள பிரதேசம் அது. அங்குள்ள போராளிகளுக்கும், கொள்ளையர்களுக்கும் பணம் கொடுத்தால் போதும். என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

விமானம் மேற்கு நோக்கி பறந்துள்ளது. எனவே அனேகமாக அது மங்கோலியா அல்லது வடக்கில் சோமாலியாவில் இருக்க வாய்ப்புள்ளது  இந்த நாடுகளில் ரேடார் மூலம் துப்பு துலக்குவது கடினமாம். 

பார்க்கலாம் என்ன நடக்கிறது என்று.

Monday, 17 March 2014

காணமல் போன விமானம் MH 370- மர்மம் திரை விலகுகிறது!!

மலேசிய விமானத்தை கடத்தியவர் அல்லது கடத்த முயற்சி செய்தவர் சாதாரண அறிவுப் பெற்றவராக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.  விமான தொழில் நுட்பத்தில் மிகவும் தேர்ந்தவராக இருக்கும் ஒருவரால் மட்டுமே இதை செய்திருக்க முடியும்.  

அது யார்? 

விமானியா? விமானிகளா? அல்லது விமானத்தில் பயணம் செய்த பயணிகளில் ஒருவரா? அல்லது பலரின் கூட்டு முயற்சியா? இந்த கேள்விக்கு இதுவரை பதில் இல்லை.

வான்வெளியில் விமானங்கள் பறந்து போகப் பயன்படுத்தும் அனைத்துலக பெருவழிப்பாதையில் உள்ள வழிக்குறிகள் அனைத்தும் அந்த நபருக்கு நன்றாக தெரிந்திருக்க வேண்டும். இப்படித்தான் உளவு நிறுவனங்கள் அனைத்தும் ஒரே குரலில் சொல்கிறது.

எம்.ஹச்.370 விமானத்தில் அக்கார்ஸ் என்கிற விமான தொடர்பு அறிவிப்பு முறைமை இருந்து இருக்கிறது.  எல்லா விமானங்களிலும் இந்த முறை கண்டிப்பாக இருக்கும். இது ஒரு தானியக்க மின்னணு தொடர்பு முறையாகும். 

விமானியின் உதவிகள் இல்லாமல் இந்த முறைமை தானாகவே இயங்கும்.  குறிப்பிட்ட   நேரத்தில் அந்த விமானம் எங்கே இருக்கிறது? என்ன செய்து கொண்டு இருக்கிறது. அந்த விமானம் எவ்வளவு உயரத்தில் பறக்கிறது? விமானத்தின் இயந்திரங்கள் எந்த மாதிரி இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது போன்ற விவரங்களை பூமியில் உள்ள தகவல் தொடர்பு அலுவலகத்திற்கு அனுப்பிக் கொண்டே இருக்கும்.

அந்த கருவிதான் அணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.  அதனால் பூமிக்கு வந்து சேர வேண்டிய தகவல் வரவில்லை. இதை திட்டமிட்டே செய்திருக்கிறார்கள். அப்படி செய்தது யார் என்ற கேள்வியே விமானிகள் நோக்கி சந்தேக கணைகளை தொடுத்து இருக்கிறது. 

இதன் அடிப்படையில் விமானிகள் வீடுகளில் மலேசிய போலீசார் சோதனை நடத்தினார்கள்.





இந்த சோதனையில் கிடைத்த தகவல்கள் என்ன என்பதை போலீசார் தெரிவிக்க வில்லை.  ஆனால் இந்த சோதனைக்கு பிறகு இவர்கள் மேல் சந்தேகம் வலுத்திருக்கிறது என்பதை மறுக்கவில்லை.

மாயமான மலேசிய விமானத்தின் இணை விமானி ஃபரிக் அப்துல் ஹமீது(27). அவர் மலேசிய ஏர்லைன்ஸின் மூத்த விமானி ஒருவரின் மகளான கேப்டன் நாதிரா ரம்லியை(26) காதலித்து வருகிறார். 

நாதிரா ஏர்ஏசியா ஏர்லைன்ஸில் விமானியாக உள்ளார். மலேசியா ஏர்லைன்ஸில் கடந்த 2007ம் ஆண்டு முதல் பணியாற்றி வரும் ஹமீது கடந்த 9 ஆண்டுகளாக நாதிராவை காதலித்து வருகிறார். 

இந்நிலையில் அவர் நாதிராவை திருமணம் செய்ய திட்டமிட்டிருந்தார். ஹமீது சென்ற விமானம் மாயமானதை அடுத்து அவரது தாய்க்கு ஆதரவாக இருக்க ஏர் ஏசியா நாதிராவுக்கு ஒரு மாதம் விடுப்பு அளித்துள்ளது. 

 ஹமீதும், நாதிராவும் லாங்கவி விமான பயிற்சி பள்ளியில் ஒன்றாக படித்தவர்கள். விமானம் மாயமானதற்கு விமானி அல்லது விமானிகள் தான் காரணம் என்ற சந்தேகம் வலுத்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.




