Follow by Email

Wednesday, 5 September 2012

ராஜிவ் காந்தி கொலையில், புலிகள் சிக்கிய கதை – 22


அத்தியாயம் 22

ராஜிவ் காந்தி மே 21, 1991-ல் கொல்லப்பட்டார். அதற்கு 2 மாதங்களுக்கு முன், மார்ச் மாத தொடக்கத்தில் முருகன், புதிதாக ஒருவரை பாக்கியநாதன் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார். 

விடுதலைப் புலிகளின் உளவுப் பிரிவின் சென்னை செயல்பாடுகளுக்கு பெறுப்பேற்க யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வந்திருப்பவர் என அவரை பாக்கியநாதனுக்கும் நளினிக்கும் அறிமுகம் செய்து வைத்தார் முருகன்.

அந்த நபர்தான், சிவராசன். பின்னாட்களில், ராஜிவ் காந்தி கொலையை திட்டமிட்டு நடத்தி முடித்த நபராக சி.பி.ஐ. சிறப்பு புலனாய்வுக்குழு ஆவணங்களில் ‘ஒற்றைக் கண் சிவராசன்’ என்று குறிப்பிடப்பட்ட அதே சிவராசன்தான்!

இந்தியரான பாக்கியநாதன் வீட்டுக்கு யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து சிவராசன் வந்த நாட்களில், பாக்கியநாதன் வீட்டில் வசித்தவர்கள், விடுதலைப் புலிகளின் தீவிர ஆதரவாளர்களாக மாறியிருந்தனர். 

அந்த வீட்டில் அவர்களது பிரதான பணிகளில் ஒன்று, இந்திய அரசாங்கத்தின் தொலைக்காட்சியான தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பாகும் இலங்கை தொடர்பான செய்திகள் மற்றும் அரசியல் நிகழ்ச்சிகளைப் பதிவு செய்வது!

இதற்காக விடியோ கேசட், ரெக்காடர்களையும் டி.வி. மற்றும் விடியோ கேசட்டுகளையும் அறிவு கொண்டுவந்தார்.

பதிவு செய்யப்படும் கேசட்டுகள் அவ்வப்போது படகுகள் மூலம் யாழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. 

இது நடைபெற்ற காலத்தில் தற்போது உள்ளதுபோல இன்டர்நெட் வசதிகள் எதுவும் கிடையாது. தமிழகத்தில் இலங்கை தொடர்பான அரசியல் நிலைப்பாடு எப்படி உள்ளது என்பதை யாழ்ப்பாணத்தில் தெரிந்து கொள்ள ஒரே வழிதான் இருந்தது.

தமிழகத்தில் இருந்து படகுகள் மூலம் பத்திரிகைகளும், இது போல பதிவு செய்யப்பட்ட கேசட்டுகளும் அங்கு போய்ச் சேர்வதுதான் அந்த ஒரே வழி.

இதற்கிடையே, நளினியும் முருகனும் மிகவும் நெருக்கமாகிவிட்டனர். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து சிவராசன் இரு பெண்களை அழைத்துவரத் திட்டமிட்டிருப்பதாக நளினியிடம் தெரிவித்தார் முருகன். அவர்களை நளினியுடன் தங்கவைக்கச் செய்யவே சிவராசன் விரும்புவார் என்பதையும் நளினியிடம் முன்கூட்டியே முருகன் தெரிவித்தார்.

நளினிக்கு அதில் ஆட்சேபணை ஏதும் இருக்கவில்லை.

இரு பெண்கள் வரப்போவதாக நளினியிடம் மார்ச் மாத இறுதியில் கூறப்பட்டிருந்தாலும், ஏப்ரல் மாதம் முழுவதும் அப்படி யாரும் வரவில்லை. 

ராஜிவ் காந்தி கொல்லப்பட்ட தினத்துக்கு 3 வாரங்களுக்குமுன், மே 1-ம் தேதி, இரு பெண்களை அழைத்து வந்தார் சிவராசன். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வருவதாக கூறப்பட்ட அந்த இரு பெண்களும்தான் சுபாவும், தனுவும்.

(இந்த இருவரில் தனு, பின்னாட்களில் ராஜிவ் காந்தியை கொன்ற மனித வெடிகுண்டாக மாறி வெடித்தவர். மற்றையவரான சுபா, ராஜிவ் கொல்லப்பட்டபின் சிவராசனுடன் தலைமறைவாகி, தேடுதலின்போது சுற்றி வளைக்கப்பட்ட நிலையில், தற்கொலை செய்து கொண்டவர்.)

இந்த இரு பெண்களும் வில்லிவாக்கத்தில் உள்ள நளினியின் வீட்டில் தங்கிக் கொண்டனர். நளினி அவர்களுக்கு, சென்னையில் பல்வேறு பகுதிகளைச் சுற்றிக் காண்பித்தார். அவர்களுடன் மிகவும் நெருக்கமானார்.

அது நாடாளுமன்ற தேர்தல் காலம் என்பதால், தேர்தல் பிரச்சாரத்துக்காக ராஜிவ் காந்தி எப்படியும் தமிழகம் வருவார் என்பதை சிவராசன் அறிந்திருந்தார். 

அப்போது அவர்மீது தாக்குதல் நடத்துவதுதான் சுலபமானது என்றும் திட்டமிட்டிருந்தார். ஆனால், சிவராசனுக்கு ஒரு விஷயத்தில் சந்தேகம் இருந்தது.

தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளும் ஒரு வட இந்திய தலைவரை, மனித வெடிகுண்டாக செயல்படும் ஒரு பெண் சுலபமாக நெருங்க முடியுமா? என்பதுதான் அந்த சந்தேகம். 

இதனால், ராஜிவ் காந்தி தமிழகம் வருவதற்குமுன், வேறு யாராவது வட இந்தியத் தலைவர்கள் தமிழகம் வருகிறார்களா என்று தினமும் செய்தித்தாள்களை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார்.

அவரை அதிக நாட்கள் தேட வைக்காமல், அப்படியொரு செய்தி கண்களில் பட்டது.

ராஜிவ் வருவதற்கு சரியாக 2 வாரங்களுக்குமுன், மே 7-ம் தேதி, சென்னை நந்தனத்தில் தேர்தல் பொதுக்கூட்டத்தில் முன்னாள் இந்திய பிரதமர் வி.பி. சிங் பேசுவார் என்ற செய்தி பத்திரிகையில் வெளியாகியிருந்தது. 

அன்றைய தினத்தில், ராஜிவ் கொலைக்காக ஒரு ட்ரயல் பார்க்க விரும்பினார் சிவராசன்.

சிவராசனின் திட்டப்படி, வி.பி. சிங் பொதுக்கூட்டத்தில் ஒரு தற்கொலைத் தாக்குதல் நடத்துவதற்கு உரிய முறையில் அனைத்து ஏற்பாடுகளும் செய்யப்படும். 

தற்கொலைத் தாக்குதலை நடத்த வேண்டிய பெண், வி.பி. சிங்கை நெருங்குவார். தனது உடலில் இருந்த சுவிட்சை அழுத்துவார். ஆனால், உடலில் வெடிகுண்டு இருக்காது. இறுதிக் கட்டமான குண்டு வெடிப்பு மட்டும் நடக்காது.

இந்த ட்ரயல் முயற்சியில் எல்லாமே சரியாக அமைந்து விட்டால், அதை அப்படியே ராஜிவ் காந்தி பொதுக்கூட்டத்திலும் செய்துவிடலாம்.

அங்கு வெடிகுண்டையும் நிஜமாகவே வெடிக்க வைத்து விடலாம்.

மனித வெடிகுண்டாக செல்லப்போகும் தனு, ராஜிவ் காந்திக்கு மாலை அணிவிக்கச் செல்வது போலவே அவரை நெருங்க வேண்டும் என்று சிவராசன் திட்டமிட்டிருந்தார். இதனால், வி.பி.சிங் பொதுக் கூட்டத்திலும், கையில் மாலையுடன் தனுவால் வி.பி. சிங்கை நெருங்க முடிகிறதா என்று பார்க்க விரும்பினார்.

மே 7-ம் தேதி, வி.பி.சிங்குக்கு அணிவிக்க மாலை வாங்கப்பட்டது. சென்னை பொதுக்கூட்டத்துக்கு சிவராசன், சுபா, தனு, நளினி, முருகன், ஹரிபாபு, அறிவு ஆகியோர் சென்றனர். 

“தனு, வி.பி.சிங் அருகே சென்று அவருக்கு மாலையிட வேண்டும். சுபா அவருடன் துணைக்கு செல்ல வேண்டும். தனு மாலையிடுவதை நளினி போட்டோ எடுக்க வேண்டும்” என சிவராசன் விளக்கியிருந்தார்.

வி.பி.சிங் பொதுக்கூட்டத்துக்கு வந்திருந்தார். சுமாரான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன. கையில் மாலையுடன் தனுவும், கூடவே சுபாவும் பாதுகாப்பு வளையத்துக்குள் சுலபமாக செல்ல முடிந்தது. தனு, வி.பி.சிங் அருகே மாலையுடன் நெருங்க, தனுவிடமிருந்த மாலையை வி.பி.சிங் தமது கைகளால் வாங்கிக் கொண்டார்.

ட்ரயல் சக்ஸஸ். தனுவால் இவ்வளவு அருகில் ராஜிவ் காந்தியை அணுக முடிந்தால், கொலைத் திட்டம் பலித்துவிடும்.

ஆனால், சிவராசனின் இந்த லைவ் ட்ரயல் முயற்சியில் ஒரேயொரு சறுக்கல் ஏற்பட்டது. 

வி.பி.சிங்கை தனு நெருங்கி மாலை கொடுக்கும் காட்சியை போட்டோ எடுக்கும் நளினியின் முயற்சி தோல்வியடைந்தது. அனுபவம் இல்லாத காரணத்தால், நளினியால் சரியாக போட்டோ எடுக்க முடியவில்லை.

நாம் கூறிய சம்பவம் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடைபெற்றது. அந்த காலத்தில் தற்போதுள்ளது போன்று டிஜிட்டல் கேமராக்கள் ஏதுமில்லை. 

ஆட்டோ ஃபோகஸ் வசதிகூட அநேக கேமராக்களில் கிடையாது. போட்டோ எடுப்பவரே ஃபோகஸ் செய்துவிட்டு, போட்டோ எடுக்க வேண்டும். நளினிக்கு கேமராவை சரியாக இயக்கவே தெரியவில்லை.

இதனால், சிவராசன் டென்ஷன் அடைந்தார்.

போட்டோ எடுப்பதற்கு அப்படி என்ன முக்கியத்துவம்? விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு தமது தாக்குதல் நடவடிக்கைகள் அனைத்தையும் (முடிந்தவரை) போட்டோ எடுத்துக் கொள்வது வழக்கம்.

(வன்னியில் இறுதி யுத்தம் நடைபெற்ற நாட்களில், அனுராதபுரம் விமானப்படை தளம் தாக்குதலுக்கு தற்கொலைப் போராளிகளை அனுப்பியபோதுகூட, வீடியோ எடுக்கவும் ஆளை அனுப்பினார்கள். அந்த தாக்குதலுக்கு சென்ற தற்கொலைப் போராளிகள் அனைவரும் கொல்லப்பட்ட போதும், வீடியோ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவருக்கு வந்து சேர்ந்தது!)

பொதுக்கூட்டம் ஒன்றில் வைத்து நளினியால் போட்டோ எடுக்க முடியாது என்று தெரிந்த பின்னரே, ராஜிவ் காந்தி கூட்டத்துக்கு செல்லும்போது, போட்டோ எடுக்க போட்டோகிராபர் ஹரிபாபுவை உபயோகித்துக் கொள்வது என்ற முடிவை எடுத்தார் சிவராசன்.

வி.பி.சிங் கூட்டத்துக்கும் ஹரிபாபுவை அழைத்துச் சென்ற போதிலும், அவரை வைத்து போட்டோ எடுக்க முயலவில்லை சிவராசன். காரணம், ஹரிபாபு, அறிவு, நளினி ஆகிய மூன்று இந்தியப் பிரஜைகளுக்கும், இது ராஜிவ் கொலைக்கான ட்ரயல் என்பதை சிவராசன் தெரிவித்திருக்கவில்லை. 

அந்தக் கட்டத்தில், சிவராசன், முருகன், தனு, சுபா ஆகிய நான்கு பேருக்கு மட்டுமே ராஜிவ் கொலைத் திட்டம் பற்றி தெரியும்.

நளினியை தம்முடன் சேர்த்துக் கொள்ளலாம் என முருகன் சிவராசனிடம் கூறியிருந்த காரணத்தாலேயே, வி.பி.சிங் கூட்டத்தில் நளினியை போட்டோ எடுக்குமாறு சிவராசன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

அன்று மட்டும் நளினி சரியாக போட்டோ எடுத்திருந்தால், ராஜிவ் பொதுக்கூட்டத்துக்கு போகும்போது, ஹரிபாபுவையும், அறிவுவையும் அழைத்துச் செல்வதில்லை என சிவராசன் திட்டமிட்டிருந்தார். 

நளினியால் போட்டோ எடுக்க முடியாத காரணத்தால், ராஜிவ் குண்டுவெடிப்பு தாக்குதலுக்கு ஹரிபாபுவையும் அழைத்துச் சென்று, அங்கு அவர் உயிரிழந்தார்.

நிஜ தாக்குதல் நடந்த அந்தக் கூட்டத்துக்கு அறிவு அழைத்துச் செல்லப்படவில்லை.

இதுவும் விடுதலைப் புலிகளின் தாக்குதல் ஸ்டைல்தான். ஆபரேஷனுக்கு தேவையற்ற நபர்களையெல்லாம் காட்சியில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி விடுவார்கள். 

அநாவசியமாக அவர்களை அங்கு வைத்திருப்பதால், பிற்பாடு சங்கடங்கள் ஏற்படலாம் என்பதால் இந்த நடைமுறை.

நளினிக்கு போட்டோ எடுக்க தெரிந்திராத காரணத்தால், ஹரிபாபு காட்சிக்குள் வந்து உயிரிழந்தார் என்று சொன்னோம் அல்லவா? அவர் விஷயத்தில் விதி விளையாடியது போல, இதில் தொடர்புடைய மற்றொருவர் விஷயத்திலும் விதி விளையாடியது.

அந்த நபர் யாரென்று சொன்னால் உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும். காரணம், ராஜிவ் கொலை வழக்கில் தற்போது தூக்குத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டுள்ள முருகன்தான் அவர்!

முருகன் விஷயத்தில் விதி விளையாடாமல் இருந்திருந்தால், ராஜிவ் கொல்லப்பட்ட தினத்தில் அவர் இந்தியாவிலேயே இருந்திருக்க மாட்டார். ராஜிவ் கொலைக்குப் பின், புலனாய்வுக் குழுவிடம் சிக்கியிருக்கவும் மாட்டார். தற்போது தூக்குத் தண்டனையை எதிர்பார்த்து இருக்கும் நபராகவும் இருந்திருக்க மாட்டார்.

ராஜிவ் காந்தி மே 21, 1991-ல் கொல்லப்பட்டார். அதற்கு சரியாக 10 தினங்களுக்குமுன், மே 11-ம் தேதி இந்தியாவை விட்டு வெளியேறியிருக்க வேண்டிய முருகனுக்கு என்ன நடந்தது என்பது அடுத்த அத்தியாயத்தில்… 

(தொடரும்)

நன்றி விறுவிறுப்பு 
Post a Comment