Follow by Email

Sunday, 30 September 2012

ராஜிவ் காந்தி கொலையில், புலிகள் சிக்கிய கதை – 28


அத்தியாயம் 28

ராஜிவ் காந்தி மே 21-ம் தேதி கொல்லப்பட்டார். அவர் கொல்லப்படவதற்கு 19 நாட்களின் முன்னர்தான், அவரைக் கொல்ல மனித வெடிகுண்டாக வெடித்துச் சிதறிய தனு சென்னையில் காலடி எடுத்து வைத்தார்.

சென்னைக்கு புதிதாக வந்திறங்கிய சுபாவையும் தனுவையும், நேரே கொடுங்கையூர் முத்தமிழ் நகரில் உள்ள ஜெயக்குமார் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார் சிவராசன்.

ராஜிவ் காந்தி கொல்லப்பட்ட மே மாதம் வரை வேறு யாரையும் அந்த வீட்டுக்கு சிவராசன் அழைத்து வந்ததில்லை. புலிகளின் உளவுப் பிரிவைச் சேர்ந்த தமது சகாக்களைக்கூட அழைத்து வந்ததில்லை. 

மே மாதத் துவக்கத்தில் முதல் தடவையாக, தனு, சுபா ஆகிய இருவரையும் அந்த வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார்.

அதன் பின்னரே தனக்கு மிக நெருக்கமான சிலரை அந்த வீட்டுக்கு அழைத்து வரத் துவங்கினார். மே 16-ம் தேதி, சிவராசனின்  உதவியாளரான சுதந்திர ராஜாவும், ஜெயக்குமார் வீட்டுக்கு அழைத்து வரப்பட்டார். அவர் சும்மா விசிட் வரவில்லை, அங்கேயே தங்க வைக்கப்பட்டார்.

அதன்பின் புலிகளின் இந்திய ஆதரவாளர் ரவி, புலிகளின் உளவுப் பிரிவைச் சேர்ந்த வேறு ஒருவர் (இவரது பெயர், ஜெயக்குமாருக்கே தெரியாது) ஆகியோரும் சிவராசனை சந்திப்பதற்காக இந்த வீட்டுக்கு அடிக்கடி வந்து சென்றனர்.

கொடுங்கையூர் இல்லத்தில் இரண்டு தினங்கள்தான் தனுவும், சுபாவும், தங்க வைக்கப்பட்டனர். 4-ம் தேதி மதியம் அவர்கள் அங்கிருந்து நளினி வீட்டுக்கு புறப்பட்டு சென்று விட்டனர். 

அதன் பின்னரும், சிவராசன் தனது உதவியாளர் சுதந்திர ராஜாவுடன் தொடர்ந்து இந்த வீட்டில்தான் தங்கியிருந்தார். ராஜிவ் காந்தி நடந்த மே 21 -ம் தேதிவரை ஜெயக்குமார் வீட்டில்தான் சிவராசன் தங்கியிருந்தார்.

இதனால், ராஜிவ் காந்தி கொலைத் திட்டம், அந்த வீட்டில்தான் உருவானது, அல்லது, மெருகூட்டப்பட்டது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

ராஜிவ் கொலை முடிந்து, சிவராசனும் தலைமறைவான பின்னரே படிப்படியாக விசாரித்துக் கொண்டு கொடுங்கையூர் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தது, வி.பி.ஐ. சிறப்பு புலனாய்வுக்குழு. 

வந்தவர்கள் ஜெயக்குமாரை கைது செய்தார்கள். வீட்டை தலைகீழாகப் புரட்டி தேடினார்கள். ராஜிவ் கொலை தொடர்பாக எந்த தடயமும் அங்கு கிடைக்கவில்லை.

மொத்தத்தில், சிவராசனையும் சுபாவையும் கைது செய்தால்தான் கேஸ் மேற்கொண்டு நகரும் என்ற சூழ்நிலை.

சிவராசன் தொடர்பாக தகவல் ஏதாவது தெரிந்தால் தெரிவிக்கும்படி சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு கொடுத்த விளம்பரம், வானொலி, தொலைக்காட்சி மற்றும் பத்திரிகைகளில் தொடர்ந்தும் வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால், பயனுள்ள துப்பு ஏதும் கிடைக்கவில்லை.

இந்த நிலையில், தமிழகத்தில் வசித்துவந்த ஈழத் தமிழர்கள் சிலருக்காவது சிவராசன், மற்றும் சுபாவின் மறைவிடம் எது என்பது நிச்சயம் தெரிந்திருக்கும் என்று நம்பியது புலனாய்வுக் குழு. ஆனால், யாரைக் கேட்பது? சிவராசனை தெரிந்தவர்களை எப்படி அடையாளம் கண்டு கொள்வது?

தமிழகத்தில் அப்போது சுமார் இரண்டு இலட்சம் இலங்கைத் தமிழர்கள் வசித்து வந்தனர். அவர்களில் மிகச் சிலரே தம்மை அகதிகளாகப் பதிவு செய்து கொண்டவர்கள். ஏராளமானோர் அகதிகளாகப் பதிவு செய்துகொள்ளவில்லை. 

இதையடுத்து புலனாய்வுக்குழு புதிய அறிவித்தல் ஒன்றை செய்தது. தமிழக அரசு ஊடாக செய்யப்பட்ட அந்த அறிவிப்பில், தமிழகத்தில் தங்கியிருந்த அனைத்து இலங்கைத் தமிழர்களும் தங்கள் வீடுகளுக்கு அருகில் உள்ள பொலீஸ் நிலையங்களில் பதிவு செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று உத்தரவிடப்பட்டது.

திடீரென ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இலங்கைத் தமிழர்கள், தமிழகத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளில் இருந்தும் தம்மை பதிவு செய்துகொண்டனர்.

அந்தப் பட்டியல்கள் கத்தை கத்தையாக மல்லிகை அலுவலகத்துக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, அடுத்து என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் விழித்தது சி.பி.ஐ.! ஒரு லட்சத்துக்கும் அதிகமானவர்களை விசாரிக்கும் அளவுக்கு அவர்களிடம் போதிய ஆட்கள் கிடையாது. யோசிக்காமல் செய்யப்பட்ட அறிவிப்பு அது.

சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு மீடியாவில் தொடர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்த விளம்பரத்துக்கு வந்த ரெஸ்பான்ஸ்கள் மேலும் தலைசுற்ற வைத்தன.

சிவராசனையும், சுபாவையும் நேரில் பார்த்ததாக, தமிழகத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளில் இருந்தும், இந்தியாவின் வேறு பல இடங்களில் இருந்தும் மல்லிகை அலுவலக தொலைபேசி இலக்கத்தில் தகவல்கள் அருவியாகக் கொட்டத் துவங்கின. 

புது டில்லியில் சிவராசனை பார்த்ததாகவும், விசாகப்பட்டினத்திலும், தமிழகத்தின் சில பகுதிகளிலும் அதே நாளில் சிவராசனை பார்த்ததாகவும் தகவல்கள் வந்தன.

சிவராசன் ஒரே நாளில் இந்தியாவின் வெவ்வேறு மாநிலங்களில் தலைகாட்டக் கூடிய மாயாவியா?

இந்த போன் அழைப்புகள் போதாதென்று, பத்திரிகைகளில் சிவராசன் தொடர்பான கற்பனைக்கும் அப்பால்பட்ட கதைகள் வெளியாகின. தற்போதும் தமிழகத்தில் மிகப் பிரபலமாக உள்ள பத்திரிகை ஒன்று, “வேதாரண்யம் கடற்கரையில் இலங்கை செல்ல தயாராக நின்றிருந்த சிவராசனை புலனாய்வுக்குழு சுற்றி வளைத்து சுட்டது. 

காலில் குண்டு பாய்ந்த நிலையிலும் சிவராசன் கடலில் பாய்ந்து இலங்கையை நோக்கி நீந்திச் சென்றுவிட்டார்” என்று பரபரப்பாக கவர் ஸ்டோரி ஒன்றை வெளியிட்டு, சென்சேஷனை எகிற வைத்தது.

புலனாய்வுக் குழு, சுவரில் தமது தலையை மோதிக் கொள்ளாத குறை!

சுருக்கமாக சொன்னால், ராஜிவ் கொலை புலன்விசாரணை இந்தக் கட்டத்தில் பாய் போட்டு படுத்தே விட்டது.

இப்படியான நேரத்தில் ஜூன் மாத இறுதியில், புலனாய்வுக் குழுவுக்கு ஒரு பிரேக் கிடைத்தது. மத்திய உளவுத்துறை ஒன்றிடமிருந்து முக்கியமான தகவல் கிடைத்தது. சென்னையில் உள்ள ரகசிய ஒயர்லெஸ் நிலையத்திலிருந்து இலங்கையில் உள்ள ஒயர்லெஸ் நிலையத்துக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒயர்லெஸ் தகவலைக் குறுக்கிட்டு அறிந்து அனுப்பப்பட்ட தகவல் அது.

ராஜிவ் கொலைக்குப்பின், புலிகளின் ஒயர்லெஸ் உரையாடல்களை இந்திய உளவுத்துறை றோ மானிட்டர் பண்ணிய விவகாரம் சுவாரசியமானது. அதை இந்த தொடருக்குள் கொண்டுவந்து குழப்பாமல், பாக்ஸ் நியூஸாக தருகிறாம். 


பாக்ஸ் நியூஸ்

இந்தியாவில் இலங்கை விவகாரத்தை கவனித்து வந்த மத்திய உளவுப் பிரிவு றோ, நீண்ட காலமாகவே புலிகளின் ஒயர்லெஸ் தொடர்புகளை ஒட்டுக் கேட்க முயன்று கொண்டிருந்தது. 



இவர்கள் முயற்சி செய்யும் விஷயம் புலிகளுக்கும் தெரியும். அதனால் அவர்கள், இவர்களுக்கு டிமிக்கி கொடுத்துக்  கொண்டிருந்தனர்.




புலிகளின் தகவல் தொடர்புகள் முழுவதுமே ஒயர்லெஸ் ரேடியோக்கள் மூலமே நடைபெற்ற காலம் அது. அதனால், அந்த தொழில்நுட்பத்தில் அவர்கள் றோவைவிட திறமைசாலிகளாக இருந்தார்கள். 




ஒயர்லெஸ் ஆபரேட்டர்களாக பலரை ட்ரெயின் செய்து வைத்திருந்தார்கள். புலிகளின் பிரதான தளபதிகள், மற்றும் முக்கியஸ்தர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் பிரத்தியேகமாக ஒரு ஒயர்லெஸ் ஆபரேட்டரை கொடுத்திருந்தார்கள்.




குறிப்பிட்ட முக்கியஸ்தர் வெளியூர் செல்லும் போதெல்லாம், அவருடன் மெய்பாதுகாவலர்கள் செல்வதுபோல, ஒயர்லெஸ் ஆபரேட்டர் ஒருவரும் கூடவே சென்று கொண்டிருப்பார்.




இந்திய அமைதிப்படை இலங்கையில் இருந்து வெளியேறியபோது, தமிழகத்தில் தங்கியிருந்த புலிகள் தமது தளங்களை கலைத்துவிட்டு இலங்கை சென்று விட்டார்கள். 




அந்த விபரம் றோவுக்கு தெரியும். ஆனால், அதன் பின்னரும், தமிழகத்தில் இருந்து இலங்கைக்கு ஒயர்லெஸ் கம்யூனிகேஷன் நடப்பதை றோ டிடெக்ட் பண்ணியது.




தமிழகத்தில் யார், எந்த இடத்தில் இருந்து பேசுகிறார்கள் என்பதை அவர்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆனால், தமிழகத்தில் இருந்து செல்லும் ஒயர்லெஸ் தகவல்கள் சிலவற்றை இடைமறித்து, ரிக்கார்டிங் செய்ய முடிந்தது. 




தமிழகத்தில் இருந்து செல்லும் தகவல்கள் அனைத்தும் சங்கேதச் சொற்களில் இருந்தன. அவற்றை உளவுத்துறை றோவால் டி-கோடிங் செய்ய முடிந்திருக்கவில்லை.




அதற்கு காரணம், ஒயர்லெஸ் டி-கோடிங் செய்வதில் சிறப்பு பயிற்சி பெற்ற பிரிவு ஒன்று அந்த நாட்களில் றோவில் இருக்கவில்லை.




ராஜிவ் காந்தி கொல்லப்படுவதற்கு 2 மாதங்களுக்கு முன்பிருந்தே, தமிழகத்தில் இருந்து இலங்கைக்கு அனுப்பப்படும் ஒயர்லெஸ் மெசேஜ் ட்ராஃபிக் பல மடங்காக அதிகரித்திருந்தது. இதை றோ டிடெக்ட் பண்ணியிருந்தது.




அதுவும் சென்னை மற்றும் புறநகரப் பகுதிகளில் இருந்து, திடீரென ஒயர்லெஸ் மெசேஜ்கள் அதிகம் செல்வதை றோ கவனித்தது. கவனித்து என்ன பயன்? டீ-கோடிங் செய்ய ஆளில்லை. கம்யூனிகேஷனை இடைமறித்து செய்யப்பட்ட ரிக்கார்டிங் எல்லாம் கிடப்பில் போடப்பட்டு இருந்தன.




ராஜிவ் காந்தி கொலை நடந்தபின், சி.பி.ஐ. சிறப்பு புலனாய்வுக்குழு ஒரு ரூட்டில் விசாரித்துக் கொண்டிருக்க, றோ தம் பங்குக்கு சில விஷயங்களை அறிவதில் கவனம் செலுத்தியது. 




அப்போதுதான், கம்யூனிகேஷன் டி-கோடிங் செய்யும் பணிக்கு என்று முழு நேரமாக ஒரு பிரிவு உருவாக்கப்பட்டது.




சில வாரங்களிலேயே சென்னையில் இருந்து போய்க்கொண்டிருந்த ஒயர்லெஸ் மெசேஜ்களின் ரகசியக் குறியீடுகள் உடைக்கப்பட்டன.




அந்த நாட்களில் சென்னையில் இருந்து யாழ்ப்பாணத்துக்கான ஒயர்லெஸ் தொடர்புகளில் புலிகள் 3 வெவ்வேறு கோட்-ஷீட்களை பயன்படுத்தியதை கண்டு பிடித்தார்கள். 




அவற்றில் 2 கோட்-ஷீட்களை டிகோட் செய்து உடைத்தது றோ. அதையடுத்து சென்னையில் இருந்து செல்லும் ஒயர்லெஸ் தகவல்களின் அர்த்தங்கள் புரியத் துவங்கின.




சென்னைக்கு அருகே எங்கோ ஒரு இடத்தில் இருந்து இயங்கிய ரகசிய ஒயர்லெஸ் நிலையம், ‘ஸ்டேஷன்-95’ என்ற பெயரில் இயங்கியது. இந்த நிலையத்துக்கும், இலங்கையில் உள்ள ‘ஸ்டேஷன்-97’ என்ற ஒயர்லெஸ் நிலையத்துக்கும் இடையேதான் ராஜிவ் கொல்லப்படுவதற்கு 2 மாதங்களுக்கு முன்பு தகவல் தொடர்பு இருந்துள்ளது.




1991 மே மாதம் முதல் ஸ்டேஷன்-95 திடீரென இயங்காமல் நின்று விட்டது. ஆனால், சென்னையின் மற்றொரு பகுதியில் இருந்து புதிய ஒயர்லெஸ் நிலையம் இயங்கத் துவங்கியதை றோ கண்டுகொண்டது. 




அந்த சென்னை ஒயர்லெஸ் நிலையம், ‘ஸ்டேஷன்-910’ என்று தம்மை அழைத்துக் கொண்டது. சென்னையின் ‘ஸ்டேஷன்-910’, யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கிய ‘ஸ்டேஷன்-91’-க்கு தகவல் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தது.




இது வரைக்கும் கண்டுபிடிக்கப் பட்டாலும், இந்த நிலையங்களிடையே நடந்த தகவல் பரிமாற்றங்கள் முழுவதையும் றோ இடைமறித்து அறிய முடியவில்லை. காரணம், ஒயர்லெஸ் கம்யூனிகேஷன் திறமையிலும், உபயோகிக்கும் ஒயர்லெஸ் கருவிகளிலும், புலிகளுக்கும் றோவுக்கும் இடையே யானைக்கும் பூனைக்கும் இடையில் உள்ளது போன்ற வித்தியாசம் இருந்தது.




புலிகளின் இரு ஒயர்லெஸ் நிலையங்களும் அதி நவீனமானவை. வெளிநாட்டு டாப்-ஆஃப்-தி-லைன் ஒயர்லெஸ் கருவிகளை பயன்படுத்தினார்கள். 