திட்டமிட்டே விமானத்தில் தகவல் தொடர்பை துண்டிருந்தாலும், கூட ஆபத்து அவசரம் எதுவும் ஏற்பட்டால் பூமியில் எங்காவது ஒரு ராடார் கருவி இருந்தாலும் அதனுடன் இந்த முறைமை தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ள முயற்சிக்கும். 

ஆனால் இதுவரை எந்த நாடும் தங்கள் ராடாரில் பதிவு இல்லை என்று சொல்லி விட்டது. கடத்தப்பட்ட விமானம் அந்தமான் பகுதியை நோக்கி பறந்தது என்று மலேசிய ராணுவ ராடார் செய்தி சொல்கிறது.



அந்தமான் இந்தியாவின் ஒரு பகுதி.  கப்பற்படைத்தளம் அமைந்த அதி கண்காணிப்பு நிறைந்த பகுதி.  எந்நேரமும் வான்வெளிகளை நோட்டமிட ராடார்கள் தயார் நிலையில் இருக்கும்.  மலேசிய விமானம் இந்த பகுதிக்குள் நுழைந்திருந்தால் நிச்சயம் ராடாரில் பதிவாகி இருக்கும். ஆனால் இல்லை.



ஏன்?

இந்த போயிங் விமானம் இந்திய பெருங்கடல் இந்திய பகுதியை கடந்திருக்கிறது என்றால் அது நிச்சயமாக எங்கள் நாட்டின் மேல்நிலை ராடார் கண்காணிப்பில் பதிவாகி இருக்கும்.  

காணாமல் போன போயிங் 777 & 200 ஒரு சிறிய விமானம் அல்ல. இந்த விமானம் இந்திய பெருங்கடலை அல்லது இந்திய எல்லையை கடந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது.

காரணம் அப்படி ஒரு விமானம் இந்த எல்லைப் பகுதியில் நுழைந்தாலே எங்கள் ராடார் கண்காணிப்பில் பதிவாகி இருக்கும். அதனால் இந்த தகவலை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று வான்வெளி போக்குவரத்து துறை கண்காணிப்புதுறை செயலாளர் சுகாதாபிராமானிக் மறுத்துள்ளார்.

ஒரு விமானம் அந்த விமானத்தில் இருந்து ராடாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கும் கருவியை வேண்டுமானால் செயலிழக்க வைக்கலாம். ஆனால் வான் வெளியில் விமானம் பறக்கும் போது, அதன் வருகையை ராடார் கண்காணிப்பில் பதிவாகாமல் இருக்க செய்ய எந்த ஒரு விமானத்தாலும் முடியாது.

இந்திய வான்வெளி எல்லைப் பகுதியில் 24மணிநேரமும் கண்காணிப்பு பணியில் இருக்கக் கூடிய ஒன்பது தற்காப்பு வான்வெளி ராடார்கள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறன்றன.   இதில் எந்த பதிவும் இல்லை என்று மறுத்து விட்டார். 

காணாமல் போன விமானத்தில் பயணம் செய்தவர்கள் சிலரின் படங்கள் இப்போது வெளியாகி இருக்கின்றன.


இந்த  விமானம் தனது கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விலகுவதற்கு சிறிது நேரத் துக்கு முன்பு விமானி மலேசிய விமான கட்டுப் பாட்டு அறையுடன் விமானி  அறையில் இருந்து பேசியவர் அனைத்தும் சரியாக உள்ளது. 

இரவு வணக்கம்(ஆல் ரைட், குட்நைட்) என பேசி யுள்ளார். அதன் பிறகு தான் கட்டுப்பாட்டு அறை யுடனான விமானத்தின்  தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே அந்த விமானத்தில் இருந்து பெறப்பட்ட கட்சி வாய்ஸ்.

ஆனால் ஆல் ரைட், குட்நைட் என்ற சொற்கள் கூறப்படுவதற்கு முன்னரே, விமானத்தில் முதல் செட் ட்ரான்ஸ்மிஷன் டிவைஸ் செயலிழக்க வைக்கப்பட்டு விட்டது என்பதை, புலனாய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள்.

அதாவது இதன் அர்த்தம், விமானத்தின் ACARS முதலில் செயலிழக்க வைக்கப்பட்டது. 

அதன் பின்னர் விமானியின் அறையில் இருந்து  இருந்து யாரோ, மலேசிய கட்டுப்பாட்டு டவரை தொடர்பு கொண்டு, ஆல் ரைட், குட்நைட் என்று கூறியிருக்கிறார்கள். அதாவது, காக்பிட்டில் இருந்து பேசிய நபருக்கும், ACARS-ஐ செயலிழக்க வைத்த நபருக்கும் இடையே தொடர்பு இருக்க வேண்டும். 

அல்லது

இருவரும் ஒரே நபராக இருக்க வேண்டும்.

அந்த நபர் யார் என்பது தெரிந்துவிட்டால், பாதி மர்மம் விலகிவிடும்.