உயர்ந்த பயிற்சி பெற்றவர்களால் இயக்கப்பட்டவை. தகவல்களை அனுப்பும்போது, ஒரு அலைவரிசையிலிருந்து மற்றொரு அலைவரிசைக்குத் தாவி விடுவார்கள்.




சென்னையில் இருந்து யாழ்ப்பாணத்துக்கு தகவல் போய்க்கொண்டு இருக்கும். றோவும் கேட்டுக்கொண்டு இருப்பார்கள். திடீரென ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு ஊரின் பெயர் வரும். 




அந்த வாக்கியத்துடன், சென்னை, மற்றும் யாழ்ப்பாண நிலையங்கள், அந்த அலைவரிசையில் இருந்து மறைந்து விடுவார்கள். அடுத்த விநாடி மற்றொரு அலைவரிசையில் அவர்களது தகவல் பரிமாற்றம் தொடரத் துவங்கும்.




றோ, இவர்கள் தமது உரையாடலை முடித்து விட்டார்களா, அல்லது, மற்றொரு அலைவரிசைக்கு பாய்ந்து விட்டார்களா என்று புரியாமல் தலையைப் பிய்த்துக் கொள்ளும்.




சில நாட்கள் புலிகளின் கம்யூனிகேஷனை இடைமறித்து கேட்டதில், புலிகளின் வாக்கியத்தில் ஒரு ஊரின் பெயர் வரும்போது, அது மற்றொரு அலைவரிசைக்கு மாறும்படி கொடுக்கப்படும் சிக்னல் என்பதை, பணியில் இருந்த தமிழரான றோ அதிகாரி ஒருவர் கண்டுபிடித்து விட்டார். உதாரணமாக ஏதாவது ஒரு வாக்கியத்தில் ‘காங்கயம்’ என்று வந்தால், அலைவரிசை மாறுகிறது என்று அர்த்தம்.




இதை அந்த தமிழ் அதிகாரி கண்டுபிடித்ததுகூட றோவுக்கு பெரிதாக பயன்படவில்லை. காரணம், இந்த உரையாடல்களை இடைமறித்துக் கேட்கும் றோ அதிகாரிகள் எப்போதும் தமிழர்களாக இருப்பதில்லை. 




வேறு மாநிலத்தவர்கள் பணியில் உள்ளபோது, குறிப்பிட்ட சொல், தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒரு ஊரின் பெயர் என்று அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்காது.




மற்றொரு சிக்கல், புலிகள் இலங்கையில் உள்ள ஊர்களின் பெயர்களையும் பயன்படுத்துவார்கள். உதாரணமாக ‘கஞ்சிகுடிச்சாறு’ என்பது கிழக்கு இலங்கையில் உள்ள தமிழ் பகுதி ஒன்றின் பெயர். 




இது ஊரின் பெயரா, உணவா, பானமா என்று றோவில் தலையைப் பிய்த்துக் கொள்வார்கள். அதற்கிடையே புலிகள் மற்றைய அலைவரிசைக்கு தாவி விடுவார்கள்.




இதனால், 50 முதல் 60 சதவீதம் ரகசியக் குறியீட்டுத் தகவல்களை மட்டுமே இந்திய உளவுத்துறையினரால் குறுக்கிட்டு அறிய முடிந்தது.



ஜூன் முதல் 3 வாரங்களில் சென்னைக்கு அருகே இயங்கிய ரகசிய நிலையத்துக்கும், யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள நிலையத்துக்கும் இடையிலான ஒயர்லெஸ் தகவல்களை, இந்திய உளவுத்துறை றோ குறுக்கிட்டு அறிந்து கொண்டது. அதில் ஒரு முக்கிய தகவல் இருந்ததை பார்த்த றோ, சி.பி.ஐ. சிறப்பு புலனாய்வுக் குழுவுக்கு அதை அனுப்பி வைத்தது.

றோ அனுப்பி வைத்த (டி-கோட் செய்யப்பட்ட) ஒயர்லெஸ் தகவல்களில் இருந்து தெரியவந்தவை:

1) புலிகளுக்கு இடையிலான ஒயர்லெஸ் உரையாடல்களில் தனு, ‘அன்பு’ என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டார். அதேபோல சுபா, ‘நித்யா’ என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டார்.

2) ‘பெண் ஆபிஸர்’ என்பவரைப் பற்றிய தகவல்களும் அனுப்பப்பட்டிருந்தன. அடையார் அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்து வந்ததால் நளினி ‘பெண் ஆபிஸர்’ எனக் குறிப்பிடப்பட்டார்.

3) ஜூன் முதல் 3 வாரங்களில், சென்னைக்கும் யாழ்ப்பாணத்துக்கும் இடையிலான ஒயர்லெஸ் தகவல் பரிமாற்றங்களில் இடம்பெற்ற மற்றைய பெயர்கள் ராபர்ட் பயஸ், பிரகாசம் (இந்திய ஆதரவாளர் ரவியின் சங்கேதப் பெயர்), இந்து மாஸ்டர் (முருகன்), ராதா ஐயா (சபாபதி பிள்ளை), நீலன், ரமணன், இந்திரன் குட்டி, சொக்கன், குண்டப்பா.

4) சிவராசன் தனது பெயரில் யாழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பிய ஒயர்லெஸ் தகவலில் ராஜிவ்காந்தி கொலை குறித்து விசாரணை செய்யும் சிறப்புப் புலனாய்வின் முக்கிய அதிகாரிகளான விஜய் கரண், கார்த்திகேயன் ஆகியோரது பெயர்களையும் அனுப்பியிருந்தார்

5) சிவராசனும், சுபாவும் தப்பிச் செல்ல முயற்சிக்கின்றனர், அவர்களுக்காக இலங்கையில் இருந்து  பாக் நீரிணையைக் கடந்து, தமிழகத்தின் கரையோர நகரம் ஒன்றுக்கு படகுகள் அனுப்பிவைக்கப்படுகின்றன.

இந்த இறுதித் தகவல், சிறப்பு புலனாய்வுக் குழுவை நிமிர்ந்து உட்கார வைத்தது. அந்தத் தகவலின்படி, சிவராசனும், சுபாவும், விரைவில் தமிழகத்தின் தென் கடற்கரைக்கு செல்லக்கூடிய தொலைவில்தான் எங்கோ மறைந்திருக்கிறார்கள் என்ற ஊகமே அதற்கு காரணம்.

“சிவராசனையும் சுபாவையும் தமிழகம் முழுவதும் விளம்பரப்படுத்தி தேடும் நிலையில், அவர்கள் தமிழக கடற்கரை நகரம் ஒன்றில் தேவையில்லாமல் காத்திருக்க விரும்ப மாட்டார்கள். இலங்கையில் இருந்து படகு புறப்பட்டு விட்டது என்ற தகவல் கிடைத்த பின்னரே கடற்கரையை நோக்கிச் செல்வார்கள் என்று ஊகித்த புலனாய்வுக் குழு, இதை வைத்துக்கொண்டு செய்த முடிவு-

வேதாரண்யம், ராமேஸ்வரம் அல்லது கோடியக்கரையை 3 மணி நேரத்தில் சென்றடையும் தொலைவில் தான், சிவராசனும், சுபாவும் மறைந்திருக்கிறார்கள்!

…… (தொடரும்)

நன்றி: விறுவிறுப்பு. 

Friday, 28 September 2012

சாக துணிவிருந்தால்....!

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே.  பிறந்த ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்துதான் ஆக வேண்டும். இது நியதி.  ஆனால் சிலருக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான முடிவுகள் வருகிறதே....ஏன்?  நான் விபத்துக்களை சொல்லவில்லை. அவர்கள் விரும்பி எடுக்கும் முடிவுகள் விரும்பத்தகாத வகையில் முற்றுப்புள்ளி முன்னமே விழுகிறதே ஏன்?  விதி.. இனி வாழ்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை.இருப்பதை விட இறப்பதே மேல் என்ற எண்ணம் எப்போது தலை தூக்குகிறது?  விரத்தியின் விளிம்பிற்கே விரட்டப்பட்டவர்கள், வாழ வழிதெரியாமல் திகைத்து நிற்பவர்கள், வேறு வழி இன்றி, ஆழ்ந்து யோசிக்காமல் அவசரத்தில் முடிவெடுக்கிறார்கள்.  விளைவு தற்கொலை.    கயிற்றோடு கதை முடிந்தவர்களும் உண்டு. மருந்து பாட்டிளுக்கே விலையாகி போனவர்களும் உண்டு. சிலர் தீயிக்கே தன்னை தின்னக்கொடுக்கிரார்கள். அது மட்டும் அல்ல, நொந்து போனவர்களின் சில விந்தை முடிவுகள் விதவிதமாய்.  சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?  சில நேரம் மலர் மஞ்சம், பல நேரம் முள்படுக்கை.  விந்து விழுந்த நேரத்தில் வந்துதித்த வாழ்க்கை. சூல் கொண்ட நேரத்தில் வேர் விட்ட உயிர் துடிப்பு, இல்லையா?  மண்ணில் அவதரித்த ஜீவ ஜந்துக்கள் அனைத்தும், விதித்தவன் விருப்பம் என்னவோ, விதி இட்ட வழி என்னவோ, அதன் பிரகாரம் சென்றுதான் ஆக வேண்டும்.  சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?  மேடுபள்ளங்கள் நிறைந்தது.  ஒத்து கொள்கிறோம்.  ஏற்ற தாழ்வுகளும் இருக்கிறது.  மறுக்கவில்லை. ஆனால் கஷ்டமோ, நஷ்டமோ, இன்பமோ, துன்பமோ, சமசீராய் செல்லும் வாழ்க்கை பயணம், சிலருக்கு மட்டும் குடை சாய்ந்து விடுகிறதே   ஏன்? இந்த முடிவுகளின் முலகாரம் என்ன?  விதியா? விதி செய்த சதியா?  இரண்டும் இல்லை. தன்னமிக்கை குறைவு. எதையும் எதிர்த்து போராடும் மனோபாவம் குறைவு. அவ்வளவுதான். விதி என்பது நொண்டிசாக்கு.   வீதியில் செல்கிறோம். வேகமாக வருகிறது ஒரு வாகனம். கட்டுப்பாடில்லாமல்   வரும் வாகனத்தை பார்க்கும் பொது விபத்து நடக்க போகிறது என்பது புரிகிறது. என்ன செய்வோம்.  மோதனும்னு விதி இருந்தால் மோதட்டும். சாகனும்னு விதி இருந்தால் சாவோம் என்று நிற்போமா?  அந்நேரம் ஆறாம் அறிவு  என்ன ஆடு மேய்க்கவா போகும். ஆபத்து என்றதும், அனிச்சையாய் தற்காத்து கொள்ளவும், தப்பித்து செல்லவும் இயந்திர கதியில் செயல் பட்டு இருப்போமா இல்லையா?   இயக்கம் என்பது மதி, அப்படியும் வாகனம் மோதி வாழ்க்கை முடிகிறது என்றால் அது விதி.  எதன் பொருட்டு இந்த முன்னுரை?  காரணம் இல்லாமல் எந்த காரியமும் இல்லை. துர்மரணங்கள்  ஏற்பட என்ன காரணம்?  எதை கொண்டு வந்தாய் அதை நீ இழப்பதற்கு  - பகவத்கீதை.  அவன் கொழுப்பு இப்படி செய்து கிட்டான் - ஒரு விமர்சகர்.  நாம என்ன செய்றது விதி அப்படி - ஒரு ஜோதிடர்.  இதில் எது உண்மை.  இதோ இருக்கிறது விடை.  நம் பிறப்பிற்கு ஒரு ரகசியம் இருக்கிறது. நாம் எப்படி புதிது புதிதாக பொருள்களை உற்பத்தி செய்கிறோமோ, அதை போல் காரண காரியம் இருப்பதால்தான் மனிதனை படைக்கிறான் இறைவன்.   நாம் ஆற்ற வேண்டிய கடமை முடிந்ததும் அழைத்து கொள்கிறான். இது இயற்கையாய் ஏற்படுவது.  அதாவது வாழ்ந்து சலித்து வயோதிகம் ஏற்பட்டு மறைந்தால் கவலை இல்லை.  எதிர்பாராத விதமாக விபத்தில் சிக்கி இறந்தால் கூட விதிவசம் எந்த செய்வது என்று விட்டு விடலாம்.  ஆனால் வாழ அனைத்து தகுதிகளும் இருப்பவர்கள் கூட, தற்கொலை என்ற பெயரால் வாழ்க்கையை முடித்து கொள்கிறார்களே, அதை தடுத்து நிறுத்த என்ன உபாயம்? மதி என்ற ஓன்று இருக்கிறதே என்பதை சுட்டிக்காட்டவும் இக்கட்டுரையின் களப்பகுதி, கண்ணீரோடு ஆராய்கிறது.  இதை படிக்கும் சிலர் இது போன்ற விரக்தியான நிலையில் இருக்கலாம்.   அப்போது இது போன்ற துர்ப்பாக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும் சூழ்நிலை உருவாகலாம். அந்த நேரம் நான் சொல்லப்போவதை ஒரு கணம் சிந்தித்து பாருங்கள்.  முன்பிறவி என்பதும் இல்லை, மறுபிறவி என்பதும் இல்லை. வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமே இந்த கணமே உண்மையானது. இப்பிறவியில் நம்மை படைத்த இறைவன் நமக்கென்று சில பணிகளை ஒப்படைத்து இருக்கிறான்.  அதை செவ்வனே செய்தால் போதும். பின் அவன் அழைக்கும் போது போகலாம். அப்போது நாம் விரும்பினால் கூட இருக்க முடியாது.  சார்.... நான் பொருளாதார ரீதியில் பின்தங்கியவன். எந்த வசந்தமும் என் வாழ்க்கையில் வந்ததில்லை. வறுமையோடு போராடி என் ஆயுளில்  பாதி முடிந்து விட்டது.   இல்லானை இல்லாளும் மதியாள். ஈன்றெடுத்த தாயும் மதியாள் செல்லாது அவன் வாயின் சொல் - என்பார்கள்.  அப்படி ஒரு துர்பாக்கிய சூழலில் நான் சிக்கி கொள்ள விரும்பவில்லை. தலையை சொரிவதும், சலாம் போட்டதும் என்னோடு போகட்டும்.  என்வழியே பிறக்கும் சந்ததிக்கும் என் தரித்திரத்தையே பரிசாக விட்டுபோக விரும்பவில்லை. என் கதையை முடித்து கொள்ளப்போகிறேன்.  நன்று நண்பனே.... ஓன்று சொல்வேன் கேள். ஆறறிவு என்பது சிந்திக்க தெரிந்த உனக்கு மட்டும் தான் தெரியும். வரைமுறை இல்லாமல் வாழ்க்கை நடத்தும் வனவிலங்குகள் என்றாவது தற்கொலைக்கு முயன்றதாய் தகவல் உண்டா?  கோழி குடும்ப சண்டையில் கூண்டிலேயே தூக்கு மாட்டிகிட்டு செத்துப் போச்சு,  அழுதழுது குடும்பம் நடத்தின கொக்கு அரளி விதையை தின்னுட்டு செத்துப் போச்சு... இப்படை ஏதாவது சொல்ல முடியுமா? முடியாதில்ல. அப்பறம் ஏன் உனக்கு மட்டும் இந்த விபரீத புத்தி.   உன் முன்னோர்கள் செய்த பூர்வபுண்ணியம் என்ன என்பதை ஜாதகத்தில் ஐந்தாமிடமே  அடையாளம் சொல்கிறது. அதன்படி அமைந்த உன் வாழ்க்கை சரியான திசையில் தான் செல்கிறது.  நீ வறுமையில் வாடலாம். விரத்தியில் வேதனை படலாம். பரவாயில்லை. தரையில் படுத்தவன் தரையிலேவா படுப்பான். ஒருநாள் மெத்தையில் படுப்பதில்லையா? இறக்கம் இல்லாதவனா இறைவன்.  உன்னை சுற்றயுல்ள்ள உலகத்தை பார். எத்தனைபேர் ஏழையாக பிறந்து செல்வ சீமானாய் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் தெரியுமா?  அதுபோல் உன்னாலும் வாழமுடியும் நம்பு. தொட்டுவிடும் தூரம்தான் புதையல் தோட்டம். நம்பிக்கையோடு நட. தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்.  எட்டி ஓடும் காலத்தை கட்டி இழுத்து வரும் கலையை உன்னால் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நாளைய உலகம் உன் கையில்.   ஐயா.. நான் ஒரு பெண்ணை மனதார விரும்புகிறேன். ஊரே எதிர்க்கிறது. அவள் இல்லாமல் என்னால் வாழவே முடியாது. வாழ்வில்தான் ஓன்று சேர முடியவில்லை. சாவிலாவது ஓன்று சேர தற்கொலை செய்து கொள்ளப்போகிறோம்.  சபாஷ் கண்ணா... காதல் என்பது என்ன? அடர்த்தியான அன்பா?  இல்லை.. இல்லவே இல்லை.உணர்சிகளின் வடிகாலில் ஒளிந்திருக்கும் ஒரு தாகம்.  அட... விபரம் கெட்டப்பிள்ளையே. நீ.... சூறாவளி என்றல்லவா நினைத்திருந்தேன். நீ காத்திருக்கும் வரைதான் காற்று. புறப்பட்டால் புயல் என்று புரியமா உனக்கு.   சரி... நான் சொல்வதை கேள். நீ தினம்தோறும் சாப்பிடுகிறாய். உன்னை அறியாமல் சாதப்பருக்கைகள் தரையில் சிந்துகிறது. தட்டின் ஓரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டு மீதமிருக்கிறது.  உனக்காக தந்ததுதானே? ஏன் உன்னால் சாப்பிட முடியவில்லை. காரணம் அது உனக்கு தந்தது இல்லை. காக்கைக்கோ, குருவிக்கோ வேறு ஏதோ ஒரு உயிரினத்துக்கு  உரியது. அதை நீ சாப்பிட முடியாது.  அதேபோல் நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து வாழவேண்டும் என்று இறைவன் விரும்பினால், அதை யாராலும் தடுக்க முடியாது. ஆனால் எதிர்ப்பு வருகிறதே. இறைவன் சித்தம் அதுவல்ல.   உன்னோடு சேர்ந்து வாழ, உனக்காக பிறந்த ஒரு உத்தமி யாரோ காத்திருக்கிறாள். அவளை அடையாளம் காண்.  ஆரம்ப்பமாகட்டும் புதிய வாழ்க்கை பயணம்.  அட நண்பனே..உதய காலத்தில் அஸ்தமனத்திற்கு ஆராத்தி எடுப்பார்கள். மாயையை விடுத்து வெளியே வா!   பிறப்பும் இறப்பும் பிரம்ம ரகசியம். அதை அறிந்து கொள்ள முடியாது. உணரலாம்.  எப்படி?  உன் வழியாய் பிறக்கும் சந்ததி வழியாய் இறைவன் எதையோ சாதிக்க நினைக்கிறான். அதற்காக வாழுங்கள்.   இறுதி பயணத்தை இறைவன் தீர்மானிக்கட்டும். ஏனெனில் வாழ்க்கையை நேசி... உன்னை வாழவைக்கும்.  வாழ்க்கையை யோசி...உன்னை வழிநடத்தும்.  வாழக்கையை வாசி.. உன்னை உனக்கு அடையாளம் காட்டும்.  சார்.. நான் செய்யக்கூடாத தவறை செய்துவிட்டேன். பாதகம் செய்திருந்தால் பரவாயில்லை. மகாபாதகம் செய்துவிட்டேன். மனசாட்சியே என்னை கொன்று விடும் போலிருக்கிறது.  மற்றவர்கள் முகத்தில் எப்படி விழிப்பது.மானமே போய்விட்டது. இனி வாழ்ந்து என்ன பயன்  அப்படியா? வால்மீகியை தெரியுமா? ஒரு காலத்தில் வழிப்பறி கொள்ளையர்தான்.  சாகா வரம் பெற்ற ராமாயணத்தை இயற்றினார்.  நாம் சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபட்டோமே, இனி வாழ்ந்து என்ன பயன் என்று நினைத்திருந்தால், என்னவாகி இருக்கும்?  ஏதோ வாழ்ந்து செத்தவர்கள் பட்டியலில் சேர்ந்திருப்பார். அவ்வளவுதான்.  தவறு செய்தாய். அதை உளபூர்வமாக ஒத்து கொள்கிறாய். பரவாயில்லை. நீ மனசாட்சி உள்ள மனிதன்.  கடப்பாறையை விழுங்கி விட்டு சுக்கு கசாயம் சாப்பிடும் மனிதருக்கு மத்தியில் நீ மாணிக்கம்.  உன்னை தூற்றியவர்கள் போற்றிப்பாடும் புகழ் மாலையை பெற வாழ்ந்து காட்டு. வரலாறு உன் பெயரையும் பதிவு செய்யட்டும். பழைய பாடல் வரிதான். இது உன் தேசியகீதம் என்பதை தெரிந்து கொள்.  உன்னை அறிந்தால் -நீ உன்னை அறிந்தால் உலகத்தில் போராடலாம் வாழ்ந்தாலும் தாழ்ந்தாலும் தலை வணங்காமல் நீ வாழலாம். மாபெரும் சபையில் நீ நடந்தால் உனக்கு மாலைகள் விழ வேண்டும். ஒரு மாற்று குறையாத மன்னன் இவன் என்று போற்றி புகழ வேண்டும்.  இதை நினைவில் கொள். வா... நண்பனே.. வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்க்கலாம்.  வாழும் கலையை நீயும் கட்டுக்கொள்.  சாதிக்க முடியும் என்பதை நினைவில் வை.  முயன்றால் முடியும் என்பதை மறக்காதே. நீயும் சாதிக்கலாம்.  சாக துணிவிருந்தால் வாழ்ந்து பார்க்கலாமே..

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே.

பிறந்த ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்துதான் ஆக வேண்டும். இது நியதி.

ஆனால் சிலருக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான முடிவுகள் வருகிறதே....ஏன்?

நான் விபத்துக்களை சொல்லவில்லை. அவர்கள் விரும்பி எடுக்கும் முடிவுகள் விரும்பத்தகாத வகையில் முற்றுப்புள்ளி முன்னமே விழுகிறதே ஏன்?

விதி.. இனி வாழ்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை.இருப்பதை விட இறப்பதே மேல் என்ற எண்ணம் எப்போது தலை தூக்குகிறது?

விரத்தியின் விளிம்பிற்கே விரட்டப்பட்டவர்கள், வாழ வழிதெரியாமல் திகைத்து நிற்பவர்கள், வேறு வழி இன்றி, ஆழ்ந்து யோசிக்காமல் அவசரத்தில் முடிவெடுக்கிறார்கள்.

விளைவு தற்கொலை.

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே.  பிறந்த ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்துதான் ஆக வேண்டும். இது நியதி.  ஆனால் சிலருக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான முடிவுகள் வருகிறதே....ஏன்?  நான் விபத்துக்களை சொல்லவில்லை. அவர்கள் விரும்பி எடுக்கும் முடிவுகள் விரும்பத்தகாத வகையில் முற்றுப்புள்ளி முன்னமே விழுகிறதே ஏன்?  விதி.. இனி வாழ்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை.இருப்பதை விட இறப்பதே மேல் என்ற எண்ணம் எப்போது தலை தூக்குகிறது?  விரத்தியின் விளிம்பிற்கே விரட்டப்பட்டவர்கள், வாழ வழிதெரியாமல் திகைத்து நிற்பவர்கள், வேறு வழி இன்றி, ஆழ்ந்து யோசிக்காமல் அவசரத்தில் முடிவெடுக்கிறார்கள்.  விளைவு தற்கொலை.    கயிற்றோடு கதை முடிந்தவர்களும் உண்டு. மருந்து பாட்டிளுக்கே விலையாகி போனவர்களும் உண்டு. சிலர் தீயிக்கே தன்னை தின்னக்கொடுக்கிரார்கள். அது மட்டும் அல்ல, நொந்து போனவர்களின் சில விந்தை முடிவுகள் விதவிதமாய்.  சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?  சில நேரம் மலர் மஞ்சம், பல நேரம் முள்படுக்கை.  விந்து விழுந்த நேரத்தில் வந்துதித்த வாழ்க்கை. சூல் கொண்ட நேரத்தில் வேர் விட்ட உயிர் துடிப்பு, இல்லையா?  மண்ணில் அவதரித்த ஜீவ ஜந்துக்கள் அனைத்தும், விதித்தவன் விருப்பம் என்னவோ, விதி இட்ட வழி என்னவோ, அதன் பிரகாரம் சென்றுதான் ஆக வேண்டும்.  சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?  மேடுபள்ளங்கள் நிறைந்தது.  ஒத்து கொள்கிறோம்.  ஏற்ற தாழ்வுகளும் இருக்கிறது.  மறுக்கவில்லை. ஆனால் கஷ்டமோ, நஷ்டமோ, இன்பமோ, துன்பமோ, சமசீராய் செல்லும் வாழ்க்கை பயணம், சிலருக்கு மட்டும் குடை சாய்ந்து விடுகிறதே   ஏன்? இந்த முடிவுகளின் முலகாரம் என்ன?  விதியா? விதி செய்த சதியா?  இரண்டும் இல்லை. தன்னமிக்கை குறைவு. எதையும் எதிர்த்து போராடும் மனோபாவம் குறைவு. அவ்வளவுதான். விதி என்பது நொண்டிசாக்கு.   வீதியில் செல்கிறோம். வேகமாக வருகிறது ஒரு வாகனம். கட்டுப்பாடில்லாமல்   வரும் வாகனத்தை பார்க்கும் பொது விபத்து நடக்க போகிறது என்பது புரிகிறது. என்ன செய்வோம்.  மோதனும்னு விதி இருந்தால் மோதட்டும். சாகனும்னு விதி இருந்தால் சாவோம் என்று நிற்போமா?  அந்நேரம் ஆறாம் அறிவு  என்ன ஆடு மேய்க்கவா போகும். ஆபத்து என்றதும், அனிச்சையாய் தற்காத்து கொள்ளவும், தப்பித்து செல்லவும் இயந்திர கதியில் செயல் பட்டு இருப்போமா இல்லையா?   இயக்கம் என்பது மதி, அப்படியும் வாகனம் மோதி வாழ்க்கை முடிகிறது என்றால் அது விதி.  எதன் பொருட்டு இந்த முன்னுரை?  காரணம் இல்லாமல் எந்த காரியமும் இல்லை. துர்மரணங்கள்  ஏற்பட என்ன காரணம்?  எதை கொண்டு வந்தாய் அதை நீ இழப்பதற்கு  - பகவத்கீதை.  அவன் கொழுப்பு இப்படி செய்து கிட்டான் - ஒரு விமர்சகர்.  நாம என்ன செய்றது விதி அப்படி - ஒரு ஜோதிடர்.  இதில் எது உண்மை.  இதோ இருக்கிறது விடை.  நம் பிறப்பிற்கு ஒரு ரகசியம் இருக்கிறது. நாம் எப்படி புதிது புதிதாக பொருள்களை உற்பத்தி செய்கிறோமோ, அதை போல் காரண காரியம் இருப்பதால்தான் மனிதனை படைக்கிறான் இறைவன்.   நாம் ஆற்ற வேண்டிய கடமை முடிந்ததும் அழைத்து கொள்கிறான். இது இயற்கையாய் ஏற்படுவது.  அதாவது வாழ்ந்து சலித்து வயோதிகம் ஏற்பட்டு மறைந்தால் கவலை இல்லை.  எதிர்பாராத விதமாக விபத்தில் சிக்கி இறந்தால் கூட விதிவசம் எந்த செய்வது என்று விட்டு விடலாம்.  ஆனால் வாழ அனைத்து தகுதிகளும் இருப்பவர்கள் கூட, தற்கொலை என்ற பெயரால் வாழ்க்கையை முடித்து கொள்கிறார்களே, அதை தடுத்து நிறுத்த என்ன உபாயம்? மதி என்ற ஓன்று இருக்கிறதே என்பதை சுட்டிக்காட்டவும் இக்கட்டுரையின் களப்பகுதி, கண்ணீரோடு ஆராய்கிறது.  இதை படிக்கும் சிலர் இது போன்ற விரக்தியான நிலையில் இருக்கலாம்.   அப்போது இது போன்ற துர்ப்பாக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும் சூழ்நிலை உருவாகலாம். அந்த நேரம் நான் சொல்லப்போவதை ஒரு கணம் சிந்தித்து பாருங்கள்.  முன்பிறவி என்பதும் இல்லை, மறுபிறவி என்பதும் இல்லை. வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமே இந்த கணமே உண்மையானது. இப்பிறவியில் நம்மை படைத்த இறைவன் நமக்கென்று சில பணிகளை ஒப்படைத்து இருக்கிறான்.  அதை செவ்வனே செய்தால் போதும். பின் அவன் அழைக்கும் போது போகலாம். அப்போது நாம் விரும்பினால் கூட இருக்க முடியாது.  சார்.... நான் பொருளாதார ரீதியில் பின்தங்கியவன். எந்த வசந்தமும் என் வாழ்க்கையில் வந்ததில்லை. வறுமையோடு போராடி என் ஆயுளில்  பாதி முடிந்து விட்டது.   இல்லானை இல்லாளும் மதியாள். ஈன்றெடுத்த தாயும் மதியாள் செல்லாது அவன் வாயின் சொல் - என்பார்கள்.  அப்படி ஒரு துர்பாக்கிய சூழலில் நான் சிக்கி கொள்ள விரும்பவில்லை. தலையை சொரிவதும், சலாம் போட்டதும் என்னோடு போகட்டும்.  என்வழியே பிறக்கும் சந்ததிக்கும் என் தரித்திரத்தையே பரிசாக விட்டுபோக விரும்பவில்லை. என் கதையை முடித்து கொள்ளப்போகிறேன்.  நன்று நண்பனே.... ஓன்று சொல்வேன் கேள். ஆறறிவு என்பது சிந்திக்க தெரிந்த உனக்கு மட்டும் தான் தெரியும். வரைமுறை இல்லாமல் வாழ்க்கை நடத்தும் வனவிலங்குகள் என்றாவது தற்கொலைக்கு முயன்றதாய் தகவல் உண்டா?  கோழி குடும்ப சண்டையில் கூண்டிலேயே தூக்கு மாட்டிகிட்டு செத்துப் போச்சு,  அழுதழுது குடும்பம் நடத்தின கொக்கு அரளி விதையை தின்னுட்டு செத்துப் போச்சு... இப்படை ஏதாவது சொல்ல முடியுமா? முடியாதில்ல. அப்பறம் ஏன் உனக்கு மட்டும் இந்த விபரீத புத்தி.   உன் முன்னோர்கள் செய்த பூர்வபுண்ணியம் என்ன என்பதை ஜாதகத்தில் ஐந்தாமிடமே  அடையாளம் சொல்கிறது. அதன்படி அமைந்த உன் வாழ்க்கை சரியான திசையில் தான் செல்கிறது.  நீ வறுமையில் வாடலாம். விரத்தியில் வேதனை படலாம். பரவாயில்லை. தரையில் படுத்தவன் தரையிலேவா படுப்பான். ஒருநாள் மெத்தையில் படுப்பதில்லையா? இறக்கம் இல்லாதவனா இறைவன்.  உன்னை சுற்றயுல்ள்ள உலகத்தை பார். எத்தனைபேர் ஏழையாக பிறந்து செல்வ சீமானாய் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் தெரியுமா?  அதுபோல் உன்னாலும் வாழமுடியும் நம்பு. தொட்டுவிடும் தூரம்தான் புதையல் தோட்டம். நம்பிக்கையோடு நட. தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்.  எட்டி ஓடும் காலத்தை கட்டி இழுத்து வரும் கலையை உன்னால் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நாளைய உலகம் உன் கையில்.   ஐயா.. நான் ஒரு பெண்ணை மனதார விரும்புகிறேன். ஊரே எதிர்க்கிறது. அவள் இல்லாமல் என்னால் வாழவே முடியாது. வாழ்வில்தான் ஓன்று சேர முடியவில்லை. சாவிலாவது ஓன்று சேர தற்கொலை செய்து கொள்ளப்போகிறோம்.  சபாஷ் கண்ணா... காதல் என்பது என்ன? அடர்த்தியான அன்பா?  இல்லை.. இல்லவே இல்லை.உணர்சிகளின் வடிகாலில் ஒளிந்திருக்கும் ஒரு தாகம்.  அட... விபரம் கெட்டப்பிள்ளையே. நீ.... சூறாவளி என்றல்லவா நினைத்திருந்தேன். நீ காத்திருக்கும் வரைதான் காற்று. புறப்பட்டால் புயல் என்று புரியமா உனக்கு.   சரி... நான் சொல்வதை கேள். நீ தினம்தோறும் சாப்பிடுகிறாய். உன்னை அறியாமல் சாதப்பருக்கைகள் தரையில் சிந்துகிறது. தட்டின் ஓரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டு மீதமிருக்கிறது.  உனக்காக தந்ததுதானே? ஏன் உன்னால் சாப்பிட முடியவில்லை. காரணம் அது உனக்கு தந்தது இல்லை. காக்கைக்கோ, குருவிக்கோ வேறு ஏதோ ஒரு உயிரினத்துக்கு  உரியது. அதை நீ சாப்பிட முடியாது.  அதேபோல் நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து வாழவேண்டும் என்று இறைவன் விரும்பினால், அதை யாராலும் தடுக்க முடியாது. ஆனால் எதிர்ப்பு வருகிறதே. இறைவன் சித்தம் அதுவல்ல.   உன்னோடு சேர்ந்து வாழ, உனக்காக பிறந்த ஒரு உத்தமி யாரோ காத்திருக்கிறாள். அவளை அடையாளம் காண்.  ஆரம்ப்பமாகட்டும் புதிய வாழ்க்கை பயணம்.  அட நண்பனே..உதய காலத்தில் அஸ்தமனத்திற்கு ஆராத்தி எடுப்பார்கள். மாயையை விடுத்து வெளியே வா!   பிறப்பும் இறப்பும் பிரம்ம ரகசியம். அதை அறிந்து கொள்ள முடியாது. உணரலாம்.  எப்படி?  உன் வழியாய் பிறக்கும் சந்ததி வழியாய் இறைவன் எதையோ சாதிக்க நினைக்கிறான். அதற்காக வாழுங்கள்.   இறுதி பயணத்தை இறைவன் தீர்மானிக்கட்டும். ஏனெனில் வாழ்க்கையை நேசி... உன்னை வாழவைக்கும்.  வாழ்க்கையை யோசி...உன்னை வழிநடத்தும்.  வாழக்கையை வாசி.. உன்னை உனக்கு அடையாளம் காட்டும்.  சார்.. நான் செய்யக்கூடாத தவறை செய்துவிட்டேன். பாதகம் செய்திருந்தால் பரவாயில்லை. மகாபாதகம் செய்துவிட்டேன். மனசாட்சியே என்னை கொன்று விடும் போலிருக்கிறது.  மற்றவர்கள் முகத்தில் எப்படி விழிப்பது.மானமே போய்விட்டது. இனி வாழ்ந்து என்ன பயன்  அப்படியா? வால்மீகியை தெரியுமா? ஒரு காலத்தில் வழிப்பறி கொள்ளையர்தான்.  சாகா வரம் பெற்ற ராமாயணத்தை இயற்றினார்.  நாம் சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபட்டோமே, இனி வாழ்ந்து என்ன பயன் என்று நினைத்திருந்தால், என்னவாகி இருக்கும்?  ஏதோ வாழ்ந்து செத்தவர்கள் பட்டியலில் சேர்ந்திருப்பார். அவ்வளவுதான்.  தவறு செய்தாய். அதை உளபூர்வமாக ஒத்து கொள்கிறாய். பரவாயில்லை. நீ மனசாட்சி உள்ள மனிதன்.  கடப்பாறையை விழுங்கி விட்டு சுக்கு கசாயம் சாப்பிடும் மனிதருக்கு மத்தியில் நீ மாணிக்கம்.  உன்னை தூற்றியவர்கள் போற்றிப்பாடும் புகழ் மாலையை பெற வாழ்ந்து காட்டு. வரலாறு உன் பெயரையும் பதிவு செய்யட்டும். பழைய பாடல் வரிதான். இது உன் தேசியகீதம் என்பதை தெரிந்து கொள்.  உன்னை அறிந்தால் -நீ உன்னை அறிந்தால் உலகத்தில் போராடலாம் வாழ்ந்தாலும் தாழ்ந்தாலும் தலை வணங்காமல் நீ வாழலாம். மாபெரும் சபையில் நீ நடந்தால் உனக்கு மாலைகள் விழ வேண்டும். ஒரு மாற்று குறையாத மன்னன் இவன் என்று போற்றி புகழ வேண்டும்.  இதை நினைவில் கொள். வா... நண்பனே.. வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்க்கலாம்.  வாழும் கலையை நீயும் கட்டுக்கொள்.  சாதிக்க முடியும் என்பதை நினைவில் வை.  முயன்றால் முடியும் என்பதை மறக்காதே. நீயும் சாதிக்கலாம்.  சாக துணிவிருந்தால் வாழ்ந்து பார்க்கலாமே..

கயிற்றோடு கதை முடிந்தவர்களும் உண்டு. மருந்து பாட்டிளுக்கே விலையாகி போனவர்களும் உண்டு. சிலர் தீயிக்கே தன்னை தின்னக்கொடுக்கிரார்கள். அது மட்டும் அல்ல, நொந்து போனவர்களின் சில விந்தை முடிவுகள் விதவிதமாய்.

சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?

சில நேரம் மலர் மஞ்சம், பல நேரம் முள்படுக்கை.  விந்து விழுந்த நேரத்தில் வந்துதித்த வாழ்க்கை. சூல் கொண்ட நேரத்தில் வேர் விட்ட உயிர் துடிப்பு, இல்லையா?

மண்ணில் அவதரித்த ஜீவ ஜந்துக்கள் அனைத்தும், விதித்தவன் விருப்பம் என்னவோ, விதி இட்ட வழி என்னவோ, அதன் பிரகாரம் சென்றுதான் ஆக வேண்டும்.

சரி வாழ்க்கை என்பது என்ன?

மேடுபள்ளங்கள் நிறைந்தது.

ஒத்து கொள்கிறோம்.

ஏற்ற தாழ்வுகளும் இருக்கிறது.

மறுக்கவில்லை. ஆனால் கஷ்டமோ, நஷ்டமோ, இன்பமோ, துன்பமோ, சமசீராய் செல்லும் வாழ்க்கை பயணம், சிலருக்கு மட்டும் குடை சாய்ந்து விடுகிறதே   ஏன்? இந்த முடிவுகளின் முலகாரம் என்ன?

விதியா? விதி செய்த சதியா?

இரண்டும் இல்லை. தன்னமிக்கை குறைவு. எதையும் எதிர்த்து போராடும் மனோபாவம் குறைவு. அவ்வளவுதான். விதி என்பது நொண்டிசாக்கு.


வீதியில் செல்கிறோம். வேகமாக வருகிறது ஒரு வாகனம். கட்டுப்பாடில்லாமல்   வரும் வாகனத்தை பார்க்கும் பொது விபத்து நடக்க போகிறது என்பது புரிகிறது. என்ன செய்வோம்.

மோதனும்னு விதி இருந்தால் மோதட்டும். சாகனும்னு விதி இருந்தால் சாவோம் என்று நிற்போமா?

அந்நேரம் ஆறாம் அறிவு  என்ன ஆடு மேய்க்கவா போகும். ஆபத்து என்றதும், அனிச்சையாய் தற்காத்து கொள்ளவும், தப்பித்து செல்லவும் இயந்திர கதியில் செயல் பட்டு இருப்போமா இல்லையா?


இயக்கம் என்பது மதி, அப்படியும் வாகனம் மோதி வாழ்க்கை முடிகிறது என்றால் அது விதி.

எதன் பொருட்டு இந்த முன்னுரை?

காரணம் இல்லாமல் எந்த காரியமும் இல்லை. துர்மரணங்கள்  ஏற்பட என்ன காரணம்?

எதை கொண்டு வந்தாய் அதை நீ இழப்பதற்கு  - பகவத்கீதை.

அவன் கொழுப்பு இப்படி செய்து கிட்டான் - ஒரு விமர்சகர்.

நாம என்ன செய்றது விதி அப்படி - ஒரு ஜோதிடர்.

இதில் எது உண்மை.

இதோ இருக்கிறது விடை.

நம் பிறப்பிற்கு ஒரு ரகசியம் இருக்கிறது. நாம் எப்படி புதிது புதிதாக பொருள்களை உற்பத்தி செய்கிறோமோ, அதை போல் காரண காரியம் இருப்பதால்தான் மனிதனை படைக்கிறான் இறைவன்.


நாம் ஆற்ற வேண்டிய கடமை முடிந்ததும் அழைத்து கொள்கிறான். இது இயற்கையாய் ஏற்படுவது.  அதாவது வாழ்ந்து சலித்து வயோதிகம் ஏற்பட்டு மறைந்தால் கவலை இல்லை.

எதிர்பாராத விதமாக விபத்தில் சிக்கி இறந்தால் கூட விதிவசம் எந்த செய்வது என்று விட்டு விடலாம்.

ஆனால் வாழ அனைத்து தகுதிகளும் இருப்பவர்கள் கூட, தற்கொலை என்ற பெயரால் வாழ்க்கையை முடித்து கொள்கிறார்களே, அதை தடுத்து நிறுத்த என்ன உபாயம்? மதி என்ற ஓன்று இருக்கிறதே என்பதை சுட்டிக்காட்டவும் இக்கட்டுரையின் களப்பகுதி, கண்ணீரோடு ஆராய்கிறது.

இதை படிக்கும் சிலர் இது போன்ற விரக்தியான நிலையில் இருக்கலாம்.


அப்போது இது போன்ற துர்ப்பாக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும் சூழ்நிலை உருவாகலாம். அந்த நேரம் நான் சொல்லப்போவதை ஒரு கணம் சிந்தித்து பாருங்கள்.

முன்பிறவி என்பதும் இல்லை, மறுபிறவி என்பதும் இல்லை. வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமே இந்த கணமே உண்மையானது. இப்பிறவியில் நம்மை படைத்த இறைவன் நமக்கென்று சில பணிகளை ஒப்படைத்து இருக்கிறான்.

அதை செவ்வனே செய்தால் போதும். பின் அவன் அழைக்கும் போது போகலாம். அப்போது நாம் விரும்பினால் கூட இருக்க முடியாது.

சார்.... நான் பொருளாதார ரீதியில் பின்தங்கியவன். எந்த வசந்தமும் என் வாழ்க்கையில் வந்ததில்லை. வறுமையோடு போராடி என் ஆயுளில்  பாதி முடிந்து விட்டது.


இல்லானை இல்லாளும் மதியாள்.
ஈன்றெடுத்த தாயும் மதியாள்
செல்லாது அவன் வாயின் சொல் - என்பார்கள்.

அப்படி ஒரு துர்பாக்கிய சூழலில் நான் சிக்கி கொள்ள விரும்பவில்லை. தலையை சொரிவதும், சலாம் போட்டதும் என்னோடு போகட்டும்.

என்வழியே பிறக்கும் சந்ததிக்கும் என் தரித்திரத்தையே பரிசாக விட்டுபோக விரும்பவில்லை. என் கதையை முடித்து கொள்ளப்போகிறேன்.

நன்று நண்பனே.... ஓன்று சொல்வேன் கேள். ஆறறிவு என்பது சிந்திக்க தெரிந்த உனக்கு மட்டும் தான் தெரியும். வரைமுறை இல்லாமல் வாழ்க்கை நடத்தும் வனவிலங்குகள் என்றாவது தற்கொலைக்கு முயன்றதாய் தகவல் உண்டா?

கோழி குடும்ப சண்டையில் கூண்டிலேயே தூக்கு மாட்டிகிட்டு செத்துப் போச்சு,  அழுதழுது குடும்பம் நடத்தின கொக்கு அரளி விதையை தின்னுட்டு செத்துப் போச்சு... இப்படை ஏதாவது சொல்ல முடியுமா? முடியாதில்ல. அப்பறம் ஏன் உனக்கு மட்டும் இந்த விபரீத புத்தி.


உன் முன்னோர்கள் செய்த பூர்வபுண்ணியம் என்ன என்பதை ஜாதகத்தில் ஐந்தாமிடமே  அடையாளம் சொல்கிறது. அதன்படி அமைந்த உன் வாழ்க்கை சரியான திசையில் தான் செல்கிறது.

நீ வறுமையில் வாடலாம். விரத்தியில் வேதனை படலாம். பரவாயில்லை. தரையில் படுத்தவன் தரையிலேவா படுப்பான். ஒருநாள் மெத்தையில் படுப்பதில்லையா? இறக்கம் இல்லாதவனா இறைவன்.

உன்னை சுற்றயுல்ள்ள உலகத்தை பார். எத்தனைபேர் ஏழையாக பிறந்து செல்வ சீமானாய் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் தெரியுமா?

அதுபோல் உன்னாலும் வாழமுடியும் நம்பு. தொட்டுவிடும் தூரம்தான் புதையல் தோட்டம். நம்பிக்கையோடு நட. தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்.

எட்டி ஓடும் காலத்தை கட்டி இழுத்து வரும் கலையை உன்னால் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நாளைய உலகம் உன் கையில்.


ஐயா.. நான் ஒரு பெண்ணை மனதார விரும்புகிறேன். ஊரே எதிர்க்கிறது. அவள் இல்லாமல் என்னால் வாழவே முடியாது. வாழ்வில்தான் ஓன்று சேர முடியவில்லை. சாவிலாவது ஓன்று சேர தற்கொலை செய்து கொள்ளப்போகிறோம்.

சபாஷ் கண்ணா... காதல் என்பது என்ன? அடர்த்தியான அன்பா?  இல்லை.. இல்லவே இல்லை.உணர்சிகளின் வடிகாலில் ஒளிந்திருக்கும் ஒரு தாகம்.

அட... விபரம் கெட்டப்பிள்ளையே. நீ.... சூறாவளி என்றல்லவா நினைத்திருந்தேன். நீ காத்திருக்கும் வரைதான் காற்று. புறப்பட்டால் புயல் என்று புரியமா உனக்கு.


சரி... நான் சொல்வதை கேள். நீ தினம்தோறும் சாப்பிடுகிறாய். உன்னை அறியாமல் சாதப்பருக்கைகள் தரையில் சிந்துகிறது. தட்டின் ஓரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டு மீதமிருக்கிறது.

உனக்காக தந்ததுதானே? ஏன் உன்னால் சாப்பிட முடியவில்லை. காரணம் அது உனக்கு தந்தது இல்லை. காக்கைக்கோ, குருவிக்கோ வேறு ஏதோ ஒரு உயிரினத்துக்கு  உரியது. அதை நீ சாப்பிட முடியாது.

அதேபோல் நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து வாழவேண்டும் என்று இறைவன் விரும்பினால், அதை யாராலும் தடுக்க முடியாது. ஆனால் எதிர்ப்பு வருகிறதே. இறைவன் சித்தம் அதுவல்ல.


உன்னோடு சேர்ந்து வாழ, உனக்காக பிறந்த ஒரு உத்தமி யாரோ காத்திருக்கிறாள். அவளை அடையாளம் காண்.  ஆரம்ப்பமாகட்டும் புதிய வாழ்க்கை பயணம்.

அட நண்பனே..உதய காலத்தில் அஸ்தமனத்திற்கு ஆராத்தி எடுப்பார்கள். மாயையை விடுத்து வெளியே வா!


பிறப்பும் இறப்பும் பிரம்ம ரகசியம். அதை அறிந்து கொள்ள முடியாது. உணரலாம்.

எப்படி?

உன் வழியாய் பிறக்கும் சந்ததி வழியாய் இறைவன் எதையோ சாதிக்க நினைக்கிறான். அதற்காக வாழுங்கள்.


இறுதி பயணத்தை இறைவன் தீர்மானிக்கட்டும். ஏனெனில் வாழ்க்கையை நேசி... உன்னை வாழவைக்கும்.

வாழ்க்கையை யோசி...உன்னை வழிநடத்தும்.  வாழக்கையை வாசி.. உன்னை உனக்கு அடையாளம் காட்டும்.

சார்.. நான் செய்யக்கூடாத தவறை செய்துவிட்டேன். பாதகம் செய்திருந்தால் பரவாயில்லை. மகாபாதகம் செய்துவிட்டேன். மனசாட்சியே என்னை கொன்று விடும் போலிருக்கிறது.

மற்றவர்கள் முகத்தில் எப்படி விழிப்பது.மானமே போய்விட்டது. இனி வாழ்ந்து என்ன பயன்

அப்படியா? வால்மீகியை தெரியுமா? ஒரு காலத்தில் வழிப்பறி கொள்ளையர்தான்.  சாகா வரம் பெற்ற ராமாயணத்தை இயற்றினார்.

நாம் சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபட்டோமே, இனி வாழ்ந்து என்ன பயன் என்று நினைத்திருந்தால், என்னவாகி இருக்கும்?

ஏதோ வாழ்ந்து செத்தவர்கள் பட்டியலில் சேர்ந்திருப்பார். அவ்வளவுதான்.

தவறு செய்தாய். அதை உளபூர்வமாக ஒத்து கொள்கிறாய். பரவாயில்லை. நீ மனசாட்சி உள்ள மனிதன்.

கடப்பாறையை விழுங்கி விட்டு சுக்கு கசாயம் சாப்பிடும் மனிதருக்கு மத்தியில் நீ மாணிக்கம்.

உன்னை தூற்றியவர்கள் போற்றிப்பாடும் புகழ் மாலையை பெற வாழ்ந்து காட்டு. வரலாறு உன் பெயரையும் பதிவு செய்யட்டும். பழைய பாடல் வரிதான். இது உன் தேசியகீதம் என்பதை தெரிந்து கொள்.

உன்னை அறிந்தால் -நீ
உன்னை அறிந்தால்
உலகத்தில் போராடலாம்
வாழ்ந்தாலும் தாழ்ந்தாலும்
தலை வணங்காமல் நீ வாழலாம்.
மாபெரும் சபையில் நீ நடந்தால்
உனக்கு மாலைகள் விழ வேண்டும்.
ஒரு மாற்று குறையாத மன்னன் இவன் என்று
போற்றி புகழ வேண்டும்.

இதை நினைவில் கொள்.
வா... நண்பனே..
வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்க்கலாம்.

வாழும் கலையை நீயும் கட்டுக்கொள்.

சாதிக்க முடியும் என்பதை நினைவில் வை.

முயன்றால் முடியும் என்பதை மறக்காதே. நீயும் சாதிக்கலாம்.  சாக துணிவிருந்தால் வாழ்ந்து பார்க்கலாமே..

Thursday, 27 September 2012

வைரமுத்து கவிதை


அகில இந்திய தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாட்டு மலருக்கு கவி பேரரசு வைரமுத்து அவர்கள் எழுதிய தமிழ் தாய் வாழ்த்து.




விழித்து பார்க்கும்
விடியல் ஒவ்வொன்றிலும்
தலையணை மீது
தலையிருந்ததில்லை

விரலோடு நுரைவிரவாமால்
பல் துலக்க இன்னும்
பயிற்சியில்லை

குளிக்கும் வரைக்கும்
ஞாபகம் இருக்கும்
குளிக்கும் போது மறந்தே போகும்
காது மடல் தினமும் கழுவியதில்லை.

ஏதேனும் ஒரு விரலில்
ரத்த கோடில்லாமல்
நானறிந்து  இதுவரை
நகம் களைந்ததில்லை.

ஒரே பாய்ச்சலில்
உள்ளாடைக்குள்
கால் நுழைத்த சாதனை
நிகழ்ந்ததே இல்லை.

சீப்போடு என்னதான்
சிநேகம் பிடித்தாலும்
ஒரே வகிர்வில்
வகிடு கொண்டதில்லை.

எது உள்
எது  வெளி
பட்டிமன்றம் முடியாமல்
காலுறை அணிந்தது இல்லை.

நேற்று வரைக்கும்
ஊற்று பேனாவில்
சிந்தாமல்  மைவிட்ட
சேதியில்லை

பசிக்காத மேஜைக்கெலாம்
பந்தி வைக்காமல்
சுயமாய் பரிமாறி
சோறுண்டதில்லை

ஓடும் ரயிலில்
பிடிமானம்மில்லாமல்
சிறு நீர் கழிக்கும் திறனும்மில்லை.


எந்தவொரு மேடையிலும்
பொன்னாடையோ
கைக்குட்டையோ
போக்காமல் வந்ததில்லை.

உடையில் சிறிது
கரை சேராமல்
பச்சை இளநீர்
பருகியதில்லை

மனிதனோ நானோ
மரமோ விலங்கோ
காயப்படாமல் சைக்கிள் ஓட்டும்
கலை இன்னும் கை வரவில்லை

திரும்ப திரும்ப
திருத்தியும் திருத்தியும்
முற்றும் பிழை நீக்க முடியவில்லை

இத்தனை ஓட்டைகள்
இருப்பினும் என்னில்
வழியாதெப்படி
வந்து  நிறைந்துள்ளாய்
என் தமிழே?


உணர்வால் ஓன்று படுவோம் !!


டெல்லி தமிழ் சங்கம் நடத்திய இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாட்டு மலருக்கு தினமணி ஆசிரியர் ஐயா.. கே. வைத்தியநாதன் அவர்கள் எழுதிய சிறப்பு கட்டுரை இது.  

பலருக்கு இதை படிக்கும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போய் இருக்கலாம். அதனால் இதை உங்கள் பார்வைக்கு தருகிறேன்.


சில நாட்களுக்கு முன்பு பெரியவர் ப. முத்துகுமாரசாமி அவர்களோடு பேசிகொண்டிருந்தேன். 

அப்போது திரு வைத்தியநாதன் அவர்களை பற்றி பல நல்ல குறிப்புகளை சொன்னார். அதையும்,  இந்த மாநாட்டு மலரை சிறப்புற தயாரித்த  முத்துகுமாரசாமி ஐயா அவர்களை பற்றியும் விரைவில் ஒரு சிறப்பு கட்டுரையோடு உங்களை சந்திக்கிறேன். 












Tuesday, 25 September 2012

எமனையும் வெல்லும் எமதிசை


தனிமனித வளர்ச்சிக்கு காரணமானது எது?

முயற்சி, திறமை, சரியான வாய்ப்புகள், பணபலம், பக்கபலம், இப்படி பட்டியல் போட்டுக்கொண்டே போனால், முற்று புள்ளிக்கு சற்று முன்பாக வாஸ்து என்ற வார்த்தை இடம் பெறும்.


சரி...!

தனிமனித வளச்சிக்கு தடையாக இருப்பது எது?

அவசரம், ஆத்திரம், திட்டமின்மை, வறுமை, வாய்ப்புகளை பயன்படுத்தி கொள்வதில் கவனக்குறைவு, அலச்சியம் இப்படி பட்டியல் போட்டுக்கொண்டே போனால், முற்று புள்ளிக்கு சற்று முன்பாக வாஸ்து என்ற வார்த்தை மறுபடியும் இடம்பெறும்.

இது காலத்தின் கட்டாயம். 

ஒரு நண்பரின் கேள்வி இது?

என் அறிவாற்றலால் சாதிக்க முடியாத ஒன்றை, என் விடாமுயற்சியால்  பெறமுடியாத ஒன்றை, பணபலத்தால் சாதிக்க முடியாத ஒன்றை, வாஸ்து செய்து விடுமா?

அடடா... நல்ல கேள்விதான். பொட்டில் அறைந்த மாதிரி கேட்கிறார். அதனால் பதில் தேடித்தான் ஆகவேண்டும். வாருங்கள் என் நண்பரின் கோணத்திலேயே யோசிப்போம்.  

வாஸ்து என்பது என்ன?

அதற்கென உருவம் இருக்கா?

மாமா, மச்சான், அண்ணன், தம்பி, பங்காளி பாகஸ்தான், நண்பன் மாதிரி ஆபத்திற்கு உதவும் அதிமுக்கிய உறவா? இல்லையே...!

இந்த கேள்வி உங்களுக்குள்ளும் இருந்தால் மேலே தொடருங்கள்.

வாஸ்து என்பது மாமா மச்சான் உறவல்ல. இயற்கையோடு மனிதன் ஒத்து போகவேண்டியத்தின் அவசியத்தை சொல்வதுதான் வாஸ்து.

இப்போ ஓடுற பஸ்ல இருந்து இறங்குறீங்க. பஸ் எந்த திசையை நோக்கி போகிறதோ, அந்த திசையை நோக்கி கொஞ்ச தூரம் ஓடி, உங்கள் வேகத்தை கட்டுப்படுத்தினால் ஓகே.

ஏன்?

உங்கள் உடல் முன்னோக்கி இழுக்கப்படும் போது, அந்த வேகத்தோடு ஒத்து  போகவேண்டியது அவசியம். கட்டாயம்.

மாறாக ஓடும் பஸ்ஸில் இருந்து இறங்கும் போது எதிர் திசையில் போக முயற்சித்தால் கீழே விழுந்து அடிபட வேண்டியதுதான். இதுதான் இயற்கை.

அதுபோலதான் சூரிய ஒளியால் ஏற்படும் தாக்கம், மேடுபள்ளங்களால் ஏற்படும் தாக்கம், திசைகளின் ஈர்ப்பால் ஏற்படும் தாக்கம், இவற்றோடு ஒத்து போகவேண்டியத்தின் அவசியத்தை சொல்வதுதான் வாஸ்து.

ஓகே...நாம்   தலைப்புக்கு   வருவோம். பொதுவாக தெற்கு திசை வீடு என்பது சிறப்பில்லை என்று ஒரு செய்தி உலா வருகிறது.

காரணம் என்ன?


அது எமதிசையாம்.

அந்த திசையை நோக்கி வீடு கட்டினால், தலைவாசல் இருந்தால் தரித்திரம் என்று ஒரு புளுகு மூட்டையை அவிழ்த்து விட்ட புண்ணியவான் யார் என்று தெரியவில்லை.

உண்மையில் தெற்கு திசை பாதிப்பானதா?

இல்லை...இல்லை...இல்லை...!

தெற்கு செல்வத்தை குறிக்கும் திசை. பெயரை கேட்டால் சும்மா அதிரும்முல்ல என்று சொல்கிற மாதிரி யமதர்மனின் பெயர் வேண்டுமானால் கிலியை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால் அவருக்கு உரிய திசை வளர்ச்சிக்கு உரிய திசை.

சரி.. இந்த எமன் யார்?

உலகத்திற்கு எல்லாம் வெளிச்சம் தரும் சூரியனின் மூத்த மகன். சனிபகவானின் அண்ணன். இவர்கள் இருவருமே தர்மதேவனின் இன்னொரு வடிவமாம்.

சனிபகவான் பூலோகத்தில் மனிதர்கள் செய்யும் நம்மை தீமைக்கு ஏற்ப நல்லதோ கெட்டதோ செய்கிறார் என்றால், மேலோகதிற்கு சென்றதும் அண்ணன் பார்த்துக்கொள்வார்.

ஆனால் எமன் உயிரை கவர்ந்து செல்லும் தொழிலில்  இருந்தாலும், உயர்ந்த குணம் படைத்தவர். எப்போதுமே பழியை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

யோசித்து பாருங்கள்.

ஒருவர் இறந்தால் அதற்க்கு காரணம் எமன் என்று சொல்லுவதில்லை. அவரா... ஒரு வருஷமா  உடம்பு சரி இல்லாம இருந்தார்.. அதான்.

ரொம்ப நல்ல மனுஷன்.. விபத்திலே செத்து போய்ட்டார்.

ஹும்... குடி ... எப்பபாரு குப்பை வண்டி மாதிரி புல்லா இருப்பார். அதான்.

இறப்புக்குக்கான காரணம் இப்படி சொல்வார்களே தவிர, எமனை சொல்வதில்லை.


போகட்டும்....!

தெற்கு திசை நோக்கி தலைவாசல் இருந்தால் செல்வ செழிப்பாக வாழ வைக்கும்.

தெற்கு திசை நோக்கி வீடமைந்தால் புகழ், அந்தஸ்து, கவுரவத்தை தேடித்தரும்.

தெற்கு திசை நோக்கி நுழை வையில் அமைந்தால் நோயற்ற வாழ்வை பெறலாம்.

வாழ்க்கைக்கு பணம் தேவை. எவ்வளவு பணம் வேண்டும்? சரி.. நீடித்த ஆயுள் வேண்டும். 100 வயது வரை வாழலாம். ஆனால் நித்திய கண்டம், பூரண ஆயுள் என்பது மாதிரி, மருந்து மாத்திரையை விருந்து மாதிரிதான் சாப்பிடனும் என்றால், அந்த வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் என்ன?

அது வாழ்க்கையே இல்லை. நரகம்.

ஆனால் இந்த எம திசை வியாதிகளில் இருந்து விடுதலை, விபத்துக்களில் இருந்து பாதுகாப்பு. பொருள் சேர்க்கை என்று பல நன்மைகளை தருகிறது தென்திசை,  என்கிறது வாஸ்து சாஸ்திரம். ஆராய்ந்து பார்த்தால் அனுபவ உண்மையும் அதுதான்..

அப்படியானால் எமனையும் வெல்ல எம திசை உதவி செய்கிறது.

அதனால் உங்கள் ஜாதகப்படி எந்த திசை வருகிறதோ, அந்த திசையில் வாசல் அமைக்க வேண்டும். உங்களுக்கு தென் திசை வந்தால் எந்த தயக்கமும்  தேவை இல்லை.

தமிழ் தத்துவம்

tamil thathuvam

Monday, 24 September 2012

கடல் கடந்த திருமணங்கள்

தமிழன் என்றொரு இனம் உண்டு, தனியே அதற்கொரு குணம் உண்டு என்பார்கள். 

இன்று கடல் கடந்து வாழும் தமிழர்கள் வாழ்க்கை முறையில் எவ்வளவோ மாற்றங்கள் வந்து விட்டது. 

பக்தி மார்க்கத்தை விடாது பிடித்து கொண்டாலும், நடை உடை பாவனையில் நிறைய மாற்றங்கள் வந்து விட்டது. கிட்டத்தட்ட அமெரிக்கர்கள் மாதிரி மாறி விட்டார்கள். 

குடும்ப பாசம் குறைந்து விட்டது. ஆண் பெண் இருபாலாரும் கற்றவர்களாக இருப்பதால், பணி வாய்ப்பிலும் பல மடங்கு முன்னேறற்றம். 

இருக்கட்டும். 

இருமனம் இணைந்து இனிய இல்லறம் நடத்துவதற்கு திருமணம் வந்தது. அந்த திருமண பந்தத்தில் சமய சடங்குகளையும், கலாச்சார நெறிகளையும் விடாது பிடித்து கொண்டாலும், ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம் என்று முற்றிலும் மாறி விட்டது கடல் கடந்த தமிழர்களின் வாழக்கை. அதை நீங்களே பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள். 










Sunday, 23 September 2012

பரிகாரங்கள் பலன் தருமா?

பரிகாரங்கள் பலன் தருமா?  இது என்ன விசித்திரமான கேள்வி..!  காரணமிருக்கிறது. ஒரு தவறை செய்து விட்டு அதற்கு பரிகாரம் செய்வது ஒரு வகை - இது மனசாந்தி.  எதிர்பார்ப்புகள் எதுவும் நிறைவேறாமல் பட்டகாலிலேயே படும், கெட்ட குடியே கெடும் என்பது போல், அடிமேல் அடி விழும்போது நிவாரணம் தேடி செய்யப்படுவது மறுவகை.  பரிகாரங்களை பலர் சொல்கிறார்கள். குறிப்பாக ஜோதிடர்கள், குறி சொல்பவர்கள், மந்திரவாதிகள், அவ்வளவு ஏன்? கிராம தேவதை கோவில் பூசாரிகள் கூட சொல்வதுண்டு.பாதிக்க பட்டவர்கள்  அதையே வேதவாக்காக கொண்டு நிறைவேற்றுவது உண்டு.  விரதமிருப்பது ஒரு வகை. பூஜைகள் செய்வது மறு வகை. ஒரு சில வசதி படைத்தவர்கள் யாகம், வேள்வி என்று தடபுடலாக செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.  சிலர் ஆடு, மாடு, கோழி என்று உயிர் பலி தந்தும் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.  பரிகாரம் என்பது இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல.  ஜோதிடம் தோன்றிய காலத்திற்கு முன்பே இருந்திருக்கிறது.  அதற்கு ஆதாரமாய் புராண இதிகாசங்களில் தேவாதி தேவர்களும், அரக்கர் இனங்களும் விரும்பியதை அடைய பல்வேறு யாகங்களை செய்து இறைவனை திருப்திப்படுத்தி,  வேண்டியதை பெற்றதாய் விவரம் சொல்கிறது.  தவம், யாகம், வேள்வி, பூஜை, வழிபாடு என்று பல பெயர்களில் வந்தாலும் நோக்கம் ஒன்றுதான்.  நமக்கு தேவையானதை பெற மெய்வருத்தி, உடல்வருத்தி, ஒரே சிந்தையோடு  இறைவனை சரணாகதி அடைந்தால் விரும்பியதை பெறலாம். துன்ப சுமைகளை இறக்கி வைக்கலாம் என்பதே அது.  ராவணன் தவம் இருந்து மூன்றரை கோடி ஆண்டுகள் ஆயுளை பெற்றானாம். அவன் ஆசை சிரஞ்சீவியாக வாழ்வது.  மார்கண்டேயன் தவமிருந்து  என்றும் 16 வரம் பெற்றான்.  அர்ச்சுனன் தவமிருந்து   பாசுபாஸ்திரம் பெற்றான். இவர்கள் நோக்கமெல்லாம் இவ்வுலகில் சர்வ வல்லமை பெற்றவர்களாக திகழ்வது.  நாம் மனிதர்கள். தேவர்கள் மாதிரி அதிகபடியான ஆசை இல்லாவிட்டாலும் பூமியில் மனிதனாக பிறந்து விட்டோம்.  ஏதோ நாமும் வாழும் காலம் வரையில் வறுமையில் வாடாமல், நோய்நொடிகள் இல்லாமல், அன்பான மனைவி, அழகான குழந்தைகள், வசதியான வீடு, கொஞ்சூண்டு நிலம் நீச்சு, அப்படியே போக வர ஒரு வாகனம் இப்படி இருந்து விட்டால் கூட போதும், இந்த நிலைக்காகத்தான் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.  சரி  பரிகாரங்கள் செய்தால் துன்பங்களில் இருந்து விடுதலையாகி விட முடியுமா? ஒரு கேள்வி எழுகிறது.  ஒருவர் ஜாதகத்தில் அமர்ந்த கிரகங்கள் அந்த ஜாதகரை வழிநடத்தி செல்லும். பொதுவாக எந்த கிரகத்தையும் இது கெட்ட கிரகம் என்று கட்டம் கட்ட தேவையில்லை.  காரணம் அது அந்த ஜாதகத்திற்கு எந்த ஆதிபத்தியம் பெறுகிறதோ, அதை பொறுத்தே தங்கள் பலனை தரபோகிறார்கள். இதில் மாறுபட்ட கருத்துக்கு வழியில்லை.  என்ன செய்ய? ரெண்டு கண்ணும் தெரியாதவனை ராஜபார்வை பார்க்க சொன்னால் என்னாகும்.  சரி விஷயத்திற்கு வருவோம்.  கிரகம் நம்மை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் நம்மை செய்யும். தீமை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் தீமை செய்யும். வீடு வாசல், கன்று காலிகள், வண்டி வாகனம், சொத்து சுக சேர்க்கை, செல்வ செழிப்பு, ஆளடிமை என்று ராஜயோக வாழ்க்கையை அள்ளித்தருவதும் கிரகங்களே.  இத்தனை சுகங்களை அனுபவித்துகொண்டிருப்பவரை, ஒன்றும் இல்லாத ஓட்டாண்டியாக்கி நடுத்தெருவுக்கு கொண்டு வருவதும் கிரகங்களே.   சரி துன்ப சுமையை தாங்க முடியாத மனிதன் பரிகாரம் செய்வதால் பலன்கள் மாறிவிடுமா? பிழைத்து போகிறான் மனிதன் என்று கிரகம் பொறுத்து போகுமா?  ஆராய்வோம்.  எனக்கு தெரிந்த பெரியவர் தன் மகளுக்கு வரன் தேடிக்கொண்டிருந்தார். எதுவுமே ஒத்து வரவில்லை. ஜாதகம் ஒத்துழைத்தால் மன பொருத்தம் இல்லை.  மன பொருத்தம்  இருந்தால் ஜாதகம் ஒத்துழைக்கவில்லை. அதற்காக அவர் சலிப்படையவும் இல்லை. திருமண அமைப்பாளர் பலரிடம் அந்த பெண்ணின் ஜாதகம் இருக்கிறது. அதற்கு இப்போதே வயது 35 ஐ தாண்டிவிட்டது.   அவர் செய்யாத பரிகாரமா? எதுவும் மீதமில்லை. எதை சொன்னாலும் உடனே செய்து விடுவார். அப்படி ஒரு நம்பிக்கை. என்ன செய்ய...!! பொண்ணை கரையேத்தனுமே.  அந்த பொண்ணும் சும்மா இல்லை. பாய் தலையனையோடு போய் கோவிலில் குடி இருக்கவில்லையே தவிர, மற்றபடி ஆளை காணும் என்று தேடினால் அனேகமாக ஆலயத்தில் இருக்கும் என்று அடையாளம் சொல்லலாம்.   அது தன் பங்க்குக்கு வழிபாடு, விரதம், சுமங்கலி பூஜை என்று ஏதேதோ செய்துகொண்டு தான் இருக்கிறது.  ஆனாலும் இந்த பரிதாபத்துக்குரிய ஜீவன்களின் கதறல், கல்லாய்ப்போன எந்த கடவுளின் காதிலும் விழவில்லை. ஏன் இரக்கமே இல்லாத கிரகமும் கண் திறந்து பார்க்கவில்லை.   என்ன  காரணம்?  லக்னாதிபதி ஏழாம் அதிபதியோடு கூடி லக்னத்திற்கு 12 இல்  இருந்தான். ஆட்சி பெற்ற பத்தாம் அதிபதியோடு மூன்று பேர் கூடி நின்றார்கள்.  இந்த லெச்சனத்தில் சுக்கிரனும் நீச்சம். இந்த அமைப்பு கல்யாணம் என்பது கனவிலும் இல்லை என்று கட்டியம் கூறியது. விதி வழியில் தான் வாழ்க்கை சென்று கொண்டிருந்தது.  என்னவாயிற்று பூஜை?  என்னவாயிற்று பரிகாரம்?  சரி அதுதான் போகட்டும்.  சுமதி + சுந்தர், காதல் + கல்யாண ஜோடி. சந்திப்பில் மலர்ந்த காதல் திருமணத்தில் முடிந்தது.  ஜாதகம் பார்க்கவில்லை. பொருத்தம் இருக்கிறதா தெரியாது. ஒருவருக்கு ஒருவர் பார்த்தார்கள், பிடித்திருந்தது. இருவரும் ஒன்றிணைந்து நல்லதொரு வாழ்க்கையை வாழ முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. அவ்வளவுதான்.  இவர்களின் மன பொருத்தத்திற்கு முன்பு தச பொருத்தங்கள் தேவைப்படவில்லை. கடைசியில் திருமணத்தில் முடிந்தது. அதன்பின்பும்  வாழ்க்கை நல்ல நிலையில் தான் சென்று கொண்டிருந்தது.   எதேச்சையாக நண்பர் ஒருவர் மூலமாக அறிமுகமான ஜோதிடர் ஒருவர் தம்பதிகளின் ஜாதகத்தை பார்த்தார்.  பெண் பரணி. ஆண் பூசம். எடுத்த எடுப்பில் நட்சத்திர பொருத்தம் அவுட். அடுத்து பெண்ணோ துலாம் லக்னம். 2 இல் ராகு, 8 இல் செவ்வாய் மற்றும் கேது.  சுபக்கிரக   பார்வையும் இல்லை. சுக்கிரன் கவலை படாமல் கன்னியில் இருந்தான்.  ஜோதிடருக்கு தர்மசங்கடமாக போய் விட்டது. தயங்கி தயங்கி விஷயத்தை  சொன்னார். பொண்ணுக்கு நடப்பது ராகு திசை. பரிகாரம் செய்ய வேண்டும் என்றார்.   உயிருக்கு உலை வைக்கும் போது உதாசினப்படுத்த முடியுமா? அவர்களும் சம்மதித்தார்கள். ராகு கேதுவுக்கு சர்ப்ப சாந்தி செய்யப்பட்டது.  மாங்கல்ய தோஷ நிவர்த்தி வழிபாடு, திருநாகேஸ்வரம், கீழபெரும்பள்ளம் என்று ஆன்மிக உலாவும் போய் வந்தாகி விட்டது.  பிரச்சனை தீர்ந்ததா? இல்லையே.. வாகன விபத்தொன்றில் சுந்தர் காலமானார்.  பரிகாரம் பலனளிக்கவில்லையே ஏன்?  நான் இப்படி எழுதுவதால் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடாதீர்கள். சில சமயம் இப்படி அசம்பாவிதங்கள் நடந்து விடுவதுண்டு. அதற்காக பரிகாரமே தேவை இல்லை என்ற முடிவுக்கு வர முடியுமா?   கேள்வி எழுகிறதா இல்லையா?  ஏழரை சனியோ, அஷ்டமத்து சனியோ நடப்பில் வந்தால் விநாயகரை அல்லது ஆஞ்சநேயரை வழிபட சொல்லி ஜோதிடர்கள் சொல்கிறார்கள்.  ஏன்?  சனியின் பிடியில் இருந்து தப்பித்தவர்கள்  இவர்கள் மட்டும்தான். இவர்களை வணங்கினால் சனியின் பிடியில் இருந்து விடுபடலாம்  என்ற கோணத்தில் சொல்லபடுபவை. நாமும் வணங்குகிறோம்.   உடனே விநாயகரும் ஆஞ்சநேயரும் ... என் பத்தன் என்னை சரணடைந்து விட்டான். என்னை எப்படி தீண்டவில்லையோ, அதைபோல் என் பத்தனையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று சனியிடம் சொல்வார்களா?  சொல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையை ஜோதிட சாஸ்த்திரம் ஊட்டுகிறது. இதில் உள்ள உண்மை நிலையை பின்னால் சொல்கிறேன்.  நம்பினோர் கைவிடப்படார். இது நான்கு மறை தீர்ப்பு. நமக்கு ஒரு காரியம் நடக்க வேண்டும். என்ன செய்வோம்.  அவர்களுக்கு மிக நெருக்கமான நபர்கள்  யார்? யாரை பிடித்தால் நம் காரியம் நடக்கும் என்று யோசித்து அவர்களை அணுகி,  பவ்யமாக நமது நிலையை எடுத்து கூறி, நமக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை பெறுகிறோம் அல்லவா. அதை போல்தான் கிரகங்களும்.  ஜோதிட சாஸ்திரத்தை சொல்லி வைத்த ஞானிகள், மகான்கள், ரிஷிகள் மறைமுகமாக ஒரு விஷயத்தை சொல்லி வைத்தார்கள். அது கிரகங்களின் அதிதேவதை.   ஒரு தசையோ புத்தியோ பாதகமான பலன்களை செய்து கொண்டிருந்தால் கிரகங்களுக்கு எஜமானாக, தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் அதிதேவதைகளை வணங்கினால் நம்மை கிட்டும் என்கிறது சாஸ்த்திரம். அது ஓங்கி அடிப்பதை தாங்கி விடுவதற்கு சமம்.  சரி....கிரகங்களின் அதிதேவதை என்ன?   சூரியன் .......சிவன் சந்திரன் ......பார்வதி செவ்வாய் ..சுப்பிரமணியர் புதன் ........... மகாவிஷ்ணு குரு ..............பிரம்மா, தட்ச்சினாமூர்த்தி சுக்கிரன் ......லக்ஷ்மி, இந்திரன் சனி ..............எமன், சாஸ்த்தா ராகு .............காளி கேது ............விநாயகர்  இது நவகிரங்களின் எஜமானர்கள். இவர்களை வணங்கும்போது நம்மை கிட்டும் என்பது ஜோதிட வாக்கு. என்னதான் கல் நெஞ்சக்கார கிரகமாக இருந்தாலும் ஒரு ஈரம் இருக்கத்தானே செய்யும்.   சரி நாம் விஷயத்திற்கு வருவோம்.  இங்கே சொன்ன பரிகார தேவதைகளை வணங்கும் போது கெடுதல் செய்யும் கிரகங்கள் தங்கள் கெடு பலனை குறைத்து கொள்ளும் என்பது உண்மையானால், முன்னே சொன்ன இரண்டு ஜாதகர்கள் தங்கள் விதியமைப்பை மற்ற முடியவில்லையே ஏன்?  பரிகாரங்கள் பலன் தராமல் போனதின் மர்மம் என்ன?  காரணம் இதுதான்.  அவர்கள் ஜாதகத்தில் பலமாக பிடித்திருந்த பிரம்மகத்தி தோஷம். ஊழ்வினையின் பயனாய் வாழ்க்கையோடு விளையாடியது. அதுதான் காரணம்.  அதோடு கோவிலுக்கு போவதும், அர்ச்சனை செய்வதும், விளக்கு ஏற்றுவதும் பரிகாரத்தின் ஒரு வடிவம். அதோடு  ஹோமம் செய்வது முழு பலனை தரும்.  இதுபோன்ற கர்ம வினைகளை தீர்க்க கூடிய சக்தி அதற்கு உண்டு.      ஆனால் அதன் வழியே போய் பலனை பெற வேண்டும் என்ற அமைப்பிருந்தால்,  ஆகமம் தெரிந்த, புரிந்த, நல்ல குருமார்கள் வழியாக ஹோமம் செய்து விடுபட ஒரு வழி பிறக்கும்.   அதையும் மீறி விதி விளையாடினால்?  ஆண்டவன் விருப்பம் அதுவானால் என்று கொள்ள வேண்டியதுதான். வேறு என்ன சொல்ல.  முதலில் நம்பிக்கை தேவை. நம்புவோம்.


பரிகாரங்கள் பலன் தருமா?

இது என்ன விசித்திரமான கேள்வி..!

காரணமிருக்கிறது. ஒரு தவறை செய்து விட்டு அதற்கு பரிகாரம் செய்வது ஒரு வகை - இது மனசாந்தி.

எதிர்பார்ப்புகள் எதுவும் நிறைவேறாமல் பட்டகாலிலேயே படும், கெட்ட குடியே கெடும் என்பது போல், அடிமேல் அடி விழும்போது நிவாரணம் தேடி செய்யப்படுவது மறுவகை.

பரிகாரங்களை பலர் சொல்கிறார்கள். குறிப்பாக ஜோதிடர்கள், குறி சொல்பவர்கள், மந்திரவாதிகள், அவ்வளவு ஏன்? கிராம தேவதை கோவில் பூசாரிகள் கூட சொல்வதுண்டு.பாதிக்க பட்டவர்கள்  அதையே வேதவாக்காக கொண்டு நிறைவேற்றுவது உண்டு.

விரதமிருப்பது ஒரு வகை. பூஜைகள் செய்வது மறு வகை. ஒரு சில வசதி படைத்தவர்கள் யாகம், வேள்வி என்று தடபுடலாக செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

சிலர் ஆடு, மாடு, கோழி என்று உயிர் பலி தந்தும் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

பரிகாரம் என்பது இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல.  ஜோதிடம் தோன்றிய காலத்திற்கு முன்பே இருந்திருக்கிறது.

அதற்கு ஆதாரமாய் புராண இதிகாசங்களில் தேவாதி தேவர்களும், அரக்கர் இனங்களும் விரும்பியதை அடைய பல்வேறு யாகங்களை செய்து இறைவனை திருப்திப்படுத்தி,  வேண்டியதை பெற்றதாய் விவரம் சொல்கிறது.

தவம், யாகம், வேள்வி, பூஜை, வழிபாடு என்று பல பெயர்களில் வந்தாலும் நோக்கம் ஒன்றுதான்.

நமக்கு தேவையானதை பெற மெய்வருத்தி, உடல்வருத்தி, ஒரே சிந்தையோடு  இறைவனை சரணாகதி அடைந்தால் விரும்பியதை பெறலாம். துன்ப சுமைகளை இறக்கி வைக்கலாம் என்பதே அது.

ராவணன் தவம் இருந்து மூன்றரை கோடி ஆண்டுகள் ஆயுளை பெற்றானாம். அவன் ஆசை சிரஞ்சீவியாக வாழ்வது.

மார்கண்டேயன் தவமிருந்து  என்றும் 16 வரம் பெற்றான்.

அர்ச்சுனன் தவமிருந்து   பாசுபாஸ்திரம் பெற்றான். இவர்கள் நோக்கமெல்லாம் இவ்வுலகில் சர்வ வல்லமை பெற்றவர்களாக திகழ்வது.

நாம் மனிதர்கள். தேவர்கள் மாதிரி அதிகபடியான ஆசை இல்லாவிட்டாலும் பூமியில் மனிதனாக பிறந்து விட்டோம்.

ஏதோ நாமும் வாழும் காலம் வரையில் வறுமையில் வாடாமல், நோய்நொடிகள் இல்லாமல், அன்பான மனைவி, அழகான குழந்தைகள், வசதியான வீடு, கொஞ்சூண்டு நிலம் நீச்சு, அப்படியே போக வர ஒரு வாகனம் இப்படி இருந்து விட்டால் கூட போதும், இந்த நிலைக்காகத்தான் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

சரி  பரிகாரங்கள் செய்தால் துன்பங்களில் இருந்து விடுதலையாகி விட முடியுமா? ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

ஒருவர் ஜாதகத்தில் அமர்ந்த கிரகங்கள் அந்த ஜாதகரை வழிநடத்தி செல்லும். பொதுவாக எந்த கிரகத்தையும் இது கெட்ட கிரகம் என்று கட்டம் கட்ட தேவையில்லை.

காரணம் அது அந்த ஜாதகத்திற்கு எந்த ஆதிபத்தியம் பெறுகிறதோ, அதை பொறுத்தே தங்கள் பலனை தரபோகிறார்கள். இதில் மாறுபட்ட கருத்துக்கு வழியில்லை.

என்ன செய்ய? ரெண்டு கண்ணும் தெரியாதவனை ராஜபார்வை பார்க்க சொன்னால் என்னாகும்.

சரி விஷயத்திற்கு வருவோம்.

கிரகம் நம்மை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் நம்மை செய்யும். தீமை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் தீமை செய்யும். வீடு வாசல், கன்று காலிகள், வண்டி வாகனம், சொத்து சுக சேர்க்கை, செல்வ செழிப்பு, ஆளடிமை என்று ராஜயோக வாழ்க்கையை அள்ளித்தருவதும் கிரகங்களே.

இத்தனை சுகங்களை அனுபவித்துகொண்டிருப்பவரை, ஒன்றும் இல்லாத ஓட்டாண்டியாக்கி நடுத்தெருவுக்கு கொண்டு வருவதும் கிரகங்களே.


சரி துன்ப சுமையை தாங்க முடியாத மனிதன் பரிகாரம் செய்வதால் பலன்கள் மாறிவிடுமா? பிழைத்து போகிறான் மனிதன் என்று கிரகம் பொறுத்து போகுமா?

ஆராய்வோம்.

எனக்கு தெரிந்த பெரியவர் தன் மகளுக்கு வரன் தேடிக்கொண்டிருந்தார். எதுவுமே ஒத்து வரவில்லை. ஜாதகம் ஒத்துழைத்தால் மன பொருத்தம் இல்லை.

மன பொருத்தம்  இருந்தால் ஜாதகம் ஒத்துழைக்கவில்லை. அதற்காக அவர் சலிப்படையவும் இல்லை. திருமண அமைப்பாளர் பலரிடம் அந்த பெண்ணின் ஜாதகம் இருக்கிறது. அதற்கு இப்போதே வயது 35 ஐ தாண்டிவிட்டது.

அவர் செய்யாத பரிகாரமா? எதுவும் மீதமில்லை. எதை சொன்னாலும் உடனே செய்து விடுவார். அப்படி ஒரு நம்பிக்கை. என்ன செய்ய...!! பொண்ணை கரையேத்தனுமே.

அந்த பொண்ணும் சும்மா இல்லை. பாய் தலையனையோடு போய் கோவிலில் குடி இருக்கவில்லையே தவிர, மற்றபடி ஆளை காணும் என்று தேடினால் அனேகமாக ஆலயத்தில் இருக்கும் என்று அடையாளம் சொல்லலாம்.


அது தன் பங்க்குக்கு வழிபாடு, விரதம், சுமங்கலி பூஜை என்று ஏதேதோ செய்துகொண்டு தான் இருக்கிறது.

ஆனாலும் இந்த பரிதாபத்துக்குரிய ஜீவன்களின் கதறல், கல்லாய்ப்போன எந்த கடவுளின் காதிலும் விழவில்லை. ஏன் இரக்கமே இல்லாத கிரகமும் கண் திறந்து பார்க்கவில்லை.

என்ன  காரணம்?

லக்னாதிபதி ஏழாம் அதிபதியோடு கூடி லக்னத்திற்கு 12 இல்  இருந்தான். ஆட்சி பெற்ற பத்தாம் அதிபதியோடு மூன்று பேர் கூடி நின்றார்கள்.

இந்த லெச்சனத்தில் சுக்கிரனும் நீச்சம். இந்த அமைப்பு கல்யாணம் என்பது கனவிலும் இல்லை என்று கட்டியம் கூறியது. விதி வழியில் தான் வாழ்க்கை சென்று கொண்டிருந்தது.

என்னவாயிற்று பூஜை?  என்னவாயிற்று பரிகாரம்?

சரி அதுதான் போகட்டும்.

சுமதி + சுந்தர், காதல் + கல்யாண ஜோடி. சந்திப்பில் மலர்ந்த காதல் திருமணத்தில் முடிந்தது.

ஜாதகம் பார்க்கவில்லை. பொருத்தம் இருக்கிறதா தெரியாது. ஒருவருக்கு ஒருவர் பார்த்தார்கள், பிடித்திருந்தது. இருவரும் ஒன்றிணைந்து நல்லதொரு வாழ்க்கையை வாழ முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. அவ்வளவுதான்.

இவர்களின் மன பொருத்தத்திற்கு முன்பு தச பொருத்தங்கள் தேவைப்படவில்லை. கடைசியில் திருமணத்தில் முடிந்தது. அதன்பின்பும்  வாழ்க்கை நல்ல நிலையில் தான் சென்று கொண்டிருந்தது.

எதேச்சையாக நண்பர் ஒருவர் மூலமாக அறிமுகமான ஜோதிடர் ஒருவர் தம்பதிகளின் ஜாதகத்தை பார்த்தார்.

பெண் பரணி. ஆண் பூசம். எடுத்த எடுப்பில் நட்சத்திர பொருத்தம் அவுட். அடுத்து பெண்ணோ துலாம் லக்னம். 2 இல் ராகு, 8 இல் செவ்வாய் மற்றும் கேது.  சுபக்கிரக   பார்வையும் இல்லை. சுக்கிரன் கவலை படாமல் கன்னியில் இருந்தான்.

ஜோதிடருக்கு தர்மசங்கடமாக போய் விட்டது. தயங்கி தயங்கி விஷயத்தை  சொன்னார். பொண்ணுக்கு நடப்பது ராகு திசை. பரிகாரம் செய்ய வேண்டும் என்றார்.

உயிருக்கு உலை வைக்கும் போது உதாசினப்படுத்த முடியுமா? அவர்களும் சம்மதித்தார்கள். ராகு கேதுவுக்கு சர்ப்ப சாந்தி செய்யப்பட்டது.

மாங்கல்ய தோஷ நிவர்த்தி வழிபாடு, திருநாகேஸ்வரம், கீழபெரும்பள்ளம் என்று ஆன்மிக உலாவும் போய் வந்தாகி விட்டது.

பிரச்சனை தீர்ந்ததா? இல்லையே.. வாகன விபத்தொன்றில் சுந்தர் காலமானார்.

பரிகாரம் பலனளிக்கவில்லையே ஏன்?

நான் இப்படி எழுதுவதால் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடாதீர்கள். சில சமயம் இப்படி அசம்பாவிதங்கள் நடந்து விடுவதுண்டு. அதற்காக பரிகாரமே தேவை இல்லை என்ற முடிவுக்கு வர முடியுமா?

கேள்வி எழுகிறதா இல்லையா?

ஏழரை சனியோ, அஷ்டமத்து சனியோ நடப்பில் வந்தால் விநாயகரை அல்லது ஆஞ்சநேயரை வழிபட சொல்லி ஜோதிடர்கள் சொல்கிறார்கள்.  ஏன்?

சனியின் பிடியில் இருந்து தப்பித்தவர்கள்  இவர்கள் மட்டும்தான். இவர்களை வணங்கினால் சனியின் பிடியில் இருந்து விடுபடலாம்  என்ற கோணத்தில் சொல்லபடுபவை. நாமும் வணங்குகிறோம்.

உடனே விநாயகரும் ஆஞ்சநேயரும் ... என் பத்தன் என்னை சரணடைந்து விட்டான். என்னை எப்படி தீண்டவில்லையோ, அதைபோல் என் பத்தனையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று சனியிடம் சொல்வார்களா?

சொல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையை ஜோதிட சாஸ்த்திரம் ஊட்டுகிறது. இதில் உள்ள உண்மை நிலையை பின்னால் சொல்கிறேன்.

நம்பினோர் கைவிடப்படார். இது நான்கு மறை தீர்ப்பு. நமக்கு ஒரு காரியம் நடக்க வேண்டும். என்ன செய்வோம்.

அவர்களுக்கு மிக நெருக்கமான நபர்கள்  யார்? யாரை பிடித்தால் நம் காரியம் நடக்கும் என்று யோசித்து அவர்களை அணுகி,  பவ்யமாக நமது நிலையை எடுத்து கூறி, நமக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை பெறுகிறோம் அல்லவா. அதை போல்தான் கிரகங்களும்.

ஜோதிட சாஸ்திரத்தை சொல்லி வைத்த ஞானிகள், மகான்கள், ரிஷிகள் மறைமுகமாக ஒரு விஷயத்தை சொல்லி வைத்தார்கள். அது கிரகங்களின் அதிதேவதை.


ஒரு தசையோ புத்தியோ பாதகமான பலன்களை செய்து கொண்டிருந்தால் கிரகங்களுக்கு எஜமானாக, தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் அதிதேவதைகளை வணங்கினால் நம்மை கிட்டும் என்கிறது சாஸ்த்திரம். அது ஓங்கி அடிப்பதை தாங்கி விடுவதற்கு சமம்.

சரி....கிரகங்களின் அதிதேவதை என்ன?


சூரியன் .......சிவன்
சந்திரன் ......பார்வதி
செவ்வாய் ..சுப்பிரமணியர்
புதன் ........... மகாவிஷ்ணு
குரு ..............பிரம்மா, தட்ச்சினாமூர்த்தி
சுக்கிரன் ......லக்ஷ்மி, இந்திரன்
சனி ..............எமன், சாஸ்த்தா
ராகு .............காளி
கேது ............விநாயகர்

இது நவகிரங்களின் எஜமானர்கள். இவர்களை வணங்கும்போது நம்மை கிட்டும் என்பது ஜோதிட வாக்கு. என்னதான் கல் நெஞ்சக்கார கிரகமாக இருந்தாலும் ஒரு ஈரம் இருக்கத்தானே செய்யும்.


சரி நாம் விஷயத்திற்கு வருவோம்.

இங்கே சொன்ன பரிகார தேவதைகளை வணங்கும் போது கெடுதல் செய்யும் கிரகங்கள் தங்கள் கெடு பலனை குறைத்து கொள்ளும் என்பது உண்மையானால், முன்னே சொன்ன இரண்டு ஜாதகர்கள் தங்கள் விதியமைப்பை மற்ற முடியவில்லையே ஏன்?

பரிகாரங்கள் பலன் தராமல் போனதின் மர்மம் என்ன?

காரணம் இதுதான்.  அவர்கள் ஜாதகத்தில் பலமாக பிடித்திருந்த பிரம்மகத்தி தோஷம். ஊழ்வினையின் பயனாய் வாழ்க்கையோடு விளையாடியது. அதுதான் காரணம்.

அதோடு கோவிலுக்கு போவதும், அர்ச்சனை செய்வதும், விளக்கு ஏற்றுவதும் பரிகாரத்தின் ஒரு வடிவம். அதோடு  ஹோமம் செய்வது முழு பலனை தரும்.  இதுபோன்ற கர்ம வினைகளை தீர்க்க கூடிய சக்தி அதற்கு உண்டு.

பரிகாரங்கள் பலன் தருமா?  இது என்ன விசித்திரமான கேள்வி..!  காரணமிருக்கிறது. ஒரு தவறை செய்து விட்டு அதற்கு பரிகாரம் செய்வது ஒரு வகை - இது மனசாந்தி.  எதிர்பார்ப்புகள் எதுவும் நிறைவேறாமல் பட்டகாலிலேயே படும், கெட்ட குடியே கெடும் என்பது போல், அடிமேல் அடி விழும்போது நிவாரணம் தேடி செய்யப்படுவது மறுவகை.  பரிகாரங்களை பலர் சொல்கிறார்கள். குறிப்பாக ஜோதிடர்கள், குறி சொல்பவர்கள், மந்திரவாதிகள், அவ்வளவு ஏன்? கிராம தேவதை கோவில் பூசாரிகள் கூட சொல்வதுண்டு.பாதிக்க பட்டவர்கள்  அதையே வேதவாக்காக கொண்டு நிறைவேற்றுவது உண்டு.  விரதமிருப்பது ஒரு வகை. பூஜைகள் செய்வது மறு வகை. ஒரு சில வசதி படைத்தவர்கள் யாகம், வேள்வி என்று தடபுடலாக செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.  சிலர் ஆடு, மாடு, கோழி என்று உயிர் பலி தந்தும் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.  பரிகாரம் என்பது இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல.  ஜோதிடம் தோன்றிய காலத்திற்கு முன்பே இருந்திருக்கிறது.  அதற்கு ஆதாரமாய் புராண இதிகாசங்களில் தேவாதி தேவர்களும், அரக்கர் இனங்களும் விரும்பியதை அடைய பல்வேறு யாகங்களை செய்து இறைவனை திருப்திப்படுத்தி,  வேண்டியதை பெற்றதாய் விவரம் சொல்கிறது.  தவம், யாகம், வேள்வி, பூஜை, வழிபாடு என்று பல பெயர்களில் வந்தாலும் நோக்கம் ஒன்றுதான்.  நமக்கு தேவையானதை பெற மெய்வருத்தி, உடல்வருத்தி, ஒரே சிந்தையோடு  இறைவனை சரணாகதி அடைந்தால் விரும்பியதை பெறலாம். துன்ப சுமைகளை இறக்கி வைக்கலாம் என்பதே அது.  ராவணன் தவம் இருந்து மூன்றரை கோடி ஆண்டுகள் ஆயுளை பெற்றானாம். அவன் ஆசை சிரஞ்சீவியாக வாழ்வது.  மார்கண்டேயன் தவமிருந்து  என்றும் 16 வரம் பெற்றான்.  அர்ச்சுனன் தவமிருந்து   பாசுபாஸ்திரம் பெற்றான். இவர்கள் நோக்கமெல்லாம் இவ்வுலகில் சர்வ வல்லமை பெற்றவர்களாக திகழ்வது.  நாம் மனிதர்கள். தேவர்கள் மாதிரி அதிகபடியான ஆசை இல்லாவிட்டாலும் பூமியில் மனிதனாக பிறந்து விட்டோம்.  ஏதோ நாமும் வாழும் காலம் வரையில் வறுமையில் வாடாமல், நோய்நொடிகள் இல்லாமல், அன்பான மனைவி, அழகான குழந்தைகள், வசதியான வீடு, கொஞ்சூண்டு நிலம் நீச்சு, அப்படியே போக வர ஒரு வாகனம் இப்படி இருந்து விட்டால் கூட போதும், இந்த நிலைக்காகத்தான் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.  சரி  பரிகாரங்கள் செய்தால் துன்பங்களில் இருந்து விடுதலையாகி விட முடியுமா? ஒரு கேள்வி எழுகிறது.  ஒருவர் ஜாதகத்தில் அமர்ந்த கிரகங்கள் அந்த ஜாதகரை வழிநடத்தி செல்லும். பொதுவாக எந்த கிரகத்தையும் இது கெட்ட கிரகம் என்று கட்டம் கட்ட தேவையில்லை.  காரணம் அது அந்த ஜாதகத்திற்கு எந்த ஆதிபத்தியம் பெறுகிறதோ, அதை பொறுத்தே தங்கள் பலனை தரபோகிறார்கள். இதில் மாறுபட்ட கருத்துக்கு வழியில்லை.  என்ன செய்ய? ரெண்டு கண்ணும் தெரியாதவனை ராஜபார்வை பார்க்க சொன்னால் என்னாகும்.  சரி விஷயத்திற்கு வருவோம்.  கிரகம் நம்மை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் நம்மை செய்யும். தீமை செய்யும் நிலையில் இருந்தால் தீமை செய்யும். வீடு வாசல், கன்று காலிகள், வண்டி வாகனம், சொத்து சுக சேர்க்கை, செல்வ செழிப்பு, ஆளடிமை என்று ராஜயோக வாழ்க்கையை அள்ளித்தருவதும் கிரகங்களே.  இத்தனை சுகங்களை அனுபவித்துகொண்டிருப்பவரை, ஒன்றும் இல்லாத ஓட்டாண்டியாக்கி நடுத்தெருவுக்கு கொண்டு வருவதும் கிரகங்களே.   சரி துன்ப சுமையை தாங்க முடியாத மனிதன் பரிகாரம் செய்வதால் பலன்கள் மாறிவிடுமா? பிழைத்து போகிறான் மனிதன் என்று கிரகம் பொறுத்து போகுமா?  ஆராய்வோம்.  எனக்கு தெரிந்த பெரியவர் தன் மகளுக்கு வரன் தேடிக்கொண்டிருந்தார். எதுவுமே ஒத்து வரவில்லை. ஜாதகம் ஒத்துழைத்தால் மன பொருத்தம் இல்லை.  மன பொருத்தம்  இருந்தால் ஜாதகம் ஒத்துழைக்கவில்லை. அதற்காக அவர் சலிப்படையவும் இல்லை. திருமண அமைப்பாளர் பலரிடம் அந்த பெண்ணின் ஜாதகம் இருக்கிறது. அதற்கு இப்போதே வயது 35 ஐ தாண்டிவிட்டது.   அவர் செய்யாத பரிகாரமா? எதுவும் மீதமில்லை. எதை சொன்னாலும் உடனே செய்து விடுவார். அப்படி ஒரு நம்பிக்கை. என்ன செய்ய...!! பொண்ணை கரையேத்தனுமே.  அந்த பொண்ணும் சும்மா இல்லை. பாய் தலையனையோடு போய் கோவிலில் குடி இருக்கவில்லையே தவிர, மற்றபடி ஆளை காணும் என்று தேடினால் அனேகமாக ஆலயத்தில் இருக்கும் என்று அடையாளம் சொல்லலாம்.   அது தன் பங்க்குக்கு வழிபாடு, விரதம், சுமங்கலி பூஜை என்று ஏதேதோ செய்துகொண்டு தான் இருக்கிறது.  ஆனாலும் இந்த பரிதாபத்துக்குரிய ஜீவன்களின் கதறல், கல்லாய்ப்போன எந்த கடவுளின் காதிலும் விழவில்லை. ஏன் இரக்கமே இல்லாத கிரகமும் கண் திறந்து பார்க்கவில்லை.   என்ன  காரணம்?  லக்னாதிபதி ஏழாம் அதிபதியோடு கூடி லக்னத்திற்கு 12 இல்  இருந்தான். ஆட்சி பெற்ற பத்தாம் அதிபதியோடு மூன்று பேர் கூடி நின்றார்கள்.  இந்த லெச்சனத்தில் சுக்கிரனும் நீச்சம். இந்த அமைப்பு கல்யாணம் என்பது கனவிலும் இல்லை என்று கட்டியம் கூறியது. விதி வழியில் தான் வாழ்க்கை சென்று கொண்டிருந்தது.  என்னவாயிற்று பூஜை?  என்னவாயிற்று பரிகாரம்?  சரி அதுதான் போகட்டும்.  சுமதி + சுந்தர், காதல் + கல்யாண ஜோடி. சந்திப்பில் மலர்ந்த காதல் திருமணத்தில் முடிந்தது.  ஜாதகம் பார்க்கவில்லை. பொருத்தம் இருக்கிறதா தெரியாது. ஒருவருக்கு ஒருவர் பார்த்தார்கள், பிடித்திருந்தது. இருவரும் ஒன்றிணைந்து நல்லதொரு வாழ்க்கையை வாழ முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. அவ்வளவுதான்.  இவர்களின் மன பொருத்தத்திற்கு முன்பு தச பொருத்தங்கள் தேவைப்படவில்லை. கடைசியில் திருமணத்தில் முடிந்தது. அதன்பின்பும்  வாழ்க்கை நல்ல நிலையில் தான் சென்று கொண்டிருந்தது.   எதேச்சையாக நண்பர் ஒருவர் மூலமாக அறிமுகமான ஜோதிடர் ஒருவர் தம்பதிகளின் ஜாதகத்தை பார்த்தார்.  பெண் பரணி. ஆண் பூசம். எடுத்த எடுப்பில் நட்சத்திர பொருத்தம் அவுட். அடுத்து பெண்ணோ துலாம் லக்னம். 2 இல் ராகு, 8 இல் செவ்வாய் மற்றும் கேது.  சுபக்கிரக   பார்வையும் இல்லை. சுக்கிரன் கவலை படாமல் கன்னியில் இருந்தான்.  ஜோதிடருக்கு தர்மசங்கடமாக போய் விட்டது. தயங்கி தயங்கி விஷயத்தை  சொன்னார். பொண்ணுக்கு நடப்பது ராகு திசை. பரிகாரம் செய்ய வேண்டும் என்றார்.   உயிருக்கு உலை வைக்கும் போது உதாசினப்படுத்த முடியுமா? அவர்களும் சம்மதித்தார்கள். ராகு கேதுவுக்கு சர்ப்ப சாந்தி செய்யப்பட்டது.  மாங்கல்ய தோஷ நிவர்த்தி வழிபாடு, திருநாகேஸ்வரம், கீழபெரும்பள்ளம் என்று ஆன்மிக உலாவும் போய் வந்தாகி விட்டது.  பிரச்சனை தீர்ந்ததா? இல்லையே.. வாகன விபத்தொன்றில் சுந்தர் காலமானார்.  பரிகாரம் பலனளிக்கவில்லையே ஏன்?  நான் இப்படி எழுதுவதால் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடாதீர்கள். சில சமயம் இப்படி அசம்பாவிதங்கள் நடந்து விடுவதுண்டு. அதற்காக பரிகாரமே தேவை இல்லை என்ற முடிவுக்கு வர முடியுமா?   கேள்வி எழுகிறதா இல்லையா?  ஏழரை சனியோ, அஷ்டமத்து சனியோ நடப்பில் வந்தால் விநாயகரை அல்லது ஆஞ்சநேயரை வழிபட சொல்லி ஜோதிடர்கள் சொல்கிறார்கள்.  ஏன்?  சனியின் பிடியில் இருந்து தப்பித்தவர்கள்  இவர்கள் மட்டும்தான். இவர்களை வணங்கினால் சனியின் பிடியில் இருந்து விடுபடலாம்  என்ற கோணத்தில் சொல்லபடுபவை. நாமும் வணங்குகிறோம்.   உடனே விநாயகரும் ஆஞ்சநேயரும் ... என் பத்தன் என்னை சரணடைந்து விட்டான். என்னை எப்படி தீண்டவில்லையோ, அதைபோல் என் பத்தனையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று சனியிடம் சொல்வார்களா?  சொல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையை ஜோதிட சாஸ்த்திரம் ஊட்டுகிறது. இதில் உள்ள உண்மை நிலையை பின்னால் சொல்கிறேன்.  நம்பினோர் கைவிடப்படார். இது நான்கு மறை தீர்ப்பு. நமக்கு ஒரு காரியம் நடக்க வேண்டும். என்ன செய்வோம்.  அவர்களுக்கு மிக நெருக்கமான நபர்கள்  யார்? யாரை பிடித்தால் நம் காரியம் நடக்கும் என்று யோசித்து அவர்களை அணுகி,  பவ்யமாக நமது நிலையை எடுத்து கூறி, நமக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை பெறுகிறோம் அல்லவா. அதை போல்தான் கிரகங்களும்.  ஜோதிட சாஸ்திரத்தை சொல்லி வைத்த ஞானிகள், மகான்கள், ரிஷிகள் மறைமுகமாக ஒரு விஷயத்தை சொல்லி வைத்தார்கள். அது கிரகங்களின் அதிதேவதை.   ஒரு தசையோ புத்தியோ பாதகமான பலன்களை செய்து கொண்டிருந்தால் கிரகங்களுக்கு எஜமானாக, தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் அதிதேவதைகளை வணங்கினால் நம்மை கிட்டும் என்கிறது சாஸ்த்திரம். அது ஓங்கி அடிப்பதை தாங்கி விடுவதற்கு சமம்.  சரி....கிரகங்களின் அதிதேவதை என்ன?   சூரியன் .......சிவன் சந்திரன் ......பார்வதி செவ்வாய் ..சுப்பிரமணியர் புதன் ........... மகாவிஷ்ணு குரு ..............பிரம்மா, தட்ச்சினாமூர்த்தி சுக்கிரன் ......லக்ஷ்மி, இந்திரன் சனி ..............எமன், சாஸ்த்தா ராகு .............காளி கேது ............விநாயகர்  இது நவகிரங்களின் எஜமானர்கள். இவர்களை வணங்கும்போது நம்மை கிட்டும் என்பது ஜோதிட வாக்கு. என்னதான் கல் நெஞ்சக்கார கிரகமாக இருந்தாலும் ஒரு ஈரம் இருக்கத்தானே செய்யும்.   சரி நாம் விஷயத்திற்கு வருவோம்.  இங்கே சொன்ன பரிகார தேவதைகளை வணங்கும் போது கெடுதல் செய்யும் கிரகங்கள் தங்கள் கெடு பலனை குறைத்து கொள்ளும் என்பது உண்மையானால், முன்னே சொன்ன இரண்டு ஜாதகர்கள் தங்கள் விதியமைப்பை மற்ற முடியவில்லையே ஏன்?  பரிகாரங்கள் பலன் தராமல் போனதின் மர்மம் என்ன?  காரணம் இதுதான்.  அவர்கள் ஜாதகத்தில் பலமாக பிடித்திருந்த பிரம்மகத்தி தோஷம். ஊழ்வினையின் பயனாய் வாழ்க்கையோடு விளையாடியது. அதுதான் காரணம்.  அதோடு கோவிலுக்கு போவதும், அர்ச்சனை செய்வதும், விளக்கு ஏற்றுவதும் பரிகாரத்தின் ஒரு வடிவம். அதோடு  ஹோமம் செய்வது முழு பலனை தரும்.  இதுபோன்ற கர்ம வினைகளை தீர்க்க கூடிய சக்தி அதற்கு உண்டு.      ஆனால் அதன் வழியே போய் பலனை பெற வேண்டும் என்ற அமைப்பிருந்தால்,  ஆகமம் தெரிந்த, புரிந்த, நல்ல குருமார்கள் வழியாக ஹோமம் செய்து விடுபட ஒரு வழி பிறக்கும்.   அதையும் மீறி விதி விளையாடினால்?  ஆண்டவன் விருப்பம் அதுவானால் என்று கொள்ள வேண்டியதுதான். வேறு என்ன சொல்ல.  முதலில் நம்பிக்கை தேவை. நம்புவோம்.

ஆனால் அதன் வழியே போய் பலனை பெற வேண்டும் என்ற அமைப்பிருந்தால்,  ஆகமம் தெரிந்த, புரிந்த, நல்ல குருமார்கள் வழியாக ஹோமம் செய்து விடுபட ஒரு வழி பிறக்கும்.

அதையும் மீறி விதி விளையாடினால்?

ஆண்டவன் விருப்பம் அதுவானால் ஏற்றுக்  கொள்ள வேண்டியதுதான். வேறு என்ன சொல்ல.

முதலில் நம்பிக்கை தேவை. நம்புவோம்.

Friday, 21 September 2012

சனி பகவானை எப்படி வணங்க வேண்டும்?



வண்ணத்தில் நீலத்திற்கு சொந்தக்காரர், கருப்பை ஆள்பவர், உழைப்பை அதிகமாக்கி ஊதியத்தை குறைத்து கொடுப்பவர், பாடுபட்டு உழைக்க வைத்து பலனை பாதியாக்கி தருபவர், சூரிய புத்திரன், கர்மவினை கிரகம் என்றெல்லாம் வர்ணிக்க படுபவர் சனிபகவான்.

இவரை தர்மத்தின் தலைவன் என்கிறது புராணங்கள். எளிவன் வலியவன் பார்ப்பதில்லை.

ஏழை பணக்காரன் கணக்கில்லை, யாராக இருந்தாலும் வாங்கி வந்த வரத்திற்கு தகுந்த மாதிரி பலன்களை தருவார். அதனால்தான் கர்மவினை கிரகம் என்கிறது சாஸ்த்திரங்கள்.



இவர் சாமானிய மனிதர்களை மட்டும் அல்ல, மகத்தான சக்தி பெற்றவர்களை கூட விட்டு வைத்ததில்லை,.


மகுடம் சுமக்க வேண்டிய ராமன் மரவுரி தரித்து கானகம் சென்றான்.

காரணம் என்ன?

குரு திசையில் பிறந்த ராமன் சனிதிசையை சந்தித்த போதுதான். நாடாளும் பாக்கியம் இழந்து காடாள வேண்டிய கட்டாயம், வலிமையான எதிரியோடு மோதவேண்டிய நிர்பந்தம், அன்புக்கு உரிய மனைவியின் பிரிவு, அவ்வளவு ஏன்... கர்ம வினைகூட தேடி வந்தது. அதனால் பாசத்துக்கு உரிய தந்தையின் பிரிவையும் சந்திக்க வைத்தது.



நல்லவர்களாய் வர்ணிக்கப்பட்ட பாண்டவர்கள் கூட, நயவஞ்சக துரியோதனனால்   நாடிழந்து, நகரிழந்து, உரிமைகளை இழந்து காட்டில் திரிந்த காரணமும் சனிதிசைதான்.


நளன் சூதாடி தோற்றது சனிதிசைதான். உண்மையின் உரைகல்லாய் இருந்த அரிச்சந்திரன் எல்லாம் இழந்து, மனைவி மக்களை பிரிந்து சுடுகாட்டில் அலைந்ததற்கு காரணமும் சனிதிசைதான்.


பொதுவாக சனிதிசை என்றில்லை, ஏழரை சனி, அஷ்டமசனி, அர்த்தாஷ்டம  சனி, கண்டக சனி நேற்று பல்வேறு பெயர்களில் வந்து படுத்தி எடுப்பார். அதோடு இவர் பார்வையும் பயங்கரமானது.

அதனால்தான் அவர் கண்கள் கட்டப்பட்டே இருக்கும். கண்கள் திறந்தால் என்ன நடக்கும் ஒரு உதாரணத்தை பார்ப்போமா?

ராவணன்.  சிவபெருமானுக்கு இணையாக, சனிக்கு அடுத்தபடியாக ஈஸ்வர பட்டம் பெற்றவன். தன் தவவலிமையால் சர்வலோகத்தையும் ஆட்டி படைத்தான்.


சிலசமயம் சிவபெருமானையே சீண்டி பார்த்ததும்  உண்டு. ஆனால் அவன் கஷ்டகாலம் சனி வடிவில் வந்தது.

ராவணன் சபையில் ஒருநாள் நவகிரங்களை பற்றிய பேச்சு வந்தது. உங்களை பார்த்து அனைவரும் அச்சம் கொள்கிறார்கள். ஆனால் கேவலம் இந்த நவகிரகங்கள், உங்கள் அருமை பெருமையை உணராமல், தங்கள் தொழிலிலேயே கவனமாய் இருக்கிறார்கள்.


அவர்களுக்கு பாடம் புகட்ட வேண்டும். அவர்களை செயல்படமுடியாமல் கட்டிப்போட்டால் என்ன? கேள்வி திட்டமானது, திட்டம் செயல்பாட்டிற்கு வர உத்தரவு பிறபித்தான் ராவணன்.

இழுத்து வாருங்கள் நவகிரங்களை. அவ்வளவுதான் ... அரக்கர் சேனை அம்பாய் பாய்ந்தது. சற்று நேரத்தில் மற்றவர் விதிப்பயனை தீர்மானித்து பலன் தந்து கொண்டிருந்த கிரக கூட்டம் கட்டி இழுத்து வரப்பட்டது.

அதுசரி....கிரங்களின் போதாத காலம் குண்டுகட்டாக தூக்கிவரப்பட்டு ராவணன் அரியணை ஏறும் படிகளில், படிக்கு ஒருவராய் குப்பற கிடத்தபட்டார்கள். அவர்களை மிதித்து ஏறித்தான் அரியாசனத்தில் அமர்வது ராவணன் வழக்கமானது.

எதற்கும் ஒரு முடிவு உண்டு. சர்வவல்லமை பெற்ற கிரகங்களே அடிமைப்பட்டு போகிறது என்றால் அடுத்து  ஒரு எதிர்வினை இருக்கத்தானே செய்யும்.

அதற்கு அடித்தளம் அமைக்க நாரதர் வந்தார். வழக்கம் போல் ஆமாம் சாமி கூட்டத்தோடு அமர்ந்திருந்தான் ராவணன்.

என்ன ராவணா... உன் அரியணை படிகளில் ஏதோ கிடக்கிறதே என்ன?

ஒன்றும் அறியாதவர் போல் கேட்டார் நாரதர்.

அது நவகிரங்கள்.

அவர்களை ஏன் குப்பற படுக்க வைத்திருக்கிறாய். திருப்பி போடு.அதிலும் இந்த சனி இருக்கானே திமிர் பிடித்த ஆள். அவனை உன் காலால் மிதித்து ஏறு.. அப்போதுதான் அவன் கொட்டம் அடங்கும்.

நாரதர் சாமார்த்தியமாக காய்களை நகர்த்தினார். ராவணன் கெட்டகாலம் உடனே வேலை செய்தது. தன் காவலாளியை கூப்பிட்டு சனியை திருப்பி போடச்சொண்ணன்.

போட்டார்கள்...!

சனி பார்வை பட பட.. அவன் பலம் குறைந்தது. கடைசியில் அவன் அழிய காரணமாய் இருந்தது சனி பார்வையே.

கோவியில் சனி பகவானை வணங்கும் போது மற்ற தெய்வங்களை வணங்குவது போல் நேருக்கு நேர் நின்று வணங்ககூடாது. ஓரமாய் நின்றுதான் வணங்க வேண்டும்.

இது திருநள்ளாறு சனிபகவானுக்கு பொருந்தாது. காரணம் அங்கே இருப்பது அனுக்கிரக மூர்த்தி. அதனால் அவரை  நேருக்கு நேர் நின்று வணங்கலாம் தவறில்லை